Συμφωνώ και εγώ απόλυτα με το Dia.Έπρεπε να φτάσω Β Λυκείου και να πάω φροντιστήριο ώστε να αποκτήσω Μαθηματική Παιδεία.Δεν θεοποιώ τα φροντιστήρια απλά κατακρίνω τους καθηγητές του δημοσίου και ιδιαίτερα του γυμνασίου.Το Σεπτέμβρη θα πάω Γ' Λυκείου και μέχρι τώρα έχω συναντήσει 1(!) μόνο καθηγητή μαθηματικών ο οποίος πραγματικά ενδιαφέρεται,με έκανε να δω τη γεωμετρία από μια άλλη οπτική γωνία,είναι πάντα πρόθυμος να βοηθήσει,φέρνει επιπλέον ασκήσεις και δεν λύνει μόνο αυτές από το σχολικό...ελπίζω να τον έχω του χρόνου είναι εξαίρετος άνθρωπος και ΔΑΣΚΑΛΟΣ.Τώρα όσον αφορά την ποσότητα της διδακτέας και εξεταστέας ύλης και της δυσκολίας των θεμάτων που αναφέρθηκε στο νούμερο 5 του πρώτου ποστ απο το Dia,θα συμφωνήσω και πάλι.Απλά να αναφέρω ότι στις δέσμες όταν η ύλη της Φυσικής ήταν 12 κεφάλαια(αν θυμάμαι καλά) τα θέματα ήταν πολύ πιο εύκολα.
Πέρυσι μια συμμαθήτρια πήγε στη Φιλανδία με το πρόγραμμα ανταλλαγής μαθητών,όταν τους είπε για φροντιστήριο ρώτησαν τι είναι αυτό και εκείνη προσπαθούσε να τους εξηγήσει....αλλά μάταια(Η Φιλανδία έχει ένα από τα καλύτερα εκπαιδευτικά συστήματα στην Ευρώπη).
Καλά και στα φροντιστήρια δεν είναι σίγουρο ότι θα σε προσέξουν.Εμένα συμμαθητές μου έχουν πει πως μερικοί καθηγητές στα φροντιστήρια είναι τόσο απότομοι και μη συνεργάσιμοι που στρέφονται στους καθηγητές του σχολείου για βοήθεια.
Στις περισσότερες χώρες με καλό εκπαιδευτικό σύστημα δεν ξέρουν τι είναι τα φροντιστήρια
nPb δεν υπάρχει κάποιο διεθνες προγραμμα για τα σχολεια με την εννοια οτι καθε υπουργειο παιδειας ανα κρατος επιλεγει διαφορετικα τι θα διδαχθει και σε ποια τάξη. Αλλα αν παρατηρησει κανεις τα παντα επαναλαμβανονται συνεχως στα μαθηματα απο το δημοτικο εως το λυκειο(με μερικες προσθηκες καθε φορα). Αυτο που χρησιμεύει; Γιατι σε εμενα επιβεβαιωνει το "μαθαινω μονο για το βαθμο"
Δε νομίζω ότι η επανάληψη της ύλης έχει να κάνει αποκλειστικά μόνο με το "μαθαίνω μόνο για το βαθμό".Πιστεύω (ή μάλλον θέλω να πιστεύω) ότι έχει σχέση με το να επαναλαμβάνονται συχνά ώστε να τα μαθαίνει καλύτερα ο μαθητής και επίσης ότι αν ξανακάνει τα ίδια πράγματα σε μεγαλύτερη ηλικία θα τα δει από διαφορετική σκοπιά και θα τα καταλάβει στην ουσία τους.Βέβαια τώρα πια έχει καταντήσει αηδία το πράγμα.Στη πρώτη γυμνασίου μας παρουσιάζουν τύπους,πυθαγόρεια απλά πραγματάκια,και στη β λυκείου τα έχουν καταντήσει σα μεταλλαγμένα.Υποθετικές ασκήσεις (άχρηστες κατά τη γνώμη μου) χιλιομπερδεμένες απλά για να πούμε ότι είναι ψαγμένες.
