Κατά τα άλλα, πού κολλάει το ''τα Αγγλικά σου δεν σε βοήθησαν''; Στα ελληνικά τα έγραψα όλα.
Κολλάει στο σχόλιο που έκανες για το υποτιθέμενο λάθος στην σύνταξη του dare και στην ορθογραφία του claim/clame
Όσο για το δικό μου σχόλιο σχετικά με τους native speakers, ξαναδιάβασέ το και ίσως καταλάβεις. Σου δίνω και μια βοήθεια: ο μισός χρόνος στον οποίο αναφέρθηκα δεν ήταν ο χρόνος προετοιμασίας για τις εξετάσεις.
Νομίζω το πρόβλημα ήταν ότι αυτοί λέγαν από 80 και δεν ξεκίναγε καν από εκεί. Για μένα είναι ξεκάθαρα θέμα αλήθειας-ψέματος, όχι ύψους της τιμής. Γνωρίζουμε τι σημαίνει το ''από Χ τιμή'' και συνήθως αναμένεις ότι αυτό που θα πληρώσεις εσύ στο τέλος θα 'ναι πιο πάνω από το Χ. Απλώς εν προκειμένω και σύμφωνα με όσα μας είπε, το Χ δεν υπήρχε καν που μου φαίνεται αντιεπαγγελματικό και παραπλανητικό.
Πού αναφέρονται αυτές οι τιμές; Τι ακριβώς διαφημίζεται με τα 80 ευρώ; Χωρίς να θέλω να υπερασπιστώ το φροντιστήριο (που δεν ξέρω και ποιο είναι) όταν διαφημίζεται μια χαμηλή τιμή συνήθως αφορά σε αυτόν που θα πάρει τις λιγότερες ώρες και θα κάνει μάθημα σε γκρουπ. Ο Μιχάλης προφανώς δεν θέλει να κάνει λιγότερες ώρες αλλά περισσότερες, οπότε πώς περιμένει να πληρώσει τη χαμηλότερη δυνατή τιμή των 80 ευρώ το μήνα; Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω το σκεπτικό. Επίσης δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει το αν είσαι άνεργος. Δηλαδή στην αντίθετη περίπτωση, αν σου περισσεύουν χρήματα, θα ζητήσεις να πληρώσεις περισσότερα; Τόσο κοστολογεί το φροντιστήριο τη δουλειά του, αν θες πληρώνεις και κάνεις μάθημα, αν δεν θες, πας αλλού. Απλά πράγματα.
Κοίτα από την στιγμή που είμαι άνεργος και κάποιες εταιρείες είτε Αγγλικών είτε οτιδήποτε έχουν εκπτώσεις για τους άνεργους και προωθούν τις υπηρεσίες τους με αυτό τον τρόπο εννοείται πως θα ζητήσω την έκπτωση την οποία δικαιούμαι. Από εκεί και πέρα δεν έκανα παζάρι ούτε είπα είμαι άνεργος κάνε μου καλή τιμή. Μου είπε πως η αρχική τιμή είναι κάπου στα 164 και έχοντας δει εγώ στην ιστοσελίδα τους την διαφήμιση για την αρχική τιμή από 80 ευρώ την ρώτησα ποια είναι τα κριτήρια και μου έκανε κάποιες, όπως τις είπε εκείνη, εκπτώσεις και η τιμή πήγε 104 τον μήνα. Τα κριτήρια για την αρχική τιμή των 80 ευρώ τον μήνα ακόμα να τα μάθω.
Κατ' αρχήν ως άνεργος δεν δικαιούσαι τίποτα. Δεν είναι η πρόνοια το φροντιστήριο και κακώς κάποια φροντιστήρια έχουν αυτή τη νοοτροπία. Εν πάση περιπτώσει, αυτές οι μεγάλες μειώσεις στις τιμές είναι ύποπτες, και μου θυμίζουν τις τεχνικές μιας συγκεκριμένης αλυσίδας που δραστηριοποιείται (κυρίως) στο χώρο των ενηλίκων. Δεν ξέρω αν πέφτω μέσα ή όχι, πάντως παραμένω στο αρχικό μου σχόλιο: τρίχες κατσαρές.
Πες πως ενδιαφέρεσαι να αγοράσεις έναν υπολογιστή και ψάχνεις στο ίντερνετ να βρεις έναν υπολογιστή, πέφτεις επάνω στην σελίδα ενός καταστήματος και βλέπεις πως λένε αρχική τιμή υπολογιστών από 450 ευρώ χωρίς να λένε λεπτομέρειες. Ενθουσιάζεσαι και πας στο κατάστημα να δεις ποιοι υπολογιστές ξεκινάνε από αυτή την τιμή. Ρωτάς τον καταστηματάρχη να σου δείξει τους υπολογιστές που έχουν 450 ευρώ και εκείνος σου κάνει σφήνα και σου δείχνει έναν υπολογιστή που έχει 500 ευρώ. Η διαφορά είναι μόλις 50 ευρώ τα οποία θα πληρώσεις μια φορά όμως νιώθεις πως σε έχει παραπλανήσει και πως πάει να σου φάει τα 50 ευρώ. Τι κάνεις σε αυτή την περίπτωση? Αγοράζεις με ευχαρίστηση τον υπολογιστή ή τον παρατάς και πας σε άλλο μαγαζί?
Επειδή μου έτυχε πρόσφατα αυτή η περίπτωση, να σου πω τι έκανα. Επέμεινα να αγοράσω τον υπολογιστή με τα 450 ευρώ που είχα δει στο ίντερνετ. Τον πήγα σπίτι. Τον εγκατέστησα. Ήταν μάπα. Τον ξανάβαλα στο κουτί και τον επέστρεψα στο μαγαζί. Πήρα στη θέση του έναν που είχε 550 ευρώ (πιο ακριβό από αυτόν που μου είχαν προτείνει αρχικά). Όταν ρώτησα τον πωλητή γιατί ο υπολογιστής με τα 450 ευρώ ήταν τόσο χάλια, σήκωσε τους ώμους του και μου είπε: ό,τι πληρώσεις παίρνεις. Ο νέος μου υπολογιστής είναι τζάμι.
