Μμμμ δηλαδή ο νόμος στο Ιράν που επιβάλλει κρεμάλες και ο νόμος στην Σ.Αραβία που επιβάλλει αποκεφαλισμούς είναι οκ?
Ένας άδικος νόμος πρέπει να επιβάλλεται με κάθε κόστος; Aκόμα και νεκρούς;
Η επιβολή των νόμων υποδηλώνει αυταρχικό καθεστώς.
Ο σεβασμός των νόμων υποδηλώνει δημοκρατία.
Κάθε νόμος "επιβάλλεται" μέχρι να υπάρξει ο σεβασμός.
Θα ήταν αυταρχικό το καθεστώς αν οι νόμοι δεν ψηφιζόντουσαν από τη ικανή και αναγκαία πλειοψηφία του κοινοβουλίου που οι ίδιοι οι πολίτες της χώρας ψηφίζουν για να τους αντιπροσωπεύουν. Όχι, δηλαδή αν οι νόμοι επιβάλλονται.
Ζούμε, υποτίθεται σε "δημοκρατικό καθεστώς" επομένως είναι άτοπη η σύγκριση με νόμους που ισχύουν στο Ιράν η στη Σ.Αραβία, όπου εκεί δεν έχουν ίδια πολιτεύματα.
Το κάτα πόσο δίκαιος η άδικος είναι ένας νόμος δεν μπορεί να ποσοτικοποιηθεί.
Τι είναι κοινώς δίκαιο και άδικο?
Πχ. Για έναν παιδόφιλο θεωρείται άδικο να μην του απαγορεύεται να έχει σεξουαλικές συνευρέσεις με παιδιά.
Όσο αφορά τις διαγραφές των αιώνιων φοιτητών :
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν πρέπει να μην υπάρχει όριο στις σπουδές.
Υπάρχουν οι αναβολές σπουδών, το ν+2 (και σε πολλές περιπτώσεις 2ν) αν αντιμετωπίζεις πολλές δυσκολίες.
Αν θες να ξύνεσαι όμως συγγνώμη αλλά δεν πρέπει να σπουδάζεις. Κάτσε σπίτι σου και άραξε, βγες έξω καλοπέρνα, δεν χρειάζεται να έχεις τον τίτλο του φοιτητή.
Καλώς η κακώς για να γίνεις καλός στο αντικείμενο σου πρέπει να ασχολείσαι και να έχεις ένα ορισμένο επίπεδο γνώσεων.
Αυτά δεν τα παίρνεις από την καφετέρια, αλλά από το πανεπιστήμιο, το διάβασμα, την έρευνα, την ενασχόληση.
Όταν αντιμετωπίζεις πρόβλημα, υπάρχουν οι αναβολές σπουδών μέχρι να καταφέρεις να τα αντιμετωπίσεις.
Και εγώ δουλεύω από το 1ο έτος και έχω αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες είτε οικονομικές είτε λοιπές καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής μου αλλά απλώς με δυσκολεύει, δε σημαίνει ότι μου στέκεται εμπόδιο στο να είμαι άριστος και όσο μπορώ συνεπής φοιτητής.
Σαφώς, κάθε άνθρωπος αντιμετωπίζει διαφορετικά τις καταστάσεις και τα πράγματα που του συμβαίνουν, αλλά νομίζω ότι το παρόν σύστημα, το αναγνωρίζει και προσπαθεί να δώσει τις ανάλογες ευκαιρίες και διευκολύνσεις.
Μιλάμε για 8 χρόνια = 24 εξεταστικές μαζί με αναβολές σπουδών για τις πολύ απαγορευτικές περιόδους είτε λόγω δουλειάς είτε λόγω ιατρικών προβλημάτων.
Εδώ και 3 χρόνια ξέρουν οι αιώνιοι ότι θα διαγραφούν και μόλις το 10% προσήλθε στα έδρανα.
Αυτοί που προσήλθαν μαζί με τις έκτακτες εξεταστικές μπορούσαν να βγάλουν το πτυχίο τους.
Επίσης, οι νέοι φοιτητές γνωρίζουν ότι υπάρχει ένα όριο και λειτουργούν αναλόγως.
Δεν καταλαβαίνω που είναι το παράλογο της υπόθεσης.
Είναι κάτι που συμβαίνει στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες του κόσμου.
Εδώ σε άλλες χώρες κόβεσαι 3 φορές σε ένα μάθημα και διαγράφεσαι.
Ας είμαστε λίγο λογικοί και να μην κάνουμε συνέχεια επικλίσεις στο συναίσθημα.