Η πραγματοποίηση των στόχων σου όπως και να το κάνεις σου προσφέρει μια ηθική ικανοποίηση, που σε αυτή την φάση είναι η απαρχή της ευτυχίας.
Άλλωστε η λέξη ''ευτυχία'' είναι πολύ ουδέτερη και αποκτά άλλη σημασία από άνθρωπο σε άνθρωπο, σύμφωνα με τα βιώματά του, την ηλικία του κτλ.
Ωστόσο, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι, κανεναν δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε ευτιχισμένο παρά μόνο μετά τον θάνατό του! Δεν νομίζω όσοι μίλησαν,ακόμα και εγώ, να έχουμε γνωρίσει την ευτυχία παρά μόνο την χαρά!
είναι σίγουρα μία ηθική ικανοποίηση , δε διαφωνώ.
αλλά το "ηθική ικανοποίηση" με το "απαρχή της ευτυχίας" έχει τεράστια διαφορά για μένα.
και αν η πραγματοποίηση όλων των στόχων σου σε φέρει στην παρακμή , στην μη ύπαρξη νοήματος ζωής?
θέλω να πω ότι ούτε η πραγματοποίηση όλων σου των στόχων μπορεί να σημάνει την ευτυχία σου. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να τους κυνηγάς , αλλά ούτε να τους θεοποιείς , γιατί αν δεν τους πετύχεις , θα είσαι λυπημένος.
και στην τελική , προσωπική γνώμη πάντα , ούτε το που πέρασες είναι ευτυχία , ούτε η φοιτητική ζωή , ούτε η οικογένειά σου και τα παιδιά σου.
Ευτυχία , για μένα , είναι να σέβεσαι μικρές χαρές ζωής και να μην ανέχεσαι να συμβιβάζεσαι και να σε συμβιβάζουν σε καλούπια.
Είναι στενά συνυφασμένη η ευτυχία με την ελευθερία και την αλήθεια.
Ευτυχία δεν είναι να βλέπεις την ζωή ένα παιχνίδι ή "κάτι όμορφο"
ούτε δυστυχία είναι να βλέπεις την ζωή "κάτι άσχημο".
Η ασχήμια της ζωής έγκειται στο ότι πρέπει να τη δούμε όμορφη.
όμορφη θα είναι μόνο όταν δεν το στοχεύσεις , μόνο όταν θα το καταλαβαίνεις εκεί που δεν το περιμένεις με πράματα μικρά κι όμως αληθινά και πολύτιμα..
προσωπικές σκέψεις πάντα...