Πολλη αισιοδοξια. Γερμανικα για μενα πρεπει να μαθαινει κανεις σε πιο μικρη ηλικια αν θελει να τα μαθει φαρσι. Σε μεγαλη ηλικια ειναι πολυ πολυ δυσκολο οση θεληση και να εχεις. Απλα θα φτασεις σε ενα καλο επιπεδο αλλα μετα απο πολυ αγωνα...
Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι λίγο μύθος ή τέλος πάντων μια ηττοπαθής νοοτροπία. Θα συμφωνήσω φυσικά ότι τα γερμανικά είναι δύσκολη γλώσσα, πολύ απαιτητική στην εκμάθηση , ναι χρειάζεται κόπος και αγώνας, συστηματικό, εντατικό και ει δυνατόν καθημερινό διάβασμα. Θα χρειαστεί σε πιο προχωρημένα επίπεδα να μην αρκεστείς στα βιβλία διδασκαλίας αλλά να διαβάζεις εφημερίδες περιοδικά, να ακούς ράδιο στα γερμανικά. Ναι ακόμα και ο προχωρημένος ομιλητής θα έχει δυσκολίες, είναι αδύνατον να θυμάσαι απέξω όλα τα άρθρα και όλους τους πληθυντικούς των ουσιαστικών, με ποια πρόθεση συντάσσονται όλα τα ρήματα και όλα τα επίθετα.
Ωστόσο , μπορεί κανείς να αποκτήσει σταδιακά άνεση στη γλώσσα και όχι, δεν υπάρχουν περιορισμοί σε τι επίπεδο θα φτάσεις αν ασχολείσαι μονίμως με τη γλώσσα. Όσο για τη μικρή ηλικία, εγώ έχω γνωρίσει ένα σωρό άτομα που έκαναν σαν παιδιά/έφηβοι γερμανικά, φτάσαν ένα Β1-b2 και επειδή δεν τα προχώρησαν μετά και τα άφησαν, ξεχάσανε μετά τα περισσότερα.
Εγώ τα ξεκίνησα απτο μηδέν στα 29 μου, και τώρα 5 χρονια (ναι, με εντατικο διαβασμα) κατέχω το C2 του Γκαίτε, όταν μιλάω με Γερμανούς μου λένε ότι τα μιλάω λες και έχω ζήσει χρόνια στην Γερμανία και όταν παίρνω εφημερίδα ή βιβλίο μετράω τις άγνωστες λέξεις στα δάχτυλα του ενός χεριού.
Απλά το εντατικό, συστηματικό και κατά προτίμηση καθημερινό διάβασμα που χρειάζονται τα γερμανικά είναι κάτι πιο προχωρημένο σε σχέση με την μελέτη που κάνει πολύς κόσμος. Είναι ψηλά ο πήχης, και όπως ξέρουμε στην ελλάδα υπάρχει αυτή τη στιγμή η συζήτηση αν είναι προτέρημα η αριστεία ή ρετσινιά. Στο ελληνικό σύστημα, με την νοοτροπία δημοσίου υπαλλήλου που δυστυχώς δεν έχει εξαφανιστεί, με τη νοοτροπία του φοιτητή που διαβάζει μόνο στην εξεταστική, επικρατεί συχνά το πνεύμα της μετριότητας και είναι μια υπέρβαση το να μπει κανείς στην εντατικοποίηση που απαιτεί η απόκτηση υψηλού επιπέδου στα Γερμανικά.
Επίσης και στα Αγγλικά που είναι πιο ''στρωτή'' γλώσσα, που τα ξεκινάνε από μικροί όλοι, πόσοι φτάνουν στο σημείο να πιάσουν ένα δυνατό επίπεδο C2? Ένα μικρό ποσοστό μόνο, γιατί και τα Αγγλικά έχουν τεράστιο όγκο λεξιλογίου, εκφράσεων ιδιωματισμών και phrasal verbs.
Οι περισσότεροι φτάνουν απλά σε ένα μέτριο επίπεδο. Επομένως όλες οι γλώσσες έχουν τη δυσκολία τους αν θέλει κανείς να πιάσει επίπεδο C2/ επίπεδο ντόπιου ομιλητή. Απαιτείται πολύ μεγάλη ενασχόληση, η οποία πρακτικά σημαίνει χρόνο, χρήματα και θυσίες.
