Βία ή ανοχή; Το μέλλον στα χέρια διαβασμένων δειλών

Agnes2335

New member

Η Agnes2335 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6 μηνύματα.
Είναι δυνατόν? στα παλιά χρονια ο καθηγητής ήταν ένα αυστηρό πρότυπο πειθαρχίας που έλεγχε την κατάσταση... αλλα βέβαιως, οι βίαιες και αντί παιδαγωγικές του μεδόδοι "παραγκωνισαν" αυτό το πρότυπο από το εκπαιδευτικό σύστημα...

Σε αυτή την εποχή καθηγητές που αντιμετωπίζουν μαθητές μικρής και μεγάλης ηλικίας κάνουν απλώς μια δουλειά και όχι ένα λειτούργημα... Πως γίνεται να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον όταν τα παιδιά μικρής ηλικίας (τη νέα γενιά) τα μαθαίνουν οι καθηγητές ότι μπορούν να κάνουν ότι θέλουν γιατί όλοι απλώς κάνουν τι δουλειά τους χωρίς να τους ενδιαφέρει τίποτα...

Αμέτρητα παραδείγματα καθηγητών σήμερα που επειδή φοβούνται τις κυρώσεις κάνουν τις πάπιες μπροστά σε μελλοντικά κοινωνικά προβλήματα που θα παρουσιαστούν από την έλλειψη πειθαρχίας. Συμμετέχω σε ένα πρόγραμμα τις Βουλής των εφηβων και θέλω να επιλέξω το συγκεκριμένο θέμα για να "συζητηθεί" στα "μεγάλα τραπέζια" αλλα χρειάζεται η ευαισθητοποιηση πολλών ατόμων που θα δουν ότι αυτό το πρόβλημα όντως υπάρχει...

Μην κλείνετε τα ματια στην αλήθεια...Δείξτε την ευαισθητοποιηση σας με το να μου στείλετε τις δικες σας ιδέες για αντιμετώπιση... Για να τις συζητήσουμε μαζί... Ευχαριστώ εκ των προτερων...
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Επεξεργάστηκε από συντονιστή:

Subject to change

Founder

Η Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 34 ετών και Φοιτητής . Έχει γράψει 10,251 μηνύματα.
agnes σε ενημερώνω οτι τα greeklish απαγορευονται, όπως αναγράφεται στους Όρους Χρήσης. Παρακαλώ να μην επαναληφθεί.
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Isiliel

New member

Η Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 48 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,230 μηνύματα.
Δεν ξέρω αν μπορώ να συμφωνήσω μαζί σου Agnes...

Το ξύλο μπορεί να βγήκε απ' τον Παράδεισο, αλλά θεωρώ πετυχημένο το δάσκαλο που μπορεί να εμπνεύσει σεβασμό και όχι τρόμο!

(πρέπει να φύγω αλλα ίσως επιστρέψω στο θέμα με μεγαλύτερη ανάλυση)
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Subject to change

Founder

Η Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 34 ετών και Φοιτητής . Έχει γράψει 10,251 μηνύματα.
Συμφωνώ με isi και προσθέτω:
Πως είναι δυνατόν να επιθυμούμε να γίνουν τα παιδιά άνθρωποι με αξιοπρέπεια, αν τους καταρρακώνουμε την αξιοπρέπεια απο μικρή ηλικία χτυπώντας τα;
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Agnes2335

New member

Η Agnes2335 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6 μηνύματα.
Δεν πιστεύω οτι το ξύλο βγήκε απο τον παράδεισο αλλά στην θεωρία η τιμωρία (περισσοτερο προφορική) δεν ειναι απο δεκτή αλλα σκεφτείτε απο προσωπικα σας θέματα στην παιδική σας ηλικία να υπάρχουν άτομα που μια αυστηρή επαναφορά στην τάξη θα τους προβλημάτιζε...Μην σκεφτεσθαι αρνητικά εγω δεν μιλησα για δημιουργία ψυχολογικών προβλημάτων στα παιδιά αλλά επαναφορά στην τάξη...τα παιδιά δεν ειναι τοσο τέλεια οσο μπορεί να τα σκέφτεσθαι τουλάχιστον πια...
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

