Σε συζήτηση με συμφοιτητή,ο οποίος εργάζεται για γούστα, προσπαθούσε να με πείσει ότι είναι καλύτερο να δουλεύεις,να κάνεις γούστα,να βγαίνεις και να έχεις σε δεύτερη μοιρα την σχολή.Αυτα του τα είχε πει σχεδον 30αρης ,ο οποιος φοιτούσε στο ίδιο προπτυχιακό με μας.Η λογική ήταν ότι είναι τα μόνα χρόνια που θα είμαστε τόσο χαλαροί.Με θεωρούσε και υπερβολική που διάβαζα αρκετές ώρες και είχα στόχο να περάσω όλα τα μαθήματα.Νταξει έχουμε καθηγητές που περνάνε κόσμο στην τύχη και που είναι στραβόξυλα και τους χρωστάνε 1000 άτομα.Γενικα παρατηρώ ότι οι περισσότεροι κοιτάνε την καλοπέραση σήμερα και δεν κοιτάνε το μέλλον σε 2-3-4 χρόνια από τώρα.Οπως στρώνει κανείς ,έτσι κοιμάται.