Δίχως να έχω οποιαδήποτε όρεξη να μπω στη διαδικασία "ποιος την έχει μεγαλύτερη", παραθέτω τα εξής link με στοιχεία όπως μ.ο. αποφοίτησης, withdrawal rates ,μέσο χρόνος αποφοίτησης κ.α. απλώς για να σου δείξω πως πάλι κάνεις αβάσιμες υποθέσεις.
https://old.ntua.gr/announcements/rector/uploads/2011-04-27_129055_ntua-study.pdf
https://sep4u.gr/wp-content/uploads/EMP_APOTELESMATA_ANA_SXOLH_2002_2010_ppt.pdf (σελ. 18, τα άλλα δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με το θέμα)
Για δες τα νούμερα. Μήπως δεν είναι καθόλου όσο εύκολη νομίζεις? Μήπως πάλι λες βλακείες, επειδή βασίζεσαι σε μια λανθασμένη αντίληψη της πραγματικότητας?
Αν όντως κατάλαβες πως αυτό που πρότεινα είναι κάθε πρωί στις 9.45 που διδάσκεται κάποιο μάθημα, να συντονίζεται κάποιος στο σπίτι, και να διαβάζει ταυτόχρονα, πρέπει να έχεις κάψει φλάντζα τελείως. Παραδόξως, βέβαια, υπάρχουν εκατοντάδες φοιτητές που βρίσκονται στο χώρο της σχολής τους αλλά προτιμούν να είναι στο pc lab ή στη βιβλιοθήκη αντί να παρακολουθήσουν.
Τέλος πάντων, αναδιατυπώνω ότι είπα ήδη, μπας και συνεννοηθούμε: με οργανωμένο διάβασμα και επιλεκτική παρακολούθηση - με κριτήριο το κατά πόσο η διάλεξη είναι ουσιαστική για το διάβασμα του καθενός-, επιτυγχάνονται πολύ καλά αποτελέσματα. Ο λόγος είναι πως το προσωπικό διάβασμα είναι ποιοτικά ανώτερο κάθε διάλεξης.
Κανένας γιατρός δεν έμαθε τη λειτουργία κάθε οργάνου του σώματος επειδή απλώς του τις ανέφεραν σε μια αίθουσα.
Κανένας μηχανικός δεν μπορεί να πραγματοποιήσει σωστό π.χ. έλεγχο αντοχής σε στοιχεία μηχανών αν δεν έχει επαναλάβει τη διαδικασία πολλές φορές.
Κανένας μαθηματικός δεν θα εμπεδώσει οτιδήποτε αν δεν δουλέψει μόνος του αποδείξεις και ασκήσεις.
Κανένας πληροφορικάριος δεν θα μάθει μια γλώσσα προγραμματισμού αν δεν κάτσει επί ώρες μπροστά στο pc μέχρι να του τρέξει ο κώδικας.
Η λίστα προφανώς συνεχίζεται. Αυτά τα πράγματα δεν μαθαίνονται σε διαλέξεις πρώτα από όλα διότι αντικειμενικά ο χρόνος είναι περιορισμένος. Αν έχεις κάποιο μαγικό ελιξίριο που θα μας επιτρέψει να κάνουμε skip αυτές τις δεκάδες εργατοώρες καλό είναι να μην χαραμίζεσαι άλλο στη γαλλική φιλολογία και να πας να το κατοχυρώσεις με κάποια πατέντα.
Στα σοβαρά τώρα, σχηματικά η διάλεξη σε πάει στην καλύτερη από το 0 στο 1. Για να πας από το 1 στο 100 ρόλο παίζει σχεδόν αποκλειστικά η προσωπική ενασχόληση.
Το ζήτημα δεν είναι αν λένε κάτι σε κάποιο αφηρημένο πλαίσιο. Το κριτήριο είναι κατά πόσο είναι ουσιαστικό να επενδύσω το χρόνο μου εκεί σε σχέση με το να διαβάσω το αντίστοιχο μάθημα/κεφάλαιο/οτιδήποτε μόνος μου. Για να στο κάνω λιανά, σε περιπτώσεις που π.χ. η διδασκαλία βασίζεται σε συγκεκριμένο σύγγραμμα, το υλικό που ανεβαίνει είναι επαρκές* ή υπάρχει αναλυτική περιγραφή της ύλης, δεν βρίσκω ιδιαίτερο νόημα να πάει κάποιος σε διάλεξη. Κάνει εξίσου καλή, αν όχι καλύτερη, δουλειά από το σπίτι του ή τη βιβλιοθήκη.
Δεν είμαι εν γένει κατά των διαλέξεων, είμαι κατά της λογικής "παρακολουθώ για να παρακολουθήσω" δίχως να κρίνει κάποιος πρώτα αν οι συγκεκριμένες διαλέξεις είναι ουσιαστικές ή όχι.
Παρεμπιπτόντως, εδώ(
https://www.pnas.org/content/111/23/8410) υπάρχει έρευνα, η οποία, από την πρόχειρη ματιά που της έριξα, δείχνει πως η παραδοσιακή παρακολούθηση σε σύγκριση με άλλες μεθόδους διδασκαλίας δεν είναι ιδιαίτερα αποδοτική. Αυτό δεν είναι απαραίτητα συναφές με ότι συζητάμε τώρα, αλλά το γεγονός και μόνο πως τίθενται τέτοια ερωτήματα σε επιστημονικό πλαίσιο υποδεικνύει πως (ίσως σε ορισμένους κλάδους) ο θεσμός των παρακολουθήσεων είναι προβληματικός.
*Τώρα σοβαρά ποιον προσπαθείς να κοροϊδέψεις πως το υλικό είναι πάντα είτε συμπληρωματικό είτε περιληπτικό? Υπάρχουν καθηγητές που βιντεοσκοπούν παραδόσεις ή/και ανεβάζουν τις παρουσιάσεις όπως υπάρχουν και αρκετοί που δεν ανεβάζουν τίποτα. Πάλι γενικεύεις την προσωπική σου εμπειρία, την ανάγεις σε απόλυτη αλήθεια και καταλήγεις σε κουφά συμπεράσματα.
