Συμφωνώ με όσα έχεις πει , ωστόσο κρίνω ότι τα σχολικά βοηθήματα είναι ιδιαίτερα αχανή. Ο αριθμός των ασκήσεων είναι απέραντος και η πλειοψηφία αυτών είναι πανομοιότυπες , συνεπώς είναι αρκετά δύσκολο ένας μαθητής να εντοπίσει τις διαφοροποιημένες ασκήσεις που εξετάζουν μια λεπτομέρεια της θεωρίας. Χρειάζεται οπωσδήποτε μια καθοδήγηση. Επίσης , δεν γνωρίζω τη κατεύθυνση είσαι , έχει παρατηρηθεί μια τάση ,κυρίως στη χημεία, να εξετάζουν ακραίες λεπτομέρειες οι οποίες είναι αδύνατο ένας αυτοκαθοδηγουμενος μαθητής να έχει συναντήσει μιας και δεν υπάρχουν ούτε σε βοηθήματα. Αυτά προφανώς ισχύουν για μαθητές με υψηλούς στόχους που αναζητούν την τελειότητα. Αν κάποιος στοχεύει σε σχολές με χαμηλότερα μόρια (μέχρι ≈15κ) και δεν έχει ιδιαίτερες δυσκολίες , τότε προφανώς το φροντιστήριο δεν συμβάλει κάπου
Παιδί της θετικής εδώ, με πολυ υψηλούς στόχους.
Μα δεν σε αφήνουν μόνο με το σχολικό εγχειρίδιο... Υπάρχει καθοδηγηση εκπαιδευτικών + τα εξωσχολικά εγχειρίδια. Πάρα πολύ συχνά περιττεύουν οι φροντιστές, βέβαια για σκληρή προετοιμασία μπορούν να φανούν χρήσιμοι, αλλά με μέτρο, όχι όπως γίνεται. Και τώρα μιλάμε το πολύ για ένα 20%. Το άλλο 80%?
Και πάλι αναφέρομαι σε κατευθυνόμενη αυτομελέτη, όχι απλή απόρριψη των φροντιστηρίων.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 15 Μαρτίου 2023
Εξαρτάται σε ποιο φροντιστήριο θα αποφασισει κάποιος να πάει. Εαν ο μόνος σκοπός του καθηγητή είναι απλώς να παρει τα λεφτά και δεν τον ενδιαφέρει εάν καταλάβει ο μαθητής το μάθημα, τότε μάλλον είναι σφάλμα του ίδιου που δεν επέλεξε κάποιο άλλο φροντιστήριο. Προσωπικά θεωρώ υψίστης σημασίας την βοήθεια εκτός, διότι οι καθηγητές στο σχολείο επαναπαύονται έχοντας ως δεδομένο ότι όλα τα παιδιά πηγαίνουν φροντιστήρια και ας μην συμβαίνει πάντα αυτό.
Έπειτα, δεν είναι όλα τα 17χρονα ώριμα και συνειδητοποιημενα για να θέσουν ως προτεραιότητα το σχολειο και να διαβάσουν μόνα τους. Πιο πολύ για αυτό υπάρχουν τα φροντιστήρια. Προγραμματιζουν και 'φέρνουν στον σωστό δρόμο' τους μαθητές οι οποίοι κάπου κάπου κουράζονται και σταματούν να διαβάζουν με τόση προσήλωση.
1) Συμφωνώ, ας μην ξεχνάμε ότι τα φροντιστήρια μπορούν να λειτουργήσουν ανεύθυνα, δεν υπάρχει αυστηρή δεοντολογία που μας υπόσχεται ότι θα σε ωφελήσουν, πόσο μάλλον περισσότερο από το σχολείο.
2) Η νοοτροπία "αφού τα κάναμε στο φροντιστήριο" διαιωνίζεται ακριβώς με το επιχείρημά σου. Επειδή οι καθηγητές επαναπαύονται λόγω φροντιστηρίου, άρα κι εμείς στρεφόμαστε στα φροντιστήρια...φαύλος κύκλος! Παιδιά, αξιοποιείστε τους εκπαιδευτικούς σας στο σχολείο κι ας μην τους αξιοποιεί κανείς άλλος Μόνο εσείς χάνετε χρόνο και πολύτιμη νοητική εξάσκηση. Όσο για τα χρήματα, είναι μια βιομηχανία, που στο τέλος την πληρώνουμε εμείς και οι οικογένειές μας.
3) Νομίζω μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι λόγος αυτής της χαλαρότητας των 17χρονων είναι η αίσθηση ασφάλειας του φροντιστηρίου. Αν συνειδητοποιούσαμε ότι είμασταν μόνοι στον ανήφορο, σούζα θα γινόμασταν.