Να σου πω την αλήθεια δεν κατάλαβα ακριβώς τι τεστ έκανα. Ενώ μιλάγαμε της είπα πως έχω κάποιες βάσεις στα Αγγλικά. Μου είπε ωραία αφού έχεις κάποιες βάσεις μπορούμε να κάνουμε το τεστ για αρχάριους να δούμε αν μπορείς να μπεις στο τμήμα α2 και αν βγάλεις μεγάλο score να κάνουμε και το τεστ για β1. Στο τεστ για α2 έπιασα κάπου 70%.
Το τεστ για το Β1 το κάνατε; Τι πήρες;
Κοιταξε...αποψη μου ειναι οτι τα περισσοτερα φροντιστηρια εχουν ως στοχο το κερδος,πραγμα που τους κανει να βασιζονται στην αποτυχια σου για να παρουν περισσοτερα λεφτα(τα περισσοτερα,οχι ολα).
Όλα τα φροντιστήρια (και όλοι οι καθηγητές επίσης) έχουν ως στόχο το κέρδος, όπως ίδιος είναι (ή θα είναι) και ο δικός σου στόχος όταν με το καλό βγεις στην αγορά εργασίας, εκτός αν έχεις καμία θεία στην Αμερική που σου στέλνει εμβάσματα. Τα περί αποτυχίας δεν ισχύουν ως κανόνας, για τους παρακάτω λόγους:
- Οι καθηγητές μισούν τις αποτυχίες. Γίνεσαι καθηγητής επειδή σου αρέσει να βλέπεις τους μαθητές σου να βελτιώνονται και να επιτυγχάνουν τους στόχους τους, όχι για να μαζεύεις F for Fail. Αν ένα φροντιστήριο προωθεί την αποτυχία, θα αλλάζει καθηγητές σαν πουκάμισα.
- Τα φροντιστήρια μισούν τις αποτυχίες, είτε για λόγους πρεστίζ, είτε για λόγους πρακτικούς (οι φορείς εξετάσεων σε αντιμετωπίζουν διαφορετικά), είτε για λόγους οικονομικούς (οι μαθητές που αποτυγχάνουν συνήθως φεύγουν, οπότε χάνεις τον πελάτη). Τα περισσότερα χρήματα βγαίνουν στα μεγάλα επίπεδα, όχι στα επίπεδα προ-Lower, συνεπώς μόνο ένα χαζό φροντιστήριο θα επιδιώξει να αποτύχουν οι μαθητές του, να φύγουν και από πάνω να το δυσφημίσουν. Αντιθέτως αυτό που υπάρχει πολύ έντονα είναι η τάση να σε στέλνουν να δώσεις ένα δευτεροκλασάτο πιστοποιητικό ώστε να μείνεις ευχαριστημένος νομίζοντας ότι έμαθες αγγλικά και πήρες το χαρτί. Να βασιστούν στην αποτυχία σου για να βγάλουν περισσότερα λεφτά, τι να σου πω, αυτά δεν τα κάνουν ούτε οι χειρότερες αλυσίδες του κέντρου της Αθήνας.
Γενικά από ό,τι έχω καταλάβει τα μεγάλα και πολυδιαφημιζόμενα φροντιστήρια προτιμούν να κάτσεις εκεί όσο το δυνατόν περισσότερο και δεν δίνουν το ίδιο βάση στους επιτυχόντες γιατί δεν έχουν ανάγκη από πελατεία ενώ καθηγητές που κάνουν ιδιαίτερα ή φροντιστήρια με μικρότερα τμήματα δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην επιτυχία με την πρώτη, όσο πιο γρήγορα γίνεται και ενδεχομένως με καλό βαθμό.
Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει: τα μεγάλα φροντιστήρια ενηλίκων (και γενικώς τα περισσότερα φροντιστήρια) σε θέλουν in-and-out στο μικρότερο χρονικό διάστημα. Τα φροντιστηρια που διαφημίζουν Proficiency σε 8 μήνες, Lower σε 3 εβδομάδες, τιμές από 400 ευρώ το χρόνο κλπ έχουν ένα οικονομικό τους μοντέλο βασίζεται στη γρήγορη εναλλαγή των τμημάτων. Κάνουν απίστευτες εκπτώσεις στα δίδακτρά τους, πουλάνε κυριολεκτικά μισοτιμής, και αφού συνήθως πληρώνονται όλο το ποσό προκαταβολικά δεν σε θέλουν να κάτσεις 10 μήνες για να κάνεις κάτι που μπορεί να γίνει σε 6. Προτιμούν να τους αδειάσεις τη θεσούλα το συντομότερο δυνατόν ώστε να βάλουν κάποιον άλλο μέσα. Οπότε κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να πάρεις ένα χαρτί και να φύγεις, συνήθως μια πατσαβουρίτσα με ποσοστό επιτυχίας 90% και μηδενική αναγνωρισιμότητα (να τα λέμε κι αυτά).
Σε γενικές γραμμές αν είσαι ενήλικας και θέλεις να δώσεις για Lower δεν έχεις πάρα πολλές επιλογές. Ίσως το ιδιαίτερο να είναι καλή λύση, αλλά το καλό ιδιαίτερο κοστίζει πολύ και το φτηνό ιδαίτερο έχει ρίσκο. Σκέφτεσαι και αποφασίζεις.
