Τα σχολεία ανοίγουν για 10 μέρες. Με απλή δήλωση του γονέα το παιδί δεν πηγαίνει σχολείο. Όλοι οι μαθητές προάγονται αυτόματα στην επόμενη τάξη με βαθμούς τετραμήνων. Συνεπώς, δεν προκύπτει καμία υποχρεώση των μαθητών να πάνε στα σχολεία, σε αντίθεση με την εξεταστική των φοιτητών. Ένα το κρατούμενο.
Δεύτερον, η πλειονότητα των μαθητών μένει κοντά στο σχολείο που σπουδάζει, οπότε η μετακίνηση γίνεται χωρίς ΜΜΕ. Οι φοιτητές σπουδάζουν σε μεγάλους, συγκεντρωμένους χώρους, που επιβάλλουν συγκοινωνία. Συνεπώς, όταν μαζεύεις τους φοιτητές σε μία αίθουσα για να εξεταστούν, δεν εκτίθενται οι 100-200 φοιτητές μεταξύ τους, αλλά και με κάθε άνθρωπο που συνάντησαν στο λεωφορείο ή στο μετρό.
Τρίτον, η καθημερινότητα του μαθητή, μετά το σχολείο, διαφέρει από αυτή του φοιτητή. Ο μαθητής γυρνάει και μένει σπίτι του, ο φοιτητής βγαίνει.
Αυτοί οι τρεις παράγοντες σημαίνουν ότι ο φοιτητής είναι πιο εύκολο να εκτεθεί στον ιό. Και, παρόλο που η πλειονότητα των φοιτητών δεν κινδυνεύει, υπάρχει μια μερίδα ατόμων που ανήκουν οι ίδιοι σε ευπαθείς ομάδες. Οι φοιτητές που μένουν με τις οικογένειές τους, δηλαδή ένα μεγάλο ποσοστό των φοιτητών στις δύο μεγάλες πανεπιστημιουπόλεις, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, εκθέτει σε έμμεσο κίνδυνο το άμεσο οικογενειακό περιβάλλον.
Το μόνο, αντικειμενικό, πρόβλημα με τις διαδικτυακές εξετάσεις είναι ότι πρόκειται για αχαρτογράφητη περιοχή. Κάποιες από τις μεθόδους που έχουν προταθεί και έχουν χρησιμοποιηθεί άλλου, ως τώρα, είναι καλύτερες, κάποιες χειρότερες. Είναι άγνωστη διαδικασία, δεν έχει ξαναγίνει, συμφωνώ. Το ίδιο ισχύει, όμως, για το σύνολο της κατάστασης που βιώνουμε. Εσένα, ας πούμε, δεν σου φαίνεται περίεργο, άτομα 25 χρόνων να λένε ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ όχι, σε ένα νέο, πειραματικό, τρόπο εξέτασης; Έχουμε γεμίσει τα θέματα επιλογής σχολών με ιδέες κονσέρβας, τύπου κάνε όνειρα και ακολούθα το ταλεντο σου, και την ίδια στιγμή έχουμε συνηθίσει ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ τον μέχρι τώρα τρόπο εξέτασης, που μας φαίνεται ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ να γίνει μια καινούργια, δοκιμαστική τεχνική και να δούμε πού θα βγει. Συμφωνώ, μπορεί να προκύψει μια παταγώδης αποτυχία και εκεί θα συμφωνήσουμε, ουέ και ξαναγίνει κάτι τέτοιο.
Από τη μία μας δίνεται μια μέθοδος καινούργια, που κάνει χρήση της τεχνολογίας, την οποία μπορούμε να δοκιμάσουμε. Και εάν είναι καλή να την υιοθετήσουμε. Από την άλλη, προσφέρει πλήρη εξασφάλιση απέναντι στον ιό. Η αντίδραση που υπάρχει, λοιπόν, είναι δυσανάλογα οξεία, ιδίως εάν αναλογιστεί κανείς ότι μιλάμε για μία εξεταστική! Έχετε βάλει όλοι τόσο οργανωμένο και αυστηρό πρόγραμμα στη ζωή σας, που και να χαθεί εξ ολοκλήρου μια εξεταστική, θα πάθετε κάποια μεγάλη ζημιά; Προσωπικά, αμφιβάλλω...