Ίλια(υπέροχο όνομα!!)δυστυχώς μου έχει τύχει και εμένα ''μάγκας''(βασικά σε λίγο θα ανοίγαμε γκρουπάκι στο fb '' Ποιες τα χουμε με τον....''

).Η αντίδραση που περιγράφω στο αρχικό μου μήνυμα είναι οτι ακριβώς έκανα.Τεσπα δεν είναι εκεί το θέμα...
Θέλω να εστιάσω στον αυτοσεβασμό.Η απιστία είναι για λύπηση...είναι κατάντια(για τον άπιστο θωμά

).Μπορεί άραγε να συνεχίσει να υπάρχει ο έρωτας μετά απο αυτό;Εγώ τουλάχιστον,πάγωσα...Δεν λέω πως ξεχνάς αμέσως.Αλλά πιστεύω πως το λιγότερο που έχουμε να κάνουμε σε τέτοιες καταστάσεις είναι να φεύγουμε!Για να γλιτώσουμε τον ευατό μας απο τον πόνο...Η σχέση μετά δεν είναι ίδια.Δυστυχώς ή ευτυχώς.
Εγώ,σαν Άννα,και με τον χαρακτήρα που έχω δεν θα μπορούσα να γυρίσω πίσω,να συγχωρήσω,να έχω κάπου στην άκρη του μυαλού μου οτι ΜΠΟΡΕΙ να ξαναγίνει...

Σίγουρα δεν είναι λάθος το να δώσεις μια δεύτερη ευκαιρία στη σχέση.Αλλά αυτό εξαρτάταια απο τον χαρακτήρα του καθενός.Εγώ δεν θα το έκανα

Και- σίγουρα- κάποιοι την αξίζουν αυτή την δεύτερη ευκαιρία!

Φιλικά...