1. Έχεις δίκιο. Ευκτική πλαγίου λόγου μέλλοντα εννοούσα, όχι ενεστώτα. Θα επεξεργαστώ το αρχικό μήνυμα, για να μην υπάρξουν παρανοήσεις. Για τον αρχαίο Έλληνα, τόσο η ευκτική μέλλοντα όσο και η ευκτική αορίστου είναι δόκιμες για το παράδειγμα που αναφέρεις. Εγώ θα σου πρότεινα, όταν η τελική μετοχή εξαρτάται από ιστορικό χρόνο, να χρησιμοποιείς μόνο ευκτική αορίστου τού πλαγίου λόγου, καθώς αυτό υποδεικνύουν τα περισσότερα βοηθήματα. Η χρήση του μέλλοντα είναι πιο εξειδικευμένη και ενδεχομένως άγνωστη σε κάποιους φιλολόγους.
2. Το καταλαβαίνεις από το νόημα, δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Εξάλλου, τα ενεργητικά ρήματα με μέσους μέλλοντες είναι σχετικά λίγα, περίπου 25-30 νομίζω. Τα μαθαίνεις παπαγαλία

. Η επιτροπή τούς έχει αδυναμία και τα προτιμάει στις γραμματικές ασκήσεις, οπότε καλό είναι να τα ξέρεις. Τα ρήματα αυτά μόνο στο μέλλοντα
κλίνονται κατά τη μέση φωνή, συνεχίζουν, ωστόσο, να έχουν ενεργητική
σημασία. Οι υπόλοιποι χρόνοι κλίνονται κατά την ενεργητική.
Για τα παραδείγματα του study:
1. Το βοηθήσειε είναι δεύτερος τύπος ευκτικής
αορίστου, όχι μέλλοντα. Είναι βοηθήσαι ή βοηθήσειε(ν). Επομένως και τα δύο είναι σωστά. Καλό είναι να βάζεις και τα δύο, με μια κάθετο ανάμεσα.
2. Το δέομαι έχει μόνο παθητικό αόριστο, δεν έχει κανονικό. Δηλαδή δεν υπάρχει τύπος "δεησώμεθα". Άρα, χρησιμοποιείται ο παθητικός.