*να εξηγήσω την παρένθεση .δεν εννοώ ότι τα μαθηματικά εν γένει είναι άχρηστα (θα ήμουν επιεικώς ηλίθια αν το έλεγα) εννοώ ότι ο τρόπος διδασκαλίας των μαθηματικών στο σχολείο με τις τρελές ασκήσεις είναι άχρηστος αφού τα παιδιά χάνουν την ουσία των μαθηματικών,μίας απόδειξης,μίας ταυτότητας και ασχολούνται λύνοντας ασκήσεις που δεν τα βοηθούν να νιώσουν και να αγαπήσουν τα μαθηματικά
Θέλεις να πεις ότι σε άλλες χώρες οι μαθητές έχουν πιο λίγες γραπτές εξετάσεις;
Η έχουν πιο λίγες γραπτές εξετάσεις ή πιο ουσιαστικές.
Στις πανελλαδικές εννοώ, όχι στις ενδοσχολικές , chill
Αυτό που λές δεν έχει λογική όμως.Υποτίθεται με τις πανελλήνιες ασχολείσαι με ένα (βασικά δύο) επιστημονικά πεδία.
Με την ίδια λογική να πώ ότι εσύ που είσαι θετική και θα πας ιατρική,πρέπει να δώσεις με τα θετικά μαθήματα,νεοελληνική λογοτεχνία γιατί πως θα πάρεις μέρος σε επιστημονικές έρευνες αύριο μεθαύριο χωρίς εφευρετικότητα και δημιουργική σκέψη ;Αυτό έχει νόημα;
Το υπάρχον σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια πάσχει έτσι και αλλιώς με το να το μεταλλάσσεις δε θα κερδισεις τίποτα.Καλύτερο θα ήταν ένα ολοκαίνουριο σύστημα.
Στο Λύκειο οι ασκήσεις του βιβλίου δεν καλύπτουν το μαθητή σε καμία περίπτωση αφου στο τέλος οι ασκήσεις είναι μακραν πιο δυσκολες τόσο στις ενδοσχολικές όσο και στις Πανελλαδικές.Όσο και να προσπαθεί καποιος δεν μπορεί να καλυφθεί μόνος του εφόσον στο σχολείο δεν έχει κατανοήσει τα βασικά. Η φυσικός έφτασε σε σημείο να διδάξει διαίρεση σε ατομα που σε 1 μήνα τελείωναν το Λύκειο!)Οι περισσότεροι μαθηματικοί το βλέπουν σαν δουλειά και τίποτα παραπάνω και τις περισσότερες φορές δεν έχουν την υπομονή να λύσουν απορίες που συσσωρεύονται χρόνο με το χρόνο.
Αυτό πάλι ποιός πορεί να μου το εξηγήσει;Πως οι ασκήσεις του βιβλίου είναι εύκολες ή μέτριες και τα θέματα στο τέλος είναι συνήθως πανδύσκολα;(και μη μου πείτε ήσουν αγχωμένη κλπ ήταν αντικειμενικά πιο δύσκολα και μπερδεμένα)Υποτίθεται στις εξετάσεις αποδεικνύεις τι έχεις μάθει όλη τη χρονιά και όχι τα "μαγικά" που μπορείς να κάνεις με τις γνώσεις σου.Μπορεί και εγώ όμως να το έχω καταλάβει λάθος.
To θέμα είναι κατά πόσο οι μαθητές ρωτάνε απορίες. Μη ρίχνουμε το 100% φταίξιμο στους διδάσκοντες των μαθηματικών.
Εννοείται πως αν το παιδί δεν θέλει δεν μπορεί ο καθηγητής να του χώσει στο μυαλό τις γνώσεις.Αλλά φταίνε και οι καθηγητές (όχι 100% αλλά φταίνε).¨Οταν δεν προσπαθούν αρκετά (φέρνοντας υλικό,εξηγώντας,λύνοντας ασκήσεις του βιβλίου) και δεν νοιάζονται (όταν ένα παιδί δε τα πιάνει γρήγορα,όταν δεν προσπαθούν έστω και μία φορά να κινήσουν το ενδιαφέρον ενός αδιάφορου μαθητή) τότε ούτε οι μαθητές μπορούν να τουεπιβάλλουν την αγάπη για τη διδασκαλία.Ένα μάθημα είναι μια συνεργασία μαθητών καθηγητών΄.¨Οσο φταίνε οι μαθητές για μία ανεπιτυχή συνεργασία τόσο φταίνε και οι καθηγητές