The Djinn

Τιμώμενο Μέλος

Ο Mario αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 3,239 μηνύματα.
Μπορω να σε ρωτησω εαν εχεις φαει ή εχει φαει καποιος γνωστος σου ξυλο απο δασκαλο;(εντελως εγκυκλοπεδικα ρωταω.χωρις παρεξηγηση)
Μπορω πολυ ευκολα να σου πω οτι ειναι απιστευτα ασχημο συναισθημα και ισως οτι πιο υποτιμητικο μπορει να αισθανθει καποιο παιδι...
Να μην εχει γινει μονο μια φορα (αυτο που λεμε του εριξε μια στον κωλο ή του τραβηξε λιγο το αυτι), αλλα να εχει φτασει σε σημειο οπου το "μπραβο" να συνοδευεται με χαστουκι.Σε σημειο που δοντι το οποιο μου κουνιοταν να εφευγε απο χαστουκι.:|
Χαστουκι επιβραβευσης φυσικα.
Σε περιπτωση που επεφτε στην υποληψη του οτι κατι εκανες λαθος, να τρως χαστουκια,να σου τραβαει τ'αυτια μεχρι που να νομιζεις οτι θα ξεκολλησουν,τις φαβοριτες κτλ κτλ πριν καν μπορεσεις να του εξηγησεις εαν εφταιγες ή οχι.
Βλεπεις ηταν ο δασκαλος και ηταν αλαθανστος!
Και φυσικα να μην αναφερεται τιποτα στους γονεις γιατι σε εκεινη την ηλικια ηταν αρκετα ευκολο να μας περασουν υποσυνειδητα οτι και να το καναμε θα ηταν αδικος κοπος μιας και ουσιαστικα γι' αυτο μας εστελναν οι γονεις μας εκει.
Φυσικα και δεν ισχυε κατι τετοιο, αλλα αυτο μας ειχε περαστει και δεν το αναφεραμε καν.
Το ξυλο στην ταξη φυσικα ειχε και αντικτυπο να παλκωνομαστε στο ξυλο σε καθε διαλλειμα.
Λογικο μιας και τα αποθημενα μας ηταν τοσα που εκτονωνονταν ετσι.
Ο σεβασμος μας στο προσωπο τους;
Θα σου απαντησω προσωπικα και με καθε ειλικρινια.Κανενας.Ζει δεν ζει δεν με ενδιαφερει καθολου.Προσωπικα ειναι ελαχιστα τα ατομα για τα οποια θα πω "δεν τα σεβομαι".Ανηκουν σ'αυτους.
Ο φοβος μου οπως απεναντι τους ηταν απεριγραπτος!
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Τελευταία επεξεργασία:

xristinaki

New member

Η xristinaki αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών . Έχει γράψει 490 μηνύματα.
Η σωματικη τιμωρια σαν ποινη ειναι ετελως ατοπο να συζητηται καν γιατι τωρα απαγορευεται κι η ασκηση της απο τους γονεις με νεο νομο που ψηφιστηκε ποσο μαλλον απο τον δασκαλο.

Αυτο που θελει η Αγνες να τονισει νομιζω ειναι η επιτακτικη αναγκη να ασχοληθουν εκτενεστερα μεω την νεοτερη γενια καθως επικρατει μεγαλη αδιαφορια.Θεωρω οτι εχω πληρωσει την αδιαφορια καποιων εκπαιδευτικων καθως ενω ημουν πολλα χρονια στην εκπαιδευση οταν εμαθα οτι εχω καποιο μαθησιακο (ευτυχως το αντιμετωπισα) ημουν πλεον 20 χρονων.