Στην τελικοί, όσοι πιέζουν παπαγαλίζοντας να μπουν σε υψηλόβαθμες σχολές, αργά ή γρήγορα θα παρατήσουν τις σπουδές. Τα φροντιστήρια συχνά προσφέρουν ψευδαίσθηση πνευματικής ικανότητας και σου δυσκολεύουν τον επαγγελματικό προσανατολισμό.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 15 Μαρτίου 2023
Καλώς ή κακώς στην Ελλάδα μας, βιοπορίζεται ένα πολύ μεγάλο μέρος πτυχιούχων Πανεπιστημίων σχεδόν όλων των ειδικοτήτων(!) ειδικά όσοι δεν θέλησαν για πολλούς λόγους να αλλάξουν επαγγελματική πορεία. Δεν είμαι ειδικός για να σηκώσω το χέρι της κρίσης των άλλων. Ο καθένας όμως κρίνεται από τις επιλογές του και πως ακριβώς συμβάλλει στην κοινωνία. Ακόμη και αν διαφωνούμε αρκετοί με την ύπαρξη των φροντιστηρίων, ζουν οικογένειες με αυτά.
Να σημειώσω ότι πριν χρόνια είναι μια λανθασμένη εικόνα ότι φροντιστήρια υπάρχουν μόνο στην χώρα μας. Ζητώ συγγνώμη για το λάθος μου. Επειδή ζω στην "πολιτισμένη δύση" βλέπω ότι και εκεί υπάρχουν, υπάρχουν αγγελίες συνήθως στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς (15 ευρώ η ώρα και το πρώτο μάθημα δωρεάν με χαρτάκια τηλεφώνου), επειδή και εκεί υπάρχουν παιδάκια που δεν καταλαβαίνουν το σχολικό μάθημα, ας έχουν καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα κτλ. Υπάρχουν εκπαιδευτικοί οργανισμοί που επίσης έχουν οργανωμένα μαθήματα με έμφαση στις ενδοσχολικές εξετάσεις κάθε τάξης και με παραρτήματα σε όλη τη χώρα, ή και σε γειτονικές χώρες, δηλαδή, μιλάμε για ανώνυμες εταιρίες με προσωπικό της τάξης 35.000 καθηγητές εκτός του προσωπικού διοίκησης (μετόχων, διοίκησης, γραμματείας κα.) που δουλεύουν (πλήρους ή μερικής απασχόλησης ή με ειδικό καθεστώς διπλής εργασίας ως συμπλήρωση ώρας) σε μια τέτοια ιδιωτική εταιρία μαθημάτων!
Υπάρχει το παράθυρο του κράτους ώστε να εμφανίζονται ιδιωτικοί δάσκαλοι και να παρέχουν ενισχυτικό μάθημα γιατί για παράδειγμα, το απολυτήριο κάθε σχολικής χρονιάς δεν είναι δεδομένο αν ο μαθητής δεν πιάσει την γραπτή βάση στο μάθημα ή αν η σχολική ετήσια επίδοση είναι πάτος. Επίσης επικρατεί ανταγωνισμός και οι απαιτήσεις για τεχνικές σχολές αλλά και Πανεπιστήμια θέλουν καλό σχολικό υπόβαθρο. Βέβαια τα φροντιστήρια δεν είναι στον βαθμό και με τον τρόπο που υπάρχουν στην Ελλάδα, αλλά υπάρχουν. Καμία χώρα του κόσμου δεν είναι τέλεια. Η κάθε χώρα ορίζεται από μια πολιτική που καλώς ή κακώς την δημόσια παιδεία δεν την έχει πρώτη προτεραιότητα, κάτι που είναι εμφανές πλέον σε διεθνές επίπεδο. Σε όλες τις χώρες λίγο ή πολύ επικρατεί μια παρακμή σε ζητήματα παιδείας και οι μάζες επιδιώκουν περισσότερο προς τον υλικό καταναλωτισμό, το λιγότερο διάβασμα, την παπαγαλία και στην εύκολη λύση.
Σε κάθε χώρα πλέον οι πολιτικοί είναι απατεώνες και πουλάνε σανό ακόμη και για εκπαιδευτικά θέματα, απλά η διαφορά είναι ότι τα εκπαιδευτικά μοντέλα τους είναι παλιά και υπάρχει μια σταθερότητα που δεν αλλάζει εύκολα από τον εκάστοτε πολιτικό διαχειριστή, γιατί κάνουν κουμάντο πολλοί στο μαγαζί της παιδείας, όπως βιομηχανίες, ερευνητικά ιδρύματα, εταιρίες, εκκλησία, ΜΚΟ, τοπική αυτοδιοίκηση κτλ και έτσι ο υπουργός μαζί με το ανώτερο πολιτικό προσωπικό του υπουργείου παιδείας είναι περισσότερο διακοσμητικοί στην χάραξη εκπαιδευτικής πολιτικής.
