Νιώθω περήφανος για πάρα πολλούς λόγους που δε μου φτάνει μια ζωή για να εκθέσω. Είναι βέβαια ευνόητοι οι λόγοι. Η διαφορά ανάμεσα στους "κάποιους" και στους Έλληνες είναι οτι οι "κάποιοι" δεν θα έκαναν τίποτα χωρίς τους Έλληνες. Ό,τι έκαναν το έκαναν με τους Έλληνες και για τους Έλληνες. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος της περηφάνιας μου. Νιώθω περήφανος για την Ελλάδα γιατί μου διδάσκει τι μπορεί να καταφέρει ο οποιοσδήποτε. Νιώθω περήφανος για την Ελλάδα γιατί απέδειξε οτι ο λαός της βρίσκεται πάντα πολύ πιο μπροστά από την εξουσία που την κυβερνάει. Νιώθω περήφανος για το λαό αυτό. Την εξουσία τη θεωρώ δευτερεύον στοιχείο, άρα δε με αφορά τι κάνουν οι Έλληνες πολιτικοί. Με αφορά όμως τι κάνουν οι Έλληνες.
Είμαι περήφανος για το λαό αυτό, χωρίς πολλές αιτιολογήσεις.
Δε νιώθω ενοχές και ντροπή για κανέναν εξουσιαστή. Δεν έχω μάθει να ντρέπομαι για τις ανομίες των άλλων. Επειδή όμως ξέρω οτι αυτές δεν είναι ανομίες του Ελληνικού λαού, συνεχίζω απερίσπαστα να είμαι περήφανος για πάρτη του. Και θα συνεχίσω μεχρι το τέλος. Η λάσπη μπορεί να σκεπάζει τα κρυστάλλινα νερά, αλλά δεν τα εξαφανίζει.