Αυτό είναι άλλο φαινόμενο. Στον πολωμένο ομοιοπολικο δεσμό, τα από κοινού μοιραζομενα ηλεκτρόνια μεταξύ των δύο ατόμων περνάνε περισσότερο χρόνο κατά μέσο όρο στην περιοχή του ενός εκ των δυο ατόμων. Ως συνέπεια αυτού ο δεσμός γίνεται αντιληπτός ωσάν "μετατοπισμενος". Το ένα άτομο δηλαδή "διεκδικεί" παραπάνω το ηλεκτρόνιο. Αυτό τώρα με την σειρά του επηρεάζει άλλες ιδιότητες των μορίων λογικά όπως οι τρόποι ταλαντώσεις του, και φασματοσκοπικα βοηθάνε τους χημικούς να καταλάβουν τι είναι τι. Ίσως ανεβάσω σχετική άσκηση στο αντίστοιχο θέμα αργότερα.
Ανεξάρτητα εάν τα μόρια αυτά έχουν από μόνα τους ηλεκτρική διπολική ροπή( αυτό το +/- που ανέφερες) ή όχι πάντως, δύνανται να αναπτύξουν παρουσία άλλων πολικών μορίων ή εάν βρεθούν σε κάποιο πεδίο.