Πλέον ΜΟΝΟ η εικόνα μετράει. Βλέπω τους γύρω μου να τριγυρνούν σαν χαμένοι ψάχνοντας στο χρήμα, στην ποζεριά, στο ψέμα, να βρούν κάτι που νομίζουν ότι θα τους γεμίσει. Και κάποιους άλλους να προσπαθούν να μιμηθούν κάτι απ' το οποίο απέχουν χλμ μακριά.. Κι όλοι αυτοί να νομίζουν ότι στο τέλος τα κατάφεραν. Έχουν μια κάποια προσωπικότητα πια (!)
Μου είναι δύσκολο να είμαι κοινωνική, αν στις μέρες μας η κοινωνικότητα συνεπάγεται όλα τα παραπάνω :/
Το θετικό είναι όμως ότι για κάθε άνθρωπο υπάρχει και κάποιος άλλος, εκεί έξω, που τον συμπληρώνει και τον κάνει να νιώθει Άνθρωπος πάνω απ' όλα!!!

Αυτόν πρέπει να αναζητήσουμε.