Βασικά η προπτυχιακή πορεία δεν..προδιαγράφει την μεταπτυχιακή πορεία. Εξάλλου είναι τελείως διαφορετική η φιλοσοφία σπουδών στο προπτυχιακό επίπεδο από το μεταπτυχιακό επίπεδο σπουδών. Πολλοί άνθρωποι για τον α ή β λόγο δεν πήγαν καλά στο προπτυχιακό για ποιο λόγο να μην δώσουν μια ευκαιρία στον εαυτό τους εφόσον το θέλουν και ωρίμασαν περισσότερο, να ξανασπουδάσουν πάνω στην επιστήμη τους και να καλύψουν πιθανά κενά και λάθη του παρελθόντος; Αφού ξέρουμε πως λειτουργεί το Ελληνικό Σύστημα Παιδείας: πρόχειρα, χωρίς πλάνο και δίχως αντικειμενικούς στόχους ανά μαθητή / φοιτητή. Οι λόγοι χαμηλών επιδόσεων, είναι λίγο πολύ γνωστοί ..αν δεν εθελοτυφλούμε στα κλασικά και αιώνια προβλήματα του Ελληνικού Πανεπιστημίου και αναφέρω έναν π.χ. ευνοιοκρατία στους βαθμούς στα ημέτερα παιδιά. Οι περισσότεροι μαθητές εισάγονται στα Πανεπιστήμια χωρίς να γνωρίζουν πως να διαβάζουν σωστά και ..δίνουν βάση μόνο στις σημειώσεις, ό,τι λυμμένο κυκλοφορεί ως sos και τα γνωστά. Ελάχιστοι γνωρίζουν την άλλη οδό, αυτή της βιβλιογραφικής μελέτης με την βοήθεια του διαδικτύου. Βέβαια αν δεν έχεις γνωστούς της δεύτερης κατηγορίας και η οικογένειά σου δεν έχει σχέση με το Πανεπιστήμιο, πως εξ' αρχής μπορείς να θέσεις καλύτερες βάσεις στην φοιτητική σου πορεία; Αφού η εισαγωγή ..συνοδεύεται με τον ωχαδερφισμό: «έλα ρε, ας πάμε σήμερα στο τάδε μαγαζί να χαλαρώσουμε, αύριο θα βρούμε από την Γιώτα σημειώσεις Βιοχημείας Ι» (τυχαίο παράδειγμα). Προσωπικά ξέρω ότι όποιος θέλει, με την πορεία του χρόνου, βελτιώνεται και δεν κάνει λάθη του παρελθόντος. Από την στιγμή που οι βαθμοί στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα ανά φοιτητή, διότι όλοι ξέρουμε τι ύφος έχουν τα γραπτά και τι προσπαθούν να εξετάσουν («έλα σε εξετάσω σε αυτό που σου δίδαξα στην τάξη») πλην εξαιρέσεων που βάζουν άκυρα θέματα, η επιστημονική επάρκεια θα κριθεί στην πορεία του πτυχιούχου πλέον. Είτε αυτή συνοδευτεί με μεταπτυχιακές σπουδές είτε στην αγορά εργασίας μαζί με τις άλλες επικοινωνιακές ικανότητες. Πολλές φορές ένα γραπτό δεν αξιολογεί τις γνώσεις του εξεταζόμενου. Οπότε ένας βαθμός 5 δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο υποψήφιος ήρθε με διάβασμα-ημίμετρο.
Σημείωση: Η αγορά εργασίας δεν λειτουργεί φιλοσοφοθεωρητικά όπως η ακαδημαϊκή κοινότητα.
Όντως παρατηρείται μεγάλο ρεύμα προς μεταπτυχιακές σπουδές. Σημασία έχει ποιοι καταφέρνουν να τις τελειώσουν και με βαθμό. Γιατί να κάνεις ένα μεταπτυχιακό και ξαφνικά σε μια διπλή αποτυχία σε ένα μάθημα, να διαγραφείς από το πρόγραμμα ή να μην μπορέσεις να το τελειώσεις λόγω δυσκολίας και να το παρατήσεις ή να γράφεις πολλά τάληρα δεν λέει σαν λογική. Υποτίθεται ότι πας συνειδητοποιημένα να ειδικευτείς πάνω στον κλάδο σου, να κάνεις τις εργασίες ανά μάθημα, να συμμετέχεις στις διαλέξεις-συναντήσεις, να συμμετέχεις στα σεμινάρια του Τμήματος,..γενικά να έχεις ενεργή παρουσία και όχι παθητική, όπως στις προπτυχιακές σπουδές που κάνεις ολίγον άκυρα ή και άσχετα μεταξύ τους μαθήματα εισαγωγές.
Προσωπικά είμαι υπερ στην προσπάθεια, εφόσον ο καθένας ειλικρινώς γνωρίζει τον εαυτό του (αδυναμίες, προτερήματα). Δεν είμαι υπερ στην λογική «μεταπτυχιακό για να λέμε ότι κάνουμε μεταπτυχιακό». Για μένα το μεταπτυχιακό σημαίνει αφετηρία σε άλλα μονοπάτια. Οι σπουδές είναι περισσότερο ενδεικτικές. Δυστυχώς στην χώρα μας, παρ' όλο το φιλότιμο των διδασκόντων για να ανεβάσουν το επίπεδο, το ακροατήριο συνεχίζει με την λογική του προπτυχιακού επιπέδου (σημειώσεις, παλιά θέματα και μαλακίες). Τότε γιατί μπαίνουν στην ψυχοφθόρα διαδικασία να το κάνουν; Αφού στο τέλος θα πάρουν τον πούλο..
Υ.Γ.
Τον Σεπτέμβριο συνηθίζεται να εξετάζονται πολύ πιο δύσκολα θέματα από τα αντίστοιχα του Ιουνίου ή Φεβρουαρίου.
