Φίλε sourotiri, δε ξέρω αν με αυτά που θα γράψω, θα σου λύσω την απορία.
Πριν την έναρξη κάθε βαθμολόγησης και σε σχέση πάντα με τα εκάστοτε θέματα, γίνονται υποδείξεις για το τι αποδεχόμαστε και τι απορρίπτουμε, υποθέτοντας πιθανές απαντήσεις των παιδιών. Κατά το παρελθόν, οι συγκεκριμένοι τύποι χρησιμοποιήθηκαν αρκετά από μαθητές, αλλά δε θυμάμαι κάποια σχετική υπόδειξη για απόρριψη ή για απόδειξη αυτών των τύπων. Ούτε θυμάμαι κάποιον συνάδελφο βαθμολογητή να λειτούργησε με παρόμοιο τρόπο. Θεωρώ ότι είναι θέμα υποκειμενικής κρίσης και συνήθως είναι αποδεκτή η χρήση των τύπων και χωρίς απόδειξη, αρκεί να διευκρινιστούν οι συμβολισμοί των χρησιμοποιούμενων μεγεθών.
Το θέμα όμως είναι γενικότερο και αφορά όλους τους τύπους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν, αλλά είναι στα εκτός ύλης ή δεν αναφέρονται στο βιβλίο. Δηλαδή τι γίνεται αν χρησιμοποιήσεις τον τύπο MP= W/MC, ή τους τύπους στα πλαίσια της θεωρίας κατώτατης τιμής; Σε μένα είχε τύχει μαθητής να λύσει άσκηση 3ου κεφαλαίου με παραγώγους. Τι θα έπρεπε να κάνω; Επειδή το βιβλίο επιλέγει να μην τις χρησιμοποιεί, πρέπει να απορριφθούν; Όχι βέβαια.
Το συμπέρασμα είναι ότι δεν έχει δοθεί σαφής οδηγία, οπότε κρίνουμε υποκειμενικά. Θα πρέπει όμως να επισημάνω ένα κίνδυνο που ελοχεύει. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στη χρήση τέτοιων τύπων, δηλαδή να τους εφαρμόζουμε σωστά και εκεί που είναι δυνατόν. Δηλαδή για να χρησιμοποιήσουμε το συγκεκριμένο τύπο της ελαστικότητας, πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι πρόκειται για ευθεία και να ξεκαθαρίσουμε ποιο είναι το αρχικό σημείο και ποιο είναι το β.