Ναι όμως δεν μπορεί να προβλέψει ότι θα επιτύχει!
Μέσα από το σχολείο μπορεί κάποιος να προβλέψει να πετύχει;
Anyway στο θέμα μας.
Καταρχάς σε αυτή την συζήτηση πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Το σχολείο είναι σταθμός μόρφωσης ή η αφετηρία της επαγγελματικής σταδιοδρομίας;
Ότι και να θεωρήσουμε το σχολείο σημασία έχει ότι το Ελληνικό σχολείο έχει αποτύχει το σκοπό του.
Ποίος από αυτούς που έχει τελειώσει την 3 λυκείου νιώθει έστω και ελάχιστα έτοιμος σαν άνθρωπος έστω και στον Επαγγελματικό τομέα; Επίσης σε ποία ακριβώς σημεία τον βοήθησε όσο αφορά τον Επαγγελματικό τομέα; Ένας υποψήφιος ελεύθερος επαγγελματίας τι ακριβώς εφόδια πήρε από το λύκειο;
Το ΑΟΔΕ και το ΑΟΘ, ίσως τα μόνα μαθήματα που μπορούν να βοηθήσουν το μαθητή (αν θεωρήσουμε το σχολείο σαν την αφετηρία της επαγγελματικής σταδιοδρομίας), έχουν χάσει την αξία τους λόγω παπαγαλίας αλλά και λόγω εμπειρίας καθηγητών. Μπορεί κάποιος να διδάξει για αγορά εργασίας αν πότε του δεν ήταν συντελεστής της αγοράς εργασίας; Δεν νομίζω
Αν θεωρήσουμε το σχολείο σαν σταθμό γνώσης και μόρφωση δεν νομίζω να αλλάζει κάτι.
Ο μορφωτικός χαρακτήρας του σχολείου μηδενίζεται επειδή κυριαρχεί η βαθμοθηρία, η επιλεκτικότητα (πανελλαδικές εξετάσεις).
Πως μπορούμε να θεωρήσουμε κάτι σαν σταθμό μόρφωσης αν κατά την διάρκεια του ταξιδιού αγνοήσαμε την ρητορεία την φιλοσοφία την ιστορία (Ιστορία δεν είναι μόνο 1821, ιστορία είναι και Vietnam είναι και η μάχη του Waterloo) αλλά και διάφορες προσωπικότητες που επηρέασαν την ανθρωπότητα (π.χ. θεωρώ αδιανόητη την αγνόησή ανθρώπων όπως ο Herman esse, ο Στανταλ, carl off κτλ);
Πως είναι εφικτό ένα ταξίδι μόρφωσης να μην εμπεριέχει συντρόφους και ερευνητές αλλά μόνο μαθητές, που τρέχουν σε έναν αδιάκοπο, ανελέητο, και ανούσιο μαραθώνιο ιδιωτικών και δημοσιών μαθημάτων, και καθηγητές-εξουσίας-και-αυθεντίας;
