Να το διαβάσεις! Είναι όντως πολύ καλό!

Ο λόγος που πολλοί σνομπάρουν αυτό το βιβλίο -κι εγώ όταν το διάβασα πρώτη φορά, ίσως έχω αφήσει κάπου και το στίγμα μου-, είναι γιατί αγνοούν την έννοια της "προσχηματικής πλοκής" και του παραμαθηματικού βιβλίου. Οι περισσότεροι γκρινιάζουν που δεν είχε ωραία πλοκή η ιστορία ή που τα στοιχεία έμπαιναν βεβιασμένα μέσα στο "μυθιστόρημα", όμως, ουσιαστικά, αυτή ακριβώς ήταν η πρόθεση του συγγραφέα. Σου τα λέω αυτά γιατί μπορεί να περιμένεις μυθιστόρημα με μαθηματικά στοιχεία, κάτι σαν τη Θεωρία του Γκόλντμπαχ του Δοξιάδη, που
δεν είναι. Είναι σαν να διαβάζεις non-fiction, απλά σαν εσωτερική αφήγηση. Κάτι σαν τον Κόσμο της Σοφίας (φοβερό βιβλίο)...
Εμένα, πάντως, από το βιβλίο του Δοξιάδη κι ύστερα από αυτό το βιβλίο ξεκίνησε το ενδιαφέρον και η περιέργειά μου για τον κόσμο των μαθηματικών, και πήγα, εν τέλει, θετική.
Να μας πεις την γνώμη σου πάντως όταν το διαβάσεις! Καλή ανάγνωση!

Το παρήγγειλα χθες!!!

Είναι καλό;
Μολις σε μίσησα. Μόλις, μόλις τώρα.