Η δική μου γνώμη είναι, ότι δεν θα έπρεπε να υπήρχε καν βάση. Ανάλογα με τις θέσεις που έχει κενές ένα πανεπιστήμιο και ανάλογα με το απολυτήριο λυκείου σου να εντάξεις ένα βιογραφικό και οι ''καλύτεροι'' να γίνουν δεκτοί από το ίδρυμα.
Manolios2606 για να γίνει αυτό που λες, πρέπει να αλλάξει τελείως η σημερινή δομή, φιλοσοφία και εκπαιδευτικοί στόχοι του σημερινού λυκείου (όχι μόνο το γενικού λυκείου). Σε χώρες της Δ.Ευρώπης το απολυτήριο λυκείου έχει τρομερή βαρύτητα διότι οι βαθμοί είναι άκρως αντιπροσωπευτικοί του μαθητή. Δεν υπάρχει το φαινόμενο να είσαι μαθητής του 13 στην Έκθεση και ο καθηγητής να σου βάζει 20 στον έλεγχο όπως επίσης, οι άριστοι βαθμοί μπαίνουν πάρα πολύ δύσκολα. Στο σχολείο, γενικότερα για να περάσεις την τάξη, εκτός από γραπτές εξετάσεις (ενδοσχολικές) πρέπει να παρουσιάσεις και κάποιες εργασίες για να μπει ο τελικός βαθμός. Οπότε και τα Πανεπιστήμια είναι προσαρμοσμένα στο μοντέλο αυτό. Υπάρχει το λεγόμενο
προπανεπιστημιακό έτος κάτι σαν Δ' Λυκείου*. Για να περάσεις στο Πανεπιστήμιο και σε Τμήμα της επιλογής σου, θα πρέπει να έχεις ικανοποιείς κάποιες βαθμολογικές απαιτήσεις σε κάποια βασικά μαθήματα (μαθηματικά, φυσική, πληροφορική, χημεία) οι οποίες διαφέρουν από Πανεπιστήμιο σε Πανεπιστήμιο (και από επιστήμη σε επιστήμη) εντός της ίδιας χώρας. Για παράδειγμα, αν θέλεις να σπουδάσεις Μαθηματικά στο Πανεπ.Amsterdam (35η θέση παγκοσμίως) πρέπει να έχεις Α στα μαθηματικά, Α στην φυσική και Α στην πληροφορική) και μέχρι Β στα υπόλοιπα μαθήματα. Αλλιώς αν δεν πληρείς τις απαιτήσεις, μπορείς να εισαχθείς με αυστηρούς όρους (ειδικές περιπτώσεις) ή να κάνεις αίτηση σε άλλο Πανεπιστήμιο (π.χ. TU Delft, TU Eindhoven,...κτλ). Σε περίπτωση που δεν περάσεις τα μαθήματα του πρώτου εξαμήνου ή δεν συγκεντρώσεις πρώτο έτος κάποια ECTS
τότε θα πρέπει να επαναλάβεις την χρονιά ή θα πάρεις πόδι από το Πανεπιστήμιο (οι κυρώσεις είναι ανάλογα με το ακακδημαϊκό κύρος του Πανεπιστημίου).
* σε κάποιες Ευρωπαϊκές χώρες είτε δίνεις απαιτητικές ενδοσχολικές εξετάσεις από την Γ' στην Δ' Λυκείου και θα πρέπει να συγκεντρώσεις υψηλούς βαθμούς ή σε κάποιες άλλες χώρες εισάγεσαι απευθείας στην Δ' Λυκείου χωρίς εξετάσεις. Και στις δυο περιπτώσεις, στο τέλος της Δ' Λυκείου θα υποβληθείς σε άλλες απαιτητικές γραπτές ενδοσχολικές εξετάσεις με παρουσίαση μιας εργασίας (όπως και σε παράλληλη υποχρεωτική εξέταση μιας ή δυο ξένων γλωσσών για να σου χορηγήσουν το αντίστοιχο πιστοποιητικό γλωσσομάθειας).
Βέβαια όσοι μαθητές δεν κατορθώσουν να εισαχθούν σε κάποια Πανεπιστημιακή σχολή λόγω απόρριψης τους, έχουν πολλές και καλές εναλλακτικές εργασιακές επιλογές (σπουδές σε κολλέγια-τεχνολογικά σχολεία, ειδικευμένοι εργάτες σε βιομηχανίες, ιδιωτικές επιχειρήσεις, χειρωνακτικές εργασίες,...κ.α.). Ο μέσος δυτικοευρωπαίος πολίτης δεν έχει την λογική του Έλληνα, να περάσουν όλοι στα Πανεπιστήμια (αν ήταν τρόπος) ή το παιδί του να σπουδάσει κάτι για να μην "είναι" ή "φαίνεται" άνεργος ή κατώτερος από το παιδί του γείτονα. Αν θέλει να ζήσει αλλά δεν "τραβάει στα γράμματα" (όπως να το κάνουμε, οι επιστήμες δεν είναι όλους), πολύ απλά μπορεί να κάνει οποιοδήποτε ελεύθερο επάγγελμα. Ντροπή δεν είναι να εργάζεται, αλλά ντροπή είναι να είναι άνεργος μέχρι τα 30 του χρόνια και να τον συντηρεί η οικογένειά του. Φυσικά, τέτοιες ντροπές στην χώρα μας (ανεπτυγμένη μπανανία) έχουν ξεπεραστεί προ πολλού....
