Καθόμαστε και λέμε ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του.Άλλος λέει είναι δύσκολα,άλλος λέει ευτυχώς ήταν δύσκολα,άλλος λέει στο Πανεπιστήμιο θα είναι ακόμα πιο δύσκολα.
Κατ'αρχάς να θυμίσω ότι ο καθένας έχει τα προβλήματά του σε κάθε φάση της ζωής του.
Όταν δίνεις Πανελλήνιες καίγεσαι για τις Πανελλήνιες.Όταν είσαι φοιτητής καίγεσαι για την εξεταστική.Δεν είναι λογικό να λέτε ,αργότερα θα δείτε χειρότερα
γιατί χιλιάδες άτομα παλεύουν να φτάσουν σε αυτό το αργότερα.
Επιπλέον,κατα κοινή ομολογία τα σημερινά θέματα ήταν αρκετά δύσκολα.Γιατί ήθελαν ένα τσακ παραπάνω.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι δεν πρέπει να κατακρίνουμε τα παιδιά που τα θεώρησαν δύσκολα και να λέμε ευτυχώς και κόβονται αυτοί που όντως κατείχαν το θέμα. Ναι οκ πρέπει να ξεχωρίσει ο καλύτερος.Συμφωνώ όσο τίποτα άλλο.Είναι ανταγωνιστικά τα πράγματα.Αλλά ας δούμε τι προσφέρουμε στα παιδιά.Όταν καίγονται σε σχολείο και σε φροντιστήριο πείτε μου πιο ποσοστό παιδιών μαθαίνουν να σκεφτονται ή ακόμα καλύτερα ποιο ποσοστό καθηγητών φροντίζει τα παιδιά να αναπτύξουν σκέψη για να αντιμετωπίσουν το οτιδήποτε?Ας κοιτάμε και την πλειοψηφία και όχι το ποσοστό εκείνο που ρε παιδί μου έχει ξεσκιστεί,έχει μυαλό και μπορεί να φέρει τον κόσμο ανάποδα.
Και κάτι άσχετο,είμαι υπερ των δύσκολων θεμάταν για δύο λόγους.Πρώτον γιατί με τα γελοία πάνε οι βάσεις στον Θεό :p και δεύτερον δεν γίνετε χαμός στην είσοδο των Πανεπιστημίων.
Αλλά ποια δύσκολα θέματα?Δύσκολα είναι τα άλυτα και θέλουν λίγο φαντασία ή τα απαιτητικά που για να τα λύσεις πρέπει να ξέρεις τα πάντα,να συνδυάσεις την σκέψη σου και να έχουν μια κλιμάκωση?Δεν ξέρω.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι στα σημερινά θέματα (μιλώ για τα Μαθηματικά) ήξεραν πολύ καλά και τι έκαναν και πως τοποθέτησαν τις μοναδούλες.
Τέλος όταν λύνουμε κάτι απευθείας το ονομάζουμε εύκολο,όταν δεν το λύνουμε το ονομάζουμε δύσκολο.Πρέπει όμως να είμαστε αντικειμενικοί.
Αντικειμενικά μιλώντας,όσο μπορώ,κρίνω πως τα σημερινά θέματα ήταν δύσκολα βλέπωντας τη γραμμή του Υπουργείου τα προηγούμενα χρόνια. Δεν ήταν άλυτα.Ήθελαν ψυχραιμία γιατί η τάξη μου είχε αδειάσει πολύ γρήγορα και λίγοι μείναμε να το παλέψουμε.
Αυτό που με δυσκόλεψε εμένα ήταν το Β1 το οποίο προσπαθούσα επί μία ώρα. Δεν θα το ονομάσω δύσκολο.Έχω δει πιο δύσκολα πράγματα.Απλά αν χρησιμοποιώ το κουτάκι 1 του εγκεφάλου μου για να λύσω τα Μαθηματικά Γενικής, η σκέψη για τη λύση του Β1 στον εγκέφαλό μου ήταν στο κουτάκι 2.Ήταν κλειστό σήμερα.Δεν το σκέφτηκα.Θεωρώ πως ήθελε λίγη φαντασία.Ήταν κάτι διαφορετικό.Στεναχωρήθηκα κι εγώ σαν πολλούς υποψηφίους αλλά δεν είναι η ίδια η στεναχώρια του ''ωχ αυτό γιατί δεν το είδα'' ''ωχ έκανα λάθος διαίρεση'' γιατί εκεί τραβάω τα μαλλιά μου. Εντάξει.
Απλά όταν δίνεις δεν τα βλέπεις τόσο ψυχρά όσο αυτοί που δεν δίνουν. Δηλαδή βλέποντας τα δύσκολα στα Γενικής νομίζω είναι φυσικό επόμενο να αναρωτιέσαι τι θα γίνει στη συνέχεια. Τέλοσπάντων. Έχουμε δώσει το γραπτό και δεν αλλάζει κάτω.Δύσκολο να το συνειδητοποιήσουμε και να πάμε παρακάτω. Εγώ προσπαθώ.Όσο περνάει η ώρα είναι πιο εύκολο. Ελπίζω ακόμη..
Δεν ξέρω αν ταιριάζει εδώ το μήνυμα καλύτερα, ή στο άλλο θέμα για τα μαθηματικά.
(Durex: επίσημη χορηγός των Πανελληνίων 2011 > να γελάσουμε και λιγάκι :p )