Τέλος, να υπενθυμίσω ότι σε πολλές δυτικές χώρες η παιδεία είναι πολιτικό θέμα της τοπικής αυτοδιοικητικής περιφέρειας ή κρατιδίου ή καντονιού (με δική του υπουργική ανεξαρτησία) και όχι θέμα της κεντρικής κυβέρνησης. Έτσι η κάθε διοικητική περιφέρεια κάθε χώρας ορίζει με βάση τα δημοσιονομικά της, την δημόσια πολιτική στον χώρο της παιδείας από την πρόσληψη καθηγητή και λοιπού προσωπικού (η οποία ορίζεται από τον οικονομικό διευθυντή του σχολείου) όσο και την επίβλεψη της σχολικής ύλης με αποτέλεσμα, να υπάρχουν μικρές διαφορές σε λεπτομέρειες ως προς την διδακτέα ύλη.
Πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες! Η διαφθορά παντού θα υπάρχει και τα αίτιά της στην Ελλάδα ανάγονται στη διοίκηση στο σύστημα και σε όλους τους φορείς που ανέφερες.
Επιφυλάσσομαι σε κάτι μόνο: βιοπορίζονται οικογένειες, όμως με κάτι ανήθικο, δημιουργώντας ανισότητες και
απομυζώντας άλλες οικογένειες από πόρους . Θα συνεχίσουν να βιοπορίζονται όσο το δικαιολογούμε κι όσο διοχετεύουμε πόρους σε μια αυτοκαταστροφική επιχείρηση.
Είμαι βέβαιος ότι όταν συμβουλεύω συμμαθητές μου να μελετάνε υπεύθυνα μόνοι τους, να διακρίνουν την ουσία της πνευματικής άσκησης, να επιλύουν προβλήματα ωφελώ και αυτούς και-καταληκτικά-την κοινωνία, γιατί όλα αρχίζουν από τη παιδεία (και την ανατροφή, αλλά ακόμα δεν έχω λόγο εκεί). Με μια ανατροπή των συνθηκών, θα φθαρούν όσοι έκαναν την εκμετάλλευση επάγγελμά τους.
Όσοι πράγματι προσφέρουν, δεν έχουν να φοβηθούν κάτι.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 15 Μαρτίου 2023
Ψιλοδιαφωνώ, έχοντας δώσει χημεία (βέβαια το 2018, από τότε μού είπαν έχει αυξηθεί η ύλη).
Το Α και το Ω είναι το σχολικό βιβλίο και αλληλεπικαλυπτόμενες επαναλήψεις επί αυτού. Μακάρι να το γνώριζα τότε. Αν το σχολικό έχει 20 ασκήσεις, αυτές τις 20 να μάθεις (οιονεί και παπαγαλία, δεν χαλιόμαστε) είσαι σε καλό λέβελ. Σίγουρα ένα βοήθημα θα σε βάλει σε πιο βαθιά νερά, αλλά το βιβλίο είναι εκείνο που υποδεικνύει τα θέματα.
Όταν έδινα πανελε ήμουν και εγώ σαν αυτό που περιγράφεις: πήγαινα σε ένα φροντιστήριο και στο σχολείο λούφαρα πραγματικά. Είχαμε όμως έναν καταπληκτικό μαθηματικό (και σχετικά νέο, οπότε είχε όρεξη να μας μάθει) που κάθε φορά που έμπαινε για μάθημα ρωτούσε "ποιός θέλει την βοήθειά μου", και κλασικά επειδή όλοι πηγαίναμε φροντιστήριο κανένας δεν απαντούσε. Οπότε μάς έκανε μια επανάληψη της θεωρίας και κάτι τετριμμένες ασκήσεις.
Στα διαλείμματα και στους περιπάτους μάς έλεγε όποτε θελουμε κάποια βοήθεια να πάμε να του μιλήσουμε και να ασχοληθεί μαζί μας και εγώ ο ΒΛΑΚΑΣ ο ΗΛΙΘΙΟΣ δεν πήγα ποτέ γιατί λέω γάμησέ το πάω φροντιστήριο θα τα δω εκεί. Αν πήγαινα σε αυτόν και τις ώρες του φροντιστήριο τις έλυνα σε ασκήσεις μπορεί και να περνούσα Ευελπίδων που -τότε- ήθελα. Αλλά ήμουν ΒΛΑΚΑΣ και θύμα του συστήματος.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ, μόνο. Όλα τα άλλα είναι ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΑ.
Θεός.