Θα ήθελα την βοήθειά σας σε μια ερώτηση. Η ποίηση της Δημουλά ανθεί πάνω στο άνυδρο έδαφος της στέρησης της απώλειας της συναισθηματκής ματαίωσης και προκειμένου για τα μετά από τη συλλογή Χαίρε ποτέ ποιήματά της πάνω στο έδαφος της απουσίας του αγαπημένου προσώπου. Αυτή τη στέρηση και αυτή την απουσία αναπληρώνει επιτυγχάνοντας μέσα στο χώρο της ποιήσης την επικοινωνία με ένα εσύ, με τον άλλο που λείπει, επικοινωνία που η πραγματικότητα αρνείται. Στο Γας Ομφαλός η προσπάθεια επικοινωνίας με το εσύ σε ποια σημεία εντοπίζεται άμεσα (αναφορά σε συγκεκριμένους στίχους) και σε ποια έμμεσα? Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.