Δολοφονώντας την έμπνευση

[Italian dream...]

"Η έκθεση τα είχε βρει σκούρα μαζί της,αφού ήταν ένα πληθωρικό πλάσμα, με γραφή που δεν είχε μπει ποτέ σε καλούπια εκθεσιακά, αλλά πέταγε ελεύθερη και ασύδοτη σε λογοτεχνικά και φιλοσοφικά μονοπάτια. H Γεωργία ήταν μαθήτριά μου τον πρώτο καιρό που δίδασκα σε κάποιο αθηναϊκό φροντιστήριο. Την παρέλαβα “αποτυχούσα” στις πανελλήνιες, λόγω της έκθεσης, και την βοήθησα να περάσει στη Φιλοσοφική. Τι συνέβαινε λοιπόν με τη Γεωργία; Ποια ήταν η δυσκολία της στην έκθεση; Μάλλον το αντίθετο συνέβαινε. Η έκθεση τα είχε βρει σκούρα μαζί της,αφού ήταν ένα πληθωρικό πλάσμα, με γραφή που δεν είχε μπει ποτέ σε καλούπια εκθεσιακά, αλλά πέταγε ελεύθερη και ασύδοτη σε λογοτεχνικά και φιλοσοφικά μονοπάτια.

Είδα κι έπαθα να την καλουπώσω και στο τέλος τα κατάφερα. Υπέταξα τις εκφραστικές της δυνατότητες στις απαιτήσεις των εξετάσεων, την έμαθα να λειαίνει τις γωνίες των απόψεών της, να δομεί το λόγο της κατά τα πρότυπα των έγκριτων δοκιμιογράφων και τα κατάφερα να… σκοτώσω κάθε ζωντανή πνοή μέσα στη γραφή της. Έτσι, η επιστήμη της φιλολογίας κέρδισε μια άξια θεραπαινίδα, αλλά ίσως έχασε η λογοτεχνία ένα πολλά υποσχόμενο φυντανάκι. Και η ίδια δεν μου χαρίστηκε.

Σε ευχαριστήριο γράμμα της, μαζί με τις θερμές ευχαριστίες μου έβαλε και το “καρφάκι”: Δεν είχε πια έμπνευση να γράψει. Το πήρα κάπως ελαφριά τότε και την πείραξα με την ίδια νεανική αναίδεια, άλλωστε λίγα χρόνια μας χώριζαν.

Στην πορεία όμως, αυτό το ατίθασο πλάσμα στοίχειωσε τις τάξεις που δίδασκα έκθεση και δεν με άφηνε να επιδοθώ απερίσπαστη στο θεάρεστο έργο μου, του καλουπώματος. Πάντα προσπαθούσα να κόβω λιγότερα ζωτικά στοιχεία του λόγου των μαθητών μου, για να τους προσαρμόσω στην προκρούστεια κλίνη της μεθοδολογίας μου. Έμαθα σιγά σιγά να επιτρέπω στη δική τους σκέψη, στο δικό τους λόγο, στη δική τους δομή, να ανθίζουν και όπου αυτό δεν ήταν συμβατό με τις προδιαγραφές των εξετάσεων, τουλάχιστον είχα τύψεις για το…αίμα που έρρεε.

Άραγε πού να βρίσκεται τώρα η Γεωργία; Ξαναβρήκε την έμπνευσή της; Κατάφερε έστω να προφυλάξει τους δικούς της μαθητές από το ίδιο έγκλημα;"

https://thrania.blogspot.gr/search?u...00-08:00&max-results=7&start=30&by-date=false

Ήθελα απλά να το μοιραστώ.. Καλές γιορτές!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Giorgos216]

Η έκθεση της Γ' Λυκείου, λόγω της προετοιμασίας των μαθητών για τις Πανελλήνιες, είναι το πιο επιβλαβές μάθημα όλων των σχολικών ετών κατά την προσωπική μου άποψη. Καταστρέφει ολοσχερώς τη δημιουργικότητα και την ιδιαίτερη συλλογιστική πορεία του μαθητή και του υποβάλλει κατά ποιον τρόπο οφείλει να σκέπτεται και να εκφράζεται. Είναι, ειλικρινά, απαράδεκτο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[art1]

η ευχη κ καταρα του ν εισαι φιλολογος...
ενω εχεις διαβασει (κ συνεχιζεις ν διαβαζεις) τοσα λογοτεχνικα βιβλια στ τελος δν μπορεις ο ιδιος ν γραψεις-εκφραστεις...καθε φορα που γραφεις κτ κανεις πληρη συντακτικη αναλυση απο μεσα σου κ ολο τ σβηνεις για ν γραψεις κτ καλυτερο...σβησε ψραψε...γραψε σβησε...φιλτραρεις τ παντα, διορθωνεις τους αλλους συνεχεια...ακμ κ τν ευατο σου...δν ικανοποιεισαι κ εσυ ο ιδιος...κ η αστειρευτη κ συνειρμικη εμπνευση που ειχες ως εφηβος τωρα δινει τν θεση τς σε μια στειρα κ ολοσωστη γραμματικοσυντακτικα ξυλινη γλωσσα...
αλλα οχι!! εγω θ αντισταθω...ε δν θ με κανει ενα πτυχιο ν χασω τν ευατο μου...εστω κ αν ειναι τ πολυποθητο πτυχιο τς φιλοσοφικης...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mάιρα]

Πολύ ωραίο αυτό το κείμενο. Μακάρι να είχα και εγώ την έμπνευση της Γεωργίας και να γράφω τόσο πολύ. Βασικά να μπορούσα να εκφράσω άποψη για μερικά θέματα χωρίς καν να τα πολύ διαβάσω αλλά μόνο σκέφτοντας λογικά. Η ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων είναι πραγματικά υπέροχη. Μέσω των βιβλίων μπαίνεις σε σκέψεις που ίσως να μην τύχαινε να σκεφτείς ποτέ πριν. Επίσης δεν θα ναι λίγες οι φορές που θα χεις σκεφτεί να αρχίσεις να γράψεις και εσύ ένα βιβλίο. Το δύσκολο σε αυτή την υπόθεση είναι το θέμα που θα έχει. Εύκολα γράφει κανείς αν έχει περάσει πολλά, και έχει αρκετές εμπειρίες. Δεν θα βάλει μόνο την φαντασία σου σε λειτουργία αλλά θα χρησιμοποιήσει και τις αναμνήσεις του. Πάντως δεν είναι εύκολο, ειδικά αν δεν έχεις κάτι σίγουρο να γράψεις. Θα το αλλάζεις τόσες φορές που θα το παρατήσεις από τα νεύρα σου ή επειδή δεν σου άρεσε τόσο, όσο τέλειο και αν ήταν στο μυαλό σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.