Συγκρίνετε ανόμοια πράγματα. Η Ολλανδία είχε από το 1500 Χρηματιστήριο στο Γκρένιγκεν, το Αμβούργο από τον 13ο αιώνα είχε ιδρυθεί ως Χανσεατική εταιρία εμπόρων και ναυτιλίας με πολλές πόλεις από τη Δανία, Πολωνία και τμήμα της Ολλανδίας. Οι ΗΠΑ δεν είναι χώρα αλλά ένωση χωρών. Η Ελλάδα που ανήκει σε όλο αυτό; Πού ήταν η Ελλάδα τον 15ο αιώνα; Η Ελλάδα τον 19ο και 20ο αιώνα συμμετείχε σε 8 πολέμους, όπου σχεδόν όλοι ήταν με εντολή της Αγγλίας και της Γαλλίας.
Οι αριστεροί καθηγητές του δημοσίου Ελληνικού Πανεπιστημίου είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου. Γνώρισα και στην Αυστρία αριστερούς καθηγητές αλλά δεν έχουν καμία σχέση με την αριστερά της Ελλάδας. Η αριστερά στο εξωτερικό ειδικά στη Δ.Ευρώπη σχετίζεται με ανθρώπους εκλεπτυσμένους, που διαβάζουν και έχουν μια ποιότητα στην παλιά ροκ σκηνή, μπορεί και οι ίδιοι να είναι μέλη σε ερασιτεχνικά ροκ συγκροτήματα. Όμως, στη δουλειά τους βάζουν την αριστερά στο ράφι. Η δουλειά είναι δουλειά. Τέλος. Δεν έχει ιδεολογία. Η ιδεολογία είναι για το απόγευμα ή το σάββατο το πρωί όπως λένε και οι Γερμανοί. Αυτό που έχουμε στην Ελλάδα είναι μια μετεμφυλιακή πατάτα που το ονομάζουμε δημοκρατία και "ισονομία". Ενώ την ίδια στιγμή θέλουν όλοι δυτικόστροφες παροχές, την αριστερή μπόχα κανείς δεν την αφήνει. Βασικά την λαμογιά και την χαμηλή αισθητική στο δημόσιο βίο, οι Έλληνες το ονομάζουν ως "αριστερά" ενώ δεν βλέπουν ότι η παρακμή της χώρας δεν έχει κομματικό πρόσημο αλλά
τρόπο σκέψης.
Το πρόβλημα της παιδείας στη χώρα μας ξεκινάει από το δημοτικό όπου λόγω της δήθεν "δημόσιας και δωρεάν παιδείας" με τους τόσους πολυμορφωμένους δασκάλους με τα τόσα μεταπτυχιακά και τις πιστοποιήσεις σε "διδακτική και ΑΙ" και τους έκτακτους διορισμούς κάθε χρόνο, όπου όλοι χαίρονται με το διορισμό τους, η ποιότητα της παιδείας φθίνει γιατί δεν προετοιμάζει κανέναν για τίποτα. Απλά να βγει η ύλη και να βουλώνουν οι τρύπες με έκτακτους διορισμούς.
Πόσοι θυμάστε να διδαχθήκαμε ποτέ εφαρμογές που έχει το σχολικό βιβλίο; Γνωρίζατε ότι η Άλγεβρα Β' Λυκείου έχει μια εισαγωγή στην επιχειρησιακή έρευνα που ήταν εκτός ύλης, μέχρι που την έβγαλαν τελείως από τον όγκο του βιβλίου; Κάτι ανάλογο και με τους πίνακες στη Γ' Λυκείου. Άρα μετά πως ένας μαθητής να λάβει ερεθίσματα και να δει τι άλλο μπορεί να κάνει στη ζωή του; Θέλω να πω, πώς ακριβώς το σχολικό μάθημα δίνει αυτό το παραπάνω σε έναν μαθητή; Ακόμη και στο Πανεπιστήμιο σε αρκετά ειδικά μαθήματα τύπου Ειδικές Συναρτήσεις, Ολοκληρωτικές Εξισώσεις, Οικονομετρία, κτλ, οτιδήποτε ήταν εφαρμογή ο Πανεπιστημιακός δεν το δίδαξε ποτέ. Η ύλη ήταν αυστηρά ασκησεοκεντρική και με θέματα που λύνονται στο χαρτί, ξεπερασμένες μέθοδοι, ιδιότητες και κατεβατά λύσεων. Αυτό τι είδους δεξιότητες αναπτύσσει; Πώς βοηθάει τον πτυχιούχο στην μετέπειτα επαγγελματική του σταδιοδρομία είτε ακαδημαϊκά είτε στην αγορά εργασίας;
Η παιδεία όπως λέει και ο κάθε υπουργός, απλά βελτιώνεται για το καλό όλων των παιδιών. Είναι κομμουνιστική παιδεία κακού τύπου. Προσωπικά δεν είδα κάποιο καλό σε επίπεδο γνώσεων ή πραγμάτων που να με βοήθησαν κάπου επαγγελματικά, αν δεν μου έφευγε ο πάτος στο διάβασμα μετά το Πανεπιστήμιο, μόνος μου. Το δούλεμα πρέπει να έχει και ένα όριο.
Υ.Γ. Γιατί τα Ελληνικά Πανεπιστήμια δεν ονομάζονται κρατικά Πανεπιστήμια; Με βάση το ΦΕΚ ίδρυσης, το κράτος δεν τα έχει ιδρύσει;
