Κρουκ,εκεί που λες για τα Θρησκευτικά,γιατί να μη διδάσκονταν στο Δημοτικό?...πώς θα μάθαιναν τα παιδιά τη θρησκεία τους?
Τα βιβλία μπορούμε να τα προσέχουμε αν θέλουμε και δεν κάνουμε σαν βάνδαλοι, σκίζοντάς τα...αλλά και να τα πληρώναμε,δε νομίζω να άλλαζε κάτι...είτε δωρεάν είτε πληρωμένα θα τα χαλάμε...
Για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια,η γνώμη μου είναι πως χρειάζονται οι πανελλήνιες...σκέψου πόσο άδικο θα είναι για τους καλούς μαθητές να μπαίνει όλη "η σάρα και η μάρα" εκεί μέσα και να κολοβαράνε...δεν έχω με κάποιον από σας τίποτα,μιλάω γενικά,γιατί παντού υπάρχουν κακοί μαθητές...
Επίσης,οι τρεις ξένες γλώσσες θα ήταν επιπλέον πίεση για ένα μαθητή....χρειάζονται μεν,αλλά πού να βρεθεί χρόνος για τόσα μαθήματα? Η Αγγλική ήδη διδάσκεται από το Δημοτικό.
Αυτά τα ολίγα είχα να σχολιάσω:p...χωρίς κακία!
Αντιθέτως, αν δίνεις εξετάσεις στο ίδιο το πανεπιστήμιο, δεν θα μπαίνει η Σάρα και η Μάρα καθώς εσύ αν σου αρέσει η σχολή έχεις περισσότερες πιθανότητες να μπεις, καθώς οι περισσότεροι δυστηχώς δηλώνουν όλες τις σχολές και έτσι συνέχεια ανεβαίνουν οι βάσεις, αν όλοι δήλωναν 3-4 σχολές ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΟΥΝ, τότε όλες οι βάσεις σχεδόν (πλην της ιατρικής και γενικά των πολύ υψηλών) θα έπεφταν και έτσι θα είχαμε όλοι περισσότερες πιθανότητες εισαγωγής στο πανεπιστήμιο, το σύστημα των πανελαδικών ήταν καλό, αλλά εμείς ως τυχάρπαστοι το χαλάσαμε και συνεπώς δεν μας καλύπτει, όταν φτιάχτηκε δεν είχαν προβλεπτεί τέτοια αποτελέσματα. Ποτέ δεν φταίει μόνο το κράτος, ένα μερίδιο ευθύνης υπάρχει και στους πολίτες στην συγκεκριμένη περίπτωση άγνοιας. Το κράτος φταίει που αφού βλέπει ότι το σύστημα από κάπου χάνει δεν το αναδιαμορφώνει.
Προσωπικά αν ήμουν υπουργός παιδείας :
1) Θα ξεκινούσα την πρώτη δημοτικού από το 5ο έτος της ηλικίας των παιδιών και θα πρόσθετα την τετάρτη λυκείου.
2) Τα βιβλία θα ήταν πολύ πιο λεπτομερή και θα εξηγούν ακόμα και τους πιο απλούς όρους με παραδείγματα και σαφείς οδηγίες έτσι ώστε ο μαθητής να τα κατανοήσει, π.χ τα λυσσάρια έχουν συνοπτικές λύσεις της άσκησης όπου δεν δίνεται το σκεπτικό και για να το ερμηνεύσεις απαιτεί χρόνο, ενώ αν έλεγε Παίρνουμε το 1/ρίζα 3 και πολλαπλασιάζουμε και τον αριθμητή και τον παρονομαστή με ρίζα 3 παίρνουμε λοιπόν ρίζα 3/3, άμα γράψεις 1/ρίζα 3 = ρίζα 3/3 ένας όχι τόσο καλός μαθητής θα αδυνατούσε να καταλάβει τι έγινε...
3) Στο δημοτικό, τα παιδιά θα μάθαιναν : Ελληνικά, Αγγλικά, Μαθηματικά, Φυσική, Μουσική, Καλλιτεχνικά, Θρησκευτικα (Με δυνατότητες διδασκαλίας οποιασδήποτε θρησκείας επιλέξει το παιδί) Γυμναστική και στην Έκτη Δημοτικού Αρχαία Ελληνικα σε απλή μορφή έτσι ώστε το παιδί να μπορέσει να αποκτήσει απλές βάσεις. Όλα τα άλλα μαθήματα στο Δημοτικό είναι άχρηστα και ειδικά προπαγάνδες του τύπου : Εμείς και ο κόσμος τα οποία θα αντικαταστώντουσαν από κοινωνιολογία η οποία θα ήταν με την μορφή σεμιναρίων χωρίς να παίρνουν τα παιδιά βαθμό.
Στο Γυμνάσιο τα παιδιά θα διδάσκωνταν 2 ώρες Αρχαία την Εβδομάδα, 2 ώρες έκθεση, 3 ώρες μαθηματικά, 2 ώρες γεωμετρία, 2 ώρες φυσική, 2 ώρες Χημεία, 2 ώρες Βιολογία, 2 ώρες ιστορία, 2 ώρες καλλιτεχνικά, 1 ώρα μουσική, 1 ώρα θρησκευτικά (καλλιτεχνικά, θρησκευτικά και μουσική χωρίς βαθμολογία) 3 ώρες γυμναστική, 2 ώρες πληροφορική, 2 ώρες Αγγλικά, 2 ώρες δεύτερη γλώσσα και οι υπόλοιπες ώρες θα είναι κατεύθυνσης οι οποίες στο γυμνάσιο δεν θα βαθμολογούνται, απλά θα βοηθάνε το παιδί να προσδιορίσει την κατεύθυνση που επιθυμεί, παραδείγματος χάρη στην θετική κατεύθυνση τα παιδιά θα κάνουν εξάσκηση στα μαθηματικά και φυσική μαθαίνοντας κάτι παραπάνω για προσωπιό τους όφελος, στη θεωρητική θα αξιολογούν ένα λογοτεχνικό κείμενο. Τέλος ένα δίωρο την εβδομάδα τα παιδιά θα βλέπουν επιμορφωτικό DVD ή παρουσίαση διαφόρων θεμάτων στο αμφιθέατρο του σχολίου τους.
4)Στο λύκειο τα πράγματα μέχρι την δευτέρα λυκείου θα έπρεπε να είναι όπως περιέγραψα το γυμνάσιο πλην την βαθμολόγηση της κατεύθυνσης. Στην τρίτη λυκείου και μετά τα παιδιά θα αφοσιώνονται πλήρως στα μαθήματα που τους απασχολούν και θα δίνουν εξετάσεις στα ίδια τα πανεπιστήμια για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω.
Με λίγα λόγια θα έκανα :
1) Αλλαγή των διδακτικών ωρών και του τρόπου εισαγωγής στα πανεπιστήμια
2) Πιο συλλογική μόρφωση, τα παιδιά να μην παπαγαλίζουν δηλαδή
3) Καλογραμμένα βιβλία
