Ελπίζω να μην είναι αργά!
Ο ποντιακός ελληνισμός παρότι ευρισκόμενος μεταξύ 2 αιωνίων αντιπάλων (Τούρκων & Ρώσων) διατήρησε στοιχεία που τον κράτησαν πολιτιστικά αλώβητο, ακόμα και κρυφά (κρυπτοχριστιανοί). Τα ποντιακά, ιδίωμα της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, κρατήθηκαν σε σχήματα του παρελθόντος και δεν ακολούθησαν την εξέλιξη της κοινής νεοελληνικής. Την εμμονή στην παράδοση διαπιστώνουμε και σε άλλες εκδηλώσεις, όπως το χορό.
Και συνεχίζω............
-----------------------------------------
Στον Πόντο, από τα μέσα του 19ου αιώνα, παρουσιάζεται άνθηση πνευματική και πολιτιστική (ραγδαία αύξηση σχολείων και μαθητών) που οφείλεται πρωτίστως στην οικονομική ανάπτυξη. Η Τραπεζούντα αποτελούσε την έκφραση του δίδυμου αυτού (πχ η ανάπτυξη του Φροντιστηρίου). Μεγάλοι τραπεζικοί και εμπορικοί οίκοι έλεγχαν αποκεί την οικονομία του ανατολικού Πόντου. Ως το 1869 (η ολοκλήρωση της διώρυγας του Σουέζ) η Τραπεζούντα ήταν το σημείο συνάντησης του ανατολικού με το δυτικό εμπόριο. Έλεγχε σχεδόν το μισό του εμπορίου της Περσίας, με ανάλογα βέβαια κέρδη. Όλα τα λιμάνια του Πόντου ήταν ανοικτά στο φιλοπρόοδο πνεύμα των Ποντίων, όπως και τα ευρωπαϊκά. Δεν ήταν τυχαία η παρουσία των ποντιακών εμπορικών οίκων σε μεγαλουπόλεις, όπως η Μασσαλία, και η πολιτική επιρροή που ασκούσαν για την προώθηση των ποντιακών αιτημάτων. Εξαγόμενα προϊόντα, όπως ξυλεία, καπνά, τυροκομικά, μεταλλεύματα κ.ά., έδιναν οικονομική δύναμη στους Ποντίους και συναφώς πολιτιστική. Αυτά,έως την ώρα του ξεριζωμού.
Ελπίζω να σε βοηθήσουν αυτά.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
