Ο κόσμος είναι ρηχός, επιφανειακός, σκληρός και πάντα μα πάντα θα σε κρίνει κι όχι με καλό τρόπο. Ξέρεις, είναι πολύ εύκολο να σχολιάσεις, να ανοίξεις το στόμα σου και να πετάξεις την πρώτη μπαρούφα, που θα σου έρθει στο κεφάλι χωρίς δεύτερη σκέψη. Έτσι, φτάνουμε στην επιφάνεια, στο ότι όλα είναι μία επιφάνεια και πως το να προσβάλω ή το να κάνω κακό να είναι κάτι το φυσιολογικό και συνηθισμένο από κάποιους. Σ' όλη αυτή τη φασούλα έχουν παίξει το ρόλο τους και τα social media. Η αυτοπροβολή της εποχής δίνει και παίρνει, μα κυρίως οξύνει όλο και περισσότερη το πρόβλημα της ανύπαρκτης επικοινωνίας και του αλληλοσεβασμού. Έτσι, είναι πολύ εύκολο να γίνουμε έρμαια της ίδιας της φύσης, που μας δημιούργησε. Να μην διαφέρουμε σε τίποτα από τα ζώα, αλλά όχι ψέματα. Πολλές φορές διαφέρουμε, γιατί εκείνα έχουν καρδιά, εμείς την κρύβουμε καλά και δεν εκδηλωνόμαστε, γιατί; Γιατί μάθαμε σ' αυτή την επιφάνεια, χάσαμε την ουσία ....