Αυτο μονο ειναι ενδεικτικο που στελνουμε τα παιδια κι ποση σημασια τους δινουν.
Δεν ειναι απαραιτητο να επιστρετευθουν βιαιοι τροποι τιμωριας για να αντιμετωπιστουν τα διαφορα προβληματα με παραβατικα παιδια.Οι δασκαλοι νομιζω πρεπει να κανουν καποιες ειδικες σπουδες γυρω απο την ψυχολογια των παιδιων κατι που απουσιαζει σημερα.Επισης θα επρεπε νομιζω να υπαρχουν ψυχολογοι κι ατομα που να ασχολουνται με αυτα τα παιδια μεσα στα σχολεια.

Οι τιμωριες αντως ειναι απαραιτητες εχω δει σε σχολειο να την γλυτωνουν οι πιο παραβατικοι κι να τιμωρουνται παιδια που εκαναν μια αταξια η που δεν εφταιγαν.
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Τελευταία επεξεργασία:

underwater

New member

Η underwater αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,570 μηνύματα.
Η πειθαρχία μπορεί να επιτευχθεί με πολλούς τρόπους. Η αυστηρότητα είναι ένας από αυτούς, αλλά σίγουρα ο χειρότερος. Καταρχάς δεν λύνει το πρόβλημα, εξαλείφει 'συμπτώματα' τα οποία συσσωρεύονται στην ψυχολογία του παιδιού.

Επίσης, τα παιδιά που έχουν κάποιου είδους παραβατική/αντιδραστική συμπεριφορά δεν την έχουν επειδή έτσι τους την βάρεσε, αλλά για ποικίλους λόγους. Προσπάθεια κάλυψης μαθησιακών δυσκολιών, άσχημο οικογενειακό περιβάλλον είναι μερικοί από αυτοί. Ένα σωστό σχολείο πρέπει να ψάξει να βρει τις αιτίες και να βοηθήσει το παιδί, όχι να το 'βάλει στην τάξη'.

Σε άλλες χώρες υπάρχουν προγράμματα παρέμβασης στα σχολεία για μαθητές με προβλήματα συμπεριφοράς. Εμείς βλακείες. Είναι από τα πράγματα για τα οποία ντρέπομαι στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.:|
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

zanin

New member

Η zanin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 34 ετών και μας γράφει απο Ηράκλειο (Αττική). Έχει γράψει 1,169 μηνύματα.
το ξύλο σε κάνει να φοβάσαι από την μία το άτομο που σε δέρνει, να τον μισείς από τη άλλη....
ναι η μητέρα μου είχε φάει ξύλο από τους δασκάλους της...όπως και οι δικοί σας γονείς...
εγώ δεν πέρασα από την εποχή του χαρακα....
ευτυχώς.........
Όμως είχα μία καθηγήτρια , που ελπίζω να είναι πολύ καλά στην υγεία της και να περνά καλά, την οποία την αγαπήσαμε όλα τα παιδιά. από την πρώτη μέρα κέρδισε τον σεβασμό μας και όσο και να μην μας άρεσε το μάθημα της (αρχαία ελληνικά, έκθεση και λογοτεχνία), προσπαθούσαμε να πηγαίνουμε πάντα διαβασμένοι και δεν κάναμε καθόλου φασαρία στην τάξη...
μακαρι να θυμόμουν το πρώτο μαθημα μαζί της ώστε να σας έλεγα τι ακριβως μας είχε πει και μας έκανε να την σεβόμαστε
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Γιώργος

Τιμώμενο Μέλος

Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι Διδακτορικός και μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 12,082 μηνύματα.
Όταν υπάρχει παραβατικότητα θα ακολουθήσει αναγκαστικά η σύσταση κι αν συνεχιστεί αυτό θα πέσει και η τιμωρία (και μετά το BAN, lol :P). Όμως τι σόι τιμωρία θα είναι; Η τιμωρία πρέπει να είναι κανονικά προς ώφελος του τιμωρημένου. Πώς δηλαδή; Να τον συνετίσει μεν, αλλά να καταλάβει και ο ίδιος μέσα από τη διαδικασία αυτή τον πραγματικό λόγο για τον οποίο δεν θα πρέπει να υποπέσει ξανά σε παραβατική συμπεριφορά.

Για παράδειγμα, το ατίθασο και ζωηρό σχολιαρόπαιδο (:panwkatw:), θα πρέπει να καταλάβει με κάποιον τρόπο ότι δεν θα πρέπει να διακόπτει χωρίς λόφο το μάθημα. Μετράει όμως μόνο το αποτέλεσμα της τιμωρίας. Σαφώς και όχι. Έχει διαφορά όμως αν το παιδί παραμείνει "ήσυχο" γιατί φοβάται το βούρδουλα (:P) και αν το κάνει γιατί καταλαβαίνει ότι είναι δικαίωμα των άλλων να παρακολουθήσουν το οποίο και δεν είναι σωστό να το παραβιάζει ;)

Δεν χρειάζεται να επεκταθώ, με κάλυψαν οι προηγούμενοι. Απλώς ήθελα να τονίσω ότι δεν μετράει πάντα μόνο το αποτέλεσμα κι ότι ο σκοπός επ' ουδενί δεν αγιάζει τα μέσα (μόνο στον πόλεμο και στο σεξ :P)



Σε άλλες χώρες υπάρχουν προγράμματα παρέμβασης στα σχολεία για μαθητές με προβλήματα συμπεριφοράς. Εμείς βλακείες. Είναι από τα πράγματα για τα οποία ντρέπομαι στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.:|
Θα ήταν χρήσιμο αν οι ξενιτεμένοι ή όσοι γνωρίζουν κάτι σχετικό να μας πουν δύο (τρία-τέσσερα :P) πράγματα πάνω στα "προγράμματα παρέμβασης" άλλων χωρών. :)




[Πρώτη φορά ακούω αυτόν τον όρο :confused: :)]
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

underwater

New member

Η underwater αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,570 μηνύματα.
Θα ήταν χρήσιμο αν οι ξενιτεμένοι ή όσοι γνωρίζουν κάτι σχετικό να μας πουν δύο (τρία-τέσσερα :P) πράγματα πάνω στα "προγράμματα παρέμβασης" άλλων χωρών. :)
[Πρώτη φορά ακούω αυτόν τον όρο :confused: :)]

Κι εγώ Γιώργο δεν ήξερα πολλά πράγματα ως φέτος που κάνω το μεταπτυχιακό μου. Στην Σκωτία για παράδειγμα υπάρχουν καταρχάς ειδικά σχολεία για παιδιά με προβλήματα συμπεριφοράς (κάτι που στο οποίο προσωπικά είμαι εναντίον αλλά τέλος πάντων). Πέρα από αυτό, στα mainstream σχολεία υπάρχουν εκπαιδευτικοί εξειδικευμένοι στην παρέμβαση με παιδιά με προβλήματα συμπεριφοράς (κάτι στο οποίο κι εγώ εκπαιδεύομαι:D ). Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν είναι πολλές.

Ένα παράδειγμα είναι το peers mediation. Μαθητές κάνουν μια ''εκπαίδευση'' και λειτουργούν σαν ''μεσολαβητές'' στις παρεξηγήσεις που γίνονται με συνομηλίκους. Κι αυτό λειτουργεί με καλά αποτελέσματα, όσο κι αν φαίνεται παράξενο! Βέβαια υπάρχουν πολλά άλλα, όμως να μην πολυλογώ.:D

Κάτι που γίνεται κυρίως στην Αμερική και μπορεί να διαβάσει κάποιος σχετικά στο βιβλίο "Συναισθηματική Νοημοσύνη" του David Goleman, είναι τα μαθήματα συναισθηματικής νοημοσύνης. Σε αυτά οι μαθητές μαθαίνουν να διαχωρίζουν τα συναισθήματά τους και να αντιλαμβάνονται ποιά οδηγούν σε δημιουργικές πράξεις. Και αρχίζουν να κατανοούν πως να τα διαχειρίζονται λειτουργικά. Μιλάμε για μαθήματα με μεγάλη αλληλεπίδραση μεταξύ των μαθητών, τα οποία εφαρμόζονται σε περιοχές "γκέτο".

Κουράστηκα, σταματάω.:P
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Isiliel

New member

Η Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 48 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,230 μηνύματα.
Ένα παράδειγμα είναι το peers mediation. Μαθητές κάνουν μια ''εκπαίδευση'' και λειτουργούν σαν ''μεσολαβητές'' στις παρεξηγήσεις που γίνονται με συνομηλίκους. Κι αυτό λειτουργεί με καλά αποτελέσματα, όσο κι αν φαίνεται παράξενο! Βέβαια υπάρχουν πολλά άλλα, όμως να μην πολυλογώ.:D
Αυτό γίνεται με ύπουλο τρόπο? Υποκρίνονται κάτι? Γιατί αν είναι έτσι, δε μου αρέσει...

Κάτι που γίνεται κυρίως στην Αμερική και μπορεί να διαβάσει κάποιος σχετικά στο βιβλίο "Συναισθηματική Νοημοσύνη" του David Goleman, είναι τα μαθήματα συναισθηματικής νοημοσύνης. Σε αυτά οι μαθητές μαθαίνουν να διαχωρίζουν τα συναισθήματά τους και να αντιλαμβάνονται ποιά οδηγούν σε δημιουργικές πράξεις. Και αρχίζουν να κατανοούν πως να τα διαχειρίζονται λειτουργικά. Μιλάμε για μαθήματα με μεγάλη αλληλεπίδραση μεταξύ των μαθητών, τα οποία εφαρμόζονται σε περιοχές "γκέτο".

Τέτοια μαθήματα θα μου άρεσαν κι εμένα να κάνω, κι ας μην έχω προβλήματα συμπεριφοράς (νομίζω... :worry: )
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Γιώργος

Τιμώμενο Μέλος

Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι Διδακτορικός και μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 12,082 μηνύματα.
Στην Σκωτία για παράδειγμα υπάρχουν καταρχάς ειδικά σχολεία για παιδιά με προβλήματα συμπεριφοράς (κάτι που στο οποίο προσωπικά είμαι εναντίον αλλά τέλος πάντων).
Καλά και αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα, το οποίο αν αρχίσουμε θα βγούμε offtopic (ή θα καταλήξουμε σε split :P). Αλλά είναι σοβαρό ερώτημα: τα παιδιά με προβληματική συμπεριφορά πρέπει να αποκόπτονται από τον έξω κόσμο και να πηγαίνουν σε ειδικά σχολεία; :worry:
Μιλάω τώρα για την περίπτωση που ανέφερε η underwater, με προβλήματα συμπεριφοράς..

[και btw δεν βρήκα τέτοιο θρεντ]





Δείτε κι αυτό επίσης >>>>> Καθηγητές & Τσαμπουκάς ;)
Τελικά είναι αυστηροί ή όχι; :P
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

underwater

New member

Η underwater αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,570 μηνύματα.
Isiliel:

Όχι βρε, πώς σου ήρθε πως ο τρόπος είναι ύπουλος; Τα παιδιά εκπαιδεύονται για να το κάνουν αυτό.

