Πολύ διαφορετικό το ζήτημα αυτό!

Στο LSE και στα περισσότερα αγγλικά πανεπιστήμια αυτού του επιπέδου, όχι μόνο ζητούν πτυχίο αγγλικών, αλλά θέτουν και αυστηρότατες προϋποθέσεις ως προς τα πτυχία που δέχονται (IELTS, ίσως και Cambridge). Άρα, οι προαναφερθέντες φοιτητές είχαν κάποιου είδους πιστοποίηση. Είναι, λοιπόν, άλλη μία απόδειξη ότι τα ράσα δεν κάνουν τον παππά, ή αλλιώς, το πτυχίο δε σημαίνει ότι ξέρεις τη γλώσσα, τουλάχιστον όχι σε σημείο να σπουδάσεις σε αυτή (Σημαίνει αυτό ότι πρέπει να καταργηθεί το πτυχίο ως τυπική προϋπόθεση για να γίνεις δεκτός? Προς Θεού, όχι).
Στο δικό μου πανεπιστήμιο, οι ξένοι φοιτητές είμαστε μεγάλη μειοψηφία, οι περισσότεροι από χώρες που μιλούν την ίδια γλώσσα. Παρ'όλη, όμως, τη χαλαρότητα, κατά τη γνώμη μου, στις απαιτήσεις πιστοποίησης της γνώσης της γλώσσας, δεν υπάρχει μεγάλο ποσοστό αποτυχίας στους ξένους φοιτητές (εννοώ, είναι ανάλογο των ντόπιων φοιτητών). Κι αυτό γιατί δεν έρχεται κανείς που δεν ξέρει καλά τη γλώσσα.
ΥΣ: Δε τα λέω όλα αυτά για να κάνω πρόμο στο πανεπιστήμιό μου, είμαι αρκετό καιρό εδώ ώστε να καταλάβω πώς δεν έχουν μόνο τα Ελληνικά Ιδρύματα τα προβλήματά τους.