Δε βλέπω κανένα να έχει εξαγριωθεί εδώ μέσα.

Μόνο νηφάλιες φωνές που υποδεικνύουν την έλλειψη ουσίