Δεν υπάρχει κάτι για έξυπνους στο πρόβλημα. Φτάνει να θυμάσαι όλο το τυπολόγιο με τους όγκους, τις πυκνότητες κλπ., το οποίο αγνοώ απ'την έκτη δημοτικού.

Κι ήταν θέμα εξετάσεων αυτό ας πούμε; Τι ακριβώς εξέταζε;
-----------------------------------------
Για το τελευταίο που ζητητάτε, κάθε άρτιος θετικός ακέραιος μεγαλύτερος του 2 μπορεί να γραφεί ως άθροισμα δύο πρώτων (καμία σχέση με το περιττός, πέραν του γεγονότος ότι όλοι οι πρώτοι είναι περιττοί, εξαιρώντας το 2), αυτό είναι η εικασία του Goldbach.
Στους μιγαδικούς, εκτός των πραγματικών, δεν υπάρχει κανένα νόημα να μιλάμε για αρνητικούς, θετικούς, περιττούς, άρτιους κλπ. Δεν ορίζονται οι έννοιες, όπως δεν ορίζεται και η έννοια της διάταξης, δηλαδή δεν μπορούμε να μιλάμε για σύγκριση μιγαδικών.
-----------------------------------------
Σύμφωνα με την εικασία Goldbach, κάθε θετικός ακέραιος μεγαλύτερος του 2 γράφεται ως άθροισμα δύο πρώτων. Δεν ξέρουμε, όμως, αν οι πρώτοι θα είναι και περιττοί, δεδομένου ότι μπορούμε να μιλάμε για το δύο. Προσφέρω αντιπαράδειγμα το 2+2=4. Είναι άθροισμα δύο πρώτων, αλλά μη περιττών αριθμών. Οπότε, ξαρόπ, ισχύει το ανάποδο από αυτό που λες.
-----------------------------------------
Και δεν είναι κάθε περιττός αριθμός πρώτος, το 9 δεν είναι, ούτε κάθε πρώτος αριθμός περιττός, το 2 δεν είναι. Κι επίσης, όταν λέμε "κάθε" δε μπορούμε αυθαίρετα να εξαιρούμε ό,τι βολεύει. Όταν λες ΓΙΑ ΚΑΘΕ πρώτο αριθμό, υποχρεωτικά περιλαμβάνεις το δύο. Διαφορετικά ό,τι λες δεν ισχύει για τους πρώτους αριθμούς, ως σύνολο.
-----------------------------------------
Κι επιπλέον είναι
εικασία, δεν είναι ούτε θεώρημα, ούτε αξίωμα. Δεν γνωρίζουμε αν ισχύει. Απλά μέχρι τώρα επιβεβαιώνεται. Δεν έχει αποδειχτεί.