Γράφει ο Trolletarian
"Λοιπόν, για να λέμε τα πράματα με το όνομα τους αυτό που περιγράφεις λέγεται εντατικοποίηση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που σε ολοένα και περισσότερες σχολές πανελλαδικά περνάνε νέα προγράμματα σπουδών, που περιλαμβάνουν μαθήματα με αλυσίδες, υποχρεωτικές παρακολουθήσεις ( ε πως θα πάρεις ολοκληρωμένες γνώσεις αν δεν πατάς στα μαθήματα), εργασίες μέσα στο εξάμηνο, προόδους κτλ. Εγώ τουλάχιστον στη σχολή έχω παρατηρήσει ότι σε όλο και περισσότερα μαθήματα υπάρχουν πλέον εργασίες (ακόμα και υποχρεωτικές!), πρόοδοι (απαλλακτικές και μη) και άλλα όμορφα.
Δεν είναι το θέμα ρε μαν τι στο π...τσο γνώσεις θα πάρεις. Άνεργος θα βγεις, και ας έπαιρνες τις γνώσεις που παίρνουν στο harvard (που προσωπικά αμφιβάλλω για τις γνώσεις που παίρνουν,αλλά είναι άλλο ζήτημα αυτό)."
........................................................................................................................................................
Αν στα δημόσια πανεπιστήμια το σημαντικό δεν είναι οι γνώσεις που θα πάρουμε, αλλά το αν έχουμε εργασίες στη διάρκεια της χρονιάς ή το άν είναι υποχρεωτικά τα εργαστήρια, τότε πριμοδοτούμε άλλα πανεπιστήμια.
Αν τα σοβαρά προβλήματα είναι η μεγαλύτερη συμμετοχή του φοιτητή, η "εντατικοποίηση", και όχι το ξεχαρβάλωμα, που πάνε να κάνουν στα πανεπιστήμια, η μεγάλη μείωση της χρηματοδότησής τους, η "αποψίλωσή" τους από τους πιο ικανούς νέους καθηγητές, οι οποίοι σιγά σιγά βλέπουν την έξοδο προς την Ευρώπη και αλλού, τότε μάλλον πάσχουμε από μυωπία.
Αν αυτό είναι αριστερή άποψη για το πανεπιστήμιο, τότε και γω είμαι πεταλούδα (και όχι σκώληξ).
Είναι η λογική που πέρασε μετά τη μεταπολίτευση από τα δυο κόμματα που κυβέρνησαν. Δε χρειάζεται να κουραζόμαστε, καταβάλουμε τη ελάχιστη δυνατή προσπάθεια, θα μεσολαβήσει το γνωστό στο μπαμπά μας κομματικό στέλεχος (με αντάλλαγμα την ψήφο μας) για να μπούμε στο δημόσιο και να αράξουμε. Καμιά αξιοκρατία, μόνο η κομματική φιλία.
Τώρα ξιφουλκούν υποκριτικά εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων, λες και αν χάσουν και άλλοι τη δουλειά τους, ως δια μαγείας θα λυθούν τα προβλήματά της χώρας.
Τα ίδια και στη γεωργία. Αντί να δώσουν τις μεγάλες επιδοτήσεις των προηγούμενων δεκαετιών, ενημερώνοντας τους γεωργούς με γεωπόνους για νέες καλλιέργειες και απαιτώντας, με ελέγχους, τα χρήματα να πάνε μόνο σε παραγωγικές επενδύσεις, τα μοίρασαν, όσα περίσσεψαν από τις λοβιτούρες, ως κομματικό χρήμα για εξαγορά ψήφων. Οι επιδοτήσεις αυτές κατέληξαν να γίνουν πολυτελή αυτοκίνητα και οι γεωργοί άρχισαν να καλλιεργούν από το καφενείο.
Το χειρότερο μήνυμα που έστειλαν όλα αυτά τα χρόνια τα κόμματα αυτά, είναι η λογική της ήσσονος προσπάθειας. Το μόνο που χρειάζεται είναι ο κομματικός φίλος.
Υ.Γ.
Εκεί που άλλοι βλέπουν εντατικοποίηση και τρομάζουν, εγώ θέλω να βλέπω ολοκλήρωση των σπουδών όσο νωρίτερα γίνεται, για να μην επιβαρύνονται οι γονείς με τεράστια έξοδα, ειδικά στην περίπτωση των σπουδών εκτός πόλης.
Μόνο σε μία περίπτωση θα δεχθώ ότι ένας φοιτητής πρέπει να έχει μεγάλες διευκολύνσεις και σημαντική παράταση των σπουδών του.
Όταν ο φοιτητής εργάζεται για να σπουδάσει. Πρέπει να υπάρχουν ειδικές πρόνοιες γι' αυτόν.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.