Γιώργος:

Για μένα είναι πολύ αρνητικό να υπάρχουν ειδικά σχολεία για παιδιά με προβλήματα συμπεριφοράς, αν και πολύ εκπαιδευτικοί έχουν άλλη άποψη. Είναι όντως μεγάλη συζήτηση, αλλά η ιδέα που προωθείται στις περισσότερες δυτικές χώρες (και την Ελλάδα) είναι αυτή της ένταξης και ενός σχολείου για όλους στα πλαίσια του δυνατού.
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

xristinaki

New member

Η xristinaki αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών . Έχει γράψει 490 μηνύματα.
Eιναι αναλογα με τα προβληματα νομιζω,υπαρχουν παιδια που ειναι επιθετικα,ισως κι επικινδυνα υπο προυποθεσεις που χρειαζονται ειδικη προσοχη.Αρκει σε αυτα τα σχολεια να τα αγαπανε κι να μην τους συμπεριφερονται σαν προβληματικα ατομα η σαν να ειναι καταδικοι σε φυλακη.
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

epote

Well-known member

Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 2,828 μηνύματα.
κατι τετοιοι ανθρωποι σαν την agnes με κανουν να νοιωθω *αποστροφη* για τους πολιτικους.

για το ονομα του θεου, ενημερωσου, το ξυλο, η βια (σε οποιαδηποτε μορφη) και ο θυμος δεν κανουν τιποτα περα απο το να οξυνουν τα προβληματα.

οι ανθρωποι δεν διαφερουν τοσο πολυ απο τα σκυλια, αν τα δερνεις γινονται προβληματικα αν τα ανταμοιβεις οταν κανουν κατι καλο γινονται καλα, same thing
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

xristinaki

New member

Η xristinaki αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών . Έχει γράψει 490 μηνύματα.
Eλεος :(:( εποτε μην γινονται χαρακτηρισμοι.
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Palladin

New member

Η Palladin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,606 μηνύματα.
Agnes ελπίζω να μην είσαι εκπαιδευτικός.
Σε πληροφορώ ότι ακόμα και ο πιο ατίθασος και ζωηρός μαθητής φέρεται ωραιότατα όταν θαυμάζει και εκτιμά τον διδάσκοντα, τόσο για τις γνώσεις του, όσο και ως άνθρωπο. Αντί λοιπόν να προσπαθεί ο εκπαιδευτικός να αποσπάσει με τη βία το "σεβασμό" του μαθητή (που μόνο σεβασμός δεν θα είναι) καλύτερα να βελτιώσει τον εαυτό του ως άνθρωπο και ως δάσκαλο, και ο σεβασμός θα έρθει πακέτο με την εκτίμηση.
Αυτά τα λέω με την ιδιότητα της μαθήτριας και της καθηγήτριας ταυτόχρονα
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

xristinaki

New member

Η xristinaki αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών . Έχει γράψει 490 μηνύματα.
Παιδια νομιζω οτι εγινε παρεξηγηση η κοπελα μιλαει για τιμωρια οχι για ξυλο.Ισα ισα που χαρακτηρισε τετοιες μεθοδους σαν αντιπαιδαγωγικες στην αρχη.Η επαναφορα στην τξη δεν σημαινει κι ξυλοδαρμους κι κακοποιηση κι προκληση ψυχολογικων προβληματων.Το ολο νοημα ειναι οτι πρεπει να παυσει η χαλαροτητα των καθηγητων.
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

kleftra

New member

Η Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,983 μηνύματα.
Σε πληροφορώ ότι ακόμα και ο πιο ατίθασος και ζωηρός μαθητής φέρεται ωραιότατα όταν θαυμάζει και εκτιμά τον διδάσκοντα, τόσο για τις γνώσεις του, όσο και ως άνθρωπο. Αντί λοιπόν να προσπαθεί ο εκπαιδευτικός να αποσπάσει με τη βία το "σεβασμό" του μαθητή (που μόνο σεβασμός δεν θα είναι) καλύτερα να βελτιώσει τον εαυτό του ως άνθρωπο και ως δάσκαλο, και ο σεβασμός θα έρθει πακέτο με την εκτίμηση.
+1 :)
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 60 μέρες:
  • Φορτώνει...
Top