Αll other things being equal, ναι. Κοίτα όσοι κάνουν προπτυχιακή ερευνα πιστευω είναι πιο πιθανόν να κανουν apply για PhD κατευθείαν ή για research master γιατί μάλλον θα θέλουν να ασχοληθουν με κάτι πιο ερευνοκεντρικό παρά εξετάσεις και μαθήματα στην τάξη. Δεν είμαι σιγουρος βεβαια, εκτίμιση κάνω.
Ξέρω ομως οτι οι περισσότεροι που κανουν apply για taught masters είτε είναι προπτυχιακoι φοιτητές με μηδαμινή ερευνητική εμπειρία, είτε άτομα που εχουν ήδη δουλέψει κάποια χρόνια στον εργασιακό τομέα.
Οπότε σ'ενα προγραμμα με μεγάλη ζήτησης , όταν πολλοί έχουν καλά letters of recommendation, όλοι καλά purpose statements και ο ελληνας προπτυχιακός φοιτητής να έχει στη καλύτερη κάποιο internship (που κακά τα ψέματα σε κάποια μετρια εταιρία της Ελλαδας θα ναι.. πόσους ξερεις να έκαναν πρακτική σε μεγάλη εταίρια εξωτερικου σε προπτυχιακο επίπεδο? Ενω οι άλλοι μπορει να εχουν κανει ακόμα και σε κολλωσους του τομέα τους απλα επειδή και μονο είναι στην χώρα τους) και ο άλλος θα σου ρχεται με 4-5 χρόνια πχ εργασιακή εμπειρία ή πχ αντε να χει κάποια personal projects που λιγο πολυ όλοι θα χουν τα δικά τους τότε πως να μην μετρήσει ο βαθμός?
Επίσης οταν σε αρκετα απαιτητικα προγράμματα οταν σου λένε οτι το minimum requirement είναι 7.0 πχ αλλά μετα σου λέει απο κάτω ότι οι περισσότεροι που γίνονται δεκτοί έχουν τουλάχιστον 7.5 πχ (το έχω δει αρκετά σε τοπ αγγλικα και αμερικάνικα πανεπιστήμια) μπλοφάρουν νομίζεις?
Εκει που θέλω να καταλήξω είναι ότι όσο λιγότερα πράγμα έχεις στο βιογραφικό σου και όσο πιο απαιτητικό είναι το πρόγραμμα που κάνεις αίτηση τόσο πιο πολύ αυτά έχουν σημασία.
