Κανω copy paste αυτο που εγραψα στο τηρεαδ που μιλαει για την βια που πολλες φορες "μαρτυρουν" πολλα παιδια μικρης ηλικιας και οχι μονο απο τους γονεις τους:
Ξυλο ομως και αρκετο, ειχα βιωσει στο δημοτικο που πηγαινα απο τους δασκαλους μου...
Οχι γιατι δεν ειμουν καλος μαθητης.Αντιθετως.Απλως εκει και το μπραβο στο ελεγαν με δυνατο χαστουκι!(στ' αγορια μονο.)Και δεν υπερβαλω.
Μεσα στην ταξη επειδη κατι ειχα πει και ηταν πολυ σωστο και δεν το γνωριζαν τα αλλα παιδια κτλ κτλ, μου ειπε μπραβο και μου εδωσε τετοιο χαστουκι που εχασα ενα δοντι που κουνιοταν...
Ο λογος που ποτε δεν το ειπα στους δικους μου μεχρι που τελειωσα το δημοτικο;
Ηταν τοσο πανουργοι τα καθικια που μας περνουσαν με πολυ εξυπνο τροπο οτι οι γονεις μας γι' αυτον ακριβως τον λογο μας εστελναν εκει!
Για την σκληρη πειθαρχια!
Αποτελεσμα, ολα τα αγορια στα διαλλειματα να ειμαστε και μεταξυ μας επιθετικα...
Εχω να σας πω πολλες ιστοριες...
Σε αυτο το thread μπορουμε να αναλυσουμε και να περιγραψουμε τις οποιες εμπειριες μας, ή και ιστοριες γνωστων οι γυρω απο το θεμα.
Αλλα και τι επιπτωσεις μπορει να εχει κατι τετοιο στην ψυχοσυνθεση του παιδιου.