Το ότι δεν αισθάνεσαι κάτι, δεν το κάνει και ανύπαρκτο. Δεν θα προσπαθήσω σε καμία περίπτωση να σου αποδείξω τη παρουσία του Θεού, γιατί δεν το θεωρώ σωστό.
Γιώργο, χρησιμοποιείς την ίδια λογική σε όλες της θρησκείες; Δηλαδή, με το ίδιο πάθος που πιστεύεις σε κάποια υπερφυσικά πράγματα, πιστεύεις και στα υπόλοιπα; Δηλαδή, αν σε ρωτούσα "Υπάρχουν οι μονόκεροι;", εσύ θα μου απαντούσες "Ναι, υπάρχουν;". Είπες πως "δεν είναι ανύπαρκτο", άρα είναι υπαρκτό, σωστά;
Τέτοια λανθάνουσα λογική σε αφήνει με κενές αλήθειες.
Ο εγκέφαλος σου, Γιώργο, λειτουργεί πολύ πεισματικά. Ουσιαστικά, κάτι σαν την αδράνεια που επιδρά στο σώμα σου, επιδρά με παρόμοιο τρόπο στον μυαλό σου και στις ιδέες σου ή/και τις πράξεις σου. Έχεις παίξει ποτέ κάποιο παιχνίδι στον υπολογιστή για πολλές μέρες ώστε να το φτάσεις σε υψηλό επίπεδο; Αν το έχεις κάνει αυτό, τότε θα έχεις παρατηρήσει πως είναι δύσκολο να διαγράψεις το παιχνίδι. Σκέφτεσαι "Καλύτερα να το δώσω σε κάποιον φίλο, να μην πάει χαμένο".
Εμένα μου συναίβει πρόσφατα. Ένας φίλος μου μέ παρακαλούσε να συνεχίσω το παιχνίδι του στο Ikariam γιατί δεν άντεχε να το διαγράψει.
Ουσιαστικά, αν διαγράψεις το παιχνίδι, τότε υποσυνείδητα παραδέχεσαι πως ήταν χαμένος χρόνος, και αυτό δεν μπορεί να το δεχτεί ο εγκέφαλός σου.
Εφάρμοσε τα παραπάνω στην θρησκεία. Αν παραδεχτείς πως δεν υπάρχει θεός ή πως δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία ώστε να πιστεύεις στον θεό, τότε ουσιαστικά παραδέχεσαι πως σε όλη σου τη ζωή πίστευες σε κάτι λανθασμένο. Και αυτό ο εγκέφαλος σου δεν μπορεί να το δεχτεί...
Ο δικός σου εγκέφαλος, όπως και ο δικός μου, σε μία προσπάθειας να μην "διαγράψει το παιχνίδι", δηλαδή να μην απορρίψει τον θεό, προσπαθεί με νύχια και με δόντια να δώσει εξηγήσεις στην ύπαρξη του υπερφυσικού. Τα επιχειρήματα που χρησιμοποιείς, κατά κύριο λόγο, δεν έχουν λογική βάση, ωστόσο τα χρησιμοποιείς επειδή ο εγκέφαλός μας είναι... πεισματάρης
Λες πως δεν μπορούμε να αποδείξουμε την ύπαρξη του θεού. Δεκτό. Ωστόσο, αυτός δεν είναι ένας σοβαρός λόγος για να πιστεύει κάποιος στον θεό, αφού με την ίδια λογική πρέπει να πιστεύεις σε όλες τις θεότητες, στους μονόκερους, στα Ορκ, στις νεράιδες κ.ο.κ.
Η Θεολογία λοιπόν, μελετά τη παρουσία του Θεού, τον τρόπο που επηρεάζει τους ανθρώπους κλπ κλπ. Παρόλα αυτά, γνωρίζω σίγουρα πως η Θεολογία (σε Πανεπιστημιακό επίπεδο τουλάχιστον), μελετά και τη Ψυχολογία του ανθρώπου.Ξέρω δηλαδή ότι κάνουν πολλά Ψυχολογικά μαθήματα όπως και μαθήματα κοινωνικού περιεχομένου.
Το αν μελετά
και την ψυχολογία, δεν έχει σημασία. Από την στιγμή που ο ορισμός του odytheology είναι ο παραπάνω, για μένα η θεολογία δεν μπορεί να λέγεται επιστήμη όση ψυχολογία και να έχει μέσα. Η
Ψυχολογία είναι επιστήμη, όχι η θεολογία που
περιλαμβάνει Ψυχολογία.
Τέλος πάντων, εάν λοιπόν το πας έτσι, άσε με να σου πω ότι και τα μαθηματικά λοιπόν δεν είναι επιστήμη.. ειδικά αν σκεφτούμε ότι στα μαθηματικά δεν αποδεικνύονται κάποια πράγματα όπως π.χ. τα αξιώματα.
To αξίωμα ή αρχή στη λογική, είναι μια πρόταση η οποία δεν αποδεικνύεται, αλλά θεωρείται είτε προφανής, ή αποτέλεσμα κάποιας απόφασης. Έτσι, αξίωμα είναι μια λογική πρόταση, της οποίας η αλήθεια θεωρείται δεδομένη και χρησιμεύει ως αρχικό σημείο για την αναγωγή και το συμπέρασμα άλλων αληθών προτάσεων, ανάλογα με τη θεωρία που εφαρμόζεται. Κατευθείαν από τη Βικιπαίδεια
αλλά και από το σχολικό μου βιβλίο..
Υπάρχουν πολλές διαφορές μεταξύ της θρησκείας και των μαθηματικών. Εγώ θα σου αναφέρω μόνο δύο, τις πιο βασικές.
1) Τα μαθηματικά αξιώματα, το λέει και ο ορισμός, είναι ή
προφανείς αλήθειες ή
αποτέλεσμα απόφασης, η οποία απόφαση είναι η ίδια λογική. Είναι η θρησκεία κάτι τέτοιο; Είναι αυταπόδεικτη αλήθεια; Είναι αποτέλεσμα λογικών αληθειών ή αποφάσεων; Όχι βέβαια. Μήπως η θρησκεία είναι λογική πρόταση; Όχι. Το υπερφυσικό, το μαγικό κτλ, δεν μπορούν να είναι λογικά.
2) Ακόμα και αν είχες δίκιο Γιώργο, και τα μαθηματικά δεν ήταν επιστήμη, το γεγονός παραμένει. Τα μαθηματικά δεν προσυλητίζουν τυφλά τους ανθρώπους. Δεν σε τραβούν κάθε εβδομάδα στην εκκλησία για να προσευχηθείς στον Ευκλείδη π.χ.
Δεν σε κάνουν να περιορίζεις την ζωή σου, ή να προσεύχεσαι. Και το κυριότερο, έχουν αποτέλεσμα. Φαίνεται παντού γύρω μας. Ας είναι τα αξιώματα "αυθαίρετα", τα αποτελέσματα τους δείχνουν πως είναι ορθά. Ουσιαστικά δεν είναι αυθαίρετα, για τους λόγους που εξήγησα στο 1. Τι αποτελέσματα έχει η θρησκεία; Τα διάφορα μαγικά που υποτίθεται πως συμβαίνουν μιά στο τόσο; Τότε τι γίνεται με όλες τις άλλες θρησκείες που έχουν και αυτές μαγικά θαύματα; Ποιά είνι σωστή;
Ή μία το πολύ να είναι σωστή, ή όλοι μας είμαστε ατελή όντα που βλέπουν μαγικά εκεί που δεν υπάρχουν.
Το θέμα είναι ότι τα αξιώματα χρειάζονται είτε αποδεικνύονται, είτε όχι, γιατί χρησιμεύουν στο συμπέρασμα κάποιων άλλων θεωριών, αληθειών ή προτάσεων. Η Άλγεβρα τα χρειάζεται για να προχωρήσει, δεν μπορεί να τα αποδείξει όμως. Απλώς τα αποδέχεται και συνεχίζει την ανάλυση. Όμως, παραμένει επιστήμη..
Ακριβώς. Αποτελέσματα. Δες πιο πάνω, αυτό που μόλις διάβασες
Επίσης, μην ξεχνάς πως δεν είναι αυθαίρετες αλήθειας, αλλά προφανείς.
Έτσι και στη Θεολογία, επειδή λοιπόν δεν μπορούμε να ''αποδείξουμε'' το Θεό, το θεωρούμε προφανές και δεδομένο.
Αυτά λέγονται δόγματα. Ναι, όντως η Θεολογία έχει κάποια δόγματα για να μπορέσει να αναπτυχθεί, έτσι λοιπόν συμβαίνει και στα Μαθηματικά. Χρειάζονται δόγματα (π.χ. Αξιώματα) γιατί χωρίς αυτά δεν μπορεί να προχωρήσει..
Για ποιό λόγο; Ότι εσύ δεν μπορείς να το αποδείξεις, το θεωρείς δεδομένο και προφανές; Εγώ ξέρω πως ότι δεν μπορείς να αποδείξεις, δεν το πιστεύεις ούτε ζεις σαν να είναι αληθινό.
Επίσης, γιατί αποδέχεσαι την ύπαρξη του θεού σαν να είναι μαθηματικό αξίωμα; ΄Μήπως είναι αυταπόδεικτη αλήθεια;
Ξανά λέω για τρίτη φορά, επειδή κάνει σύκγριση θρησκείας - μαθηματικών, πως τα μαθηματικά:
πρώτον, έχουν ατελείωτα αποτελέσματα για να αποδεικνύουν την αλήθεια τους.
δεύτερον, τα αξιώματα τους πατούν σε λογικές, προφανείς αλήθειες.
Καμία σχέση η θεολογία και τα μαθηματικά.
