εκτός από το χρήμα...



(άσχετο)
Συμφωνώ και γώ μαζί σου Ρεβέκκα. Πρώτο κριτήριο είναι πάντα το τι σου αρέσει.
δεν νομίζω αλλά είμαι σίγουρος, ότι όλοι όσοι επέλεξαν τη σχολή τους είτε επειδή είχαν το γραφείο του μπαμπά/της μαμάς, μπήκαν σε στρατιωτικές σχολές, ή ονειρευόμενοι το διορισμό στο "Δημόσιο", ή ακόμα και αυτοί που τσιγγουνεύτηκαν τα παραπάνω μόρια που γράψανε, άλλαξαν τις προτιμίσεις τους (ή είχαν γαλουχιθεί με αυτές) κάποια μέρα θα το μετανιώσουν γιατί δεν κοίταξαν το τι θέλουν και το τι τους αρέσει πραγματικά...
Φυσικά, ο παράγοντας τύχη παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή και την επαγγελματική αποκατάσταση, αλλά άν κάτι δεν σου αρέσει δεν πρόκειται να το κάνεις με ευχαρίστηση, με όρεξη και μεράκι,ούτε θα ξεπεράσεις τον εαυτό σου ποτέ... πάντα θα υπολειτουργείς σαν μια χαλασμένη μηχανή...:xixi:
(εννοείται πως σκοπός μου δεν είναι να πρσβάλω κανέναν...
ο καθένας είναι υπεύθηνος για τις πράξεις του και πράττει όπως νομίζει)
Υ.Γ. Παιδιά που ακολουθούν το επάγγελμα των γονιών τους, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ανάγονται στην παραπάνω κατηγορία ανθρώπων, ίσα ίσα που είναι και λογικό να ακολουθήσεις ένα επάγγελμα που το γνωρίζεις (+ το αγαπάς) από πρώτο χέρι και έχεις ζήσει από αυτό (έχω κ εγώ ένα φίλο που από το Γυμνάσιο ήθελε Μηχ Μηχανικός για να αναλάβει το γραφείο του Πατέρα του και τώρα για εκεί πάει)
Επειδή μάλλον ξέφυγα λίγο να πώ ότι κι εγώ Πολυτεχνείο θέλω και θα δηλώσω πρώτα ΗΜΜΥ Ξάνθης (με τα μύρρια μειονεκτήματα που έχει)
και μετά Αεροναυπηγούς Πάτρας (όπου είναι Πάτρα είναι και ο αδερφός μου, έχει την καλύτερη φοιτ. ζωή -κατ' εμέ-, είναι μόλις 200 χλμ απ την Αθήνα,όπου μένω κλπ κλπ), γιατί ΑΥΤΟ ΘΕΛΩ...τέλος
γι' αυτό προτείνω να βάλει ο καθένας πρώτη επιλογή αυτό που γουστάρει πραγματικά, δέν θα το μετανιώσει ποτέ...