Ο,τι είναι στην ύλη διδάσκεται και τα παιδιά το μαθαίνουν από τα θερινά μαθήματα της Γ' λυκείου και μετά. Με εξαίρεση κάτι διάσπαρτες γνώσεις σε γραμματική και συντακτικό αρχαίων, που συνήθως είναι πολύ ελλιπείς και τις συστηματοποιείς τον τελευταίο χρόνο. Κάποιοι ξεκινούν κι απ τη Β λυκείου αλλά δεν το θεωρώ απαραίτητο. Συνεπώς, δεν έχει κάποιο ουσιώδες μειονέκτημα αυτός που από το χ πεδίο πάει στο 1ο. Αντίθετα, όπως σωστά λέει ο Samuel, η αλλαγή προς το 2ο πεδίο είναι η πραγματικά δύσκολη.
Έπειτα, τα 17-17.5κ στη θεωρητική δεν είναι δύσκολο να τα πιάσεις αν διαβάσεις σωστά. Δύσκολα θα είσαι τόσο άτυχος που για το χ λόγο θα χάσεις τόσες μονάδες ώστε να πέσεις στα 16κ(με την προϋπόθεση ότι έχεις διαβάσει όλη την ύλη). Δεν είναι όπως στα θετικά μαθήματα όπου ένα πολύ δύσκολο Δ θέμα στα μαθηματικά μπορεί να σε ρίξει κατευθείαν στο 15. Γι αυτό και λέγεται πως είναι αρκετά δυσκολότερο το 17+ στα άλλα πεδία.
Το δύσκολο στη θεωρητική είναι όταν θες ψυχολογία ή νομική ΣΣΑΣ, και άρα στοχεύεις σε 18.800 τουλάχιστον. Όσο καλός κι αν είσαι, πάντα θα εξαρτάσαι από την τύχη, καθώς είναι εξαιρετικά σπάνιο και τυχαίο να πάρεις καθαρό 20 σε αρχαία και ιστορία. Αντίθετα, αν είσαι πολύ ταλαντούχος στα θετικά, μπορείς να γράψεις τρία καθαρά 20άρια σε μαθηματικά, χημεία, φυσική, χωρίς ο υποκειμενισμός των διορθωτών να σε ρίξει.
Συνοπτικά δηλαδή: για 17-18.5κ είναι ευκολότερη η θεωρητική, για 18.8 και πάνω δυσκολότερη, διότι εξαρτάσαι από τους διορθωτές.
Συνεπώς ο θεματοθέτης που στοχεύει σε 17.5κ(θεωρώ απίθανο η ψυχολογία Παντείου να πάει πιο πάνω) πιστεύω μπορεί να το πετύχει χώρις φόβο για απρόοπτα.
Για να μην παρεξηγηθώ, δε θεωρώ ότι είναι εύκολο, αλλά ότι εξαρτάται σχεδόν εξολοκλήρου από το διάβασμά του. Θέλει πολύ κόπο και πειθαρχια, αλλά, αν το κάνεις, μετά θα πρέπει να σαι πραγματικά πολύ άτυχος για να πέσεις κάτω από 17.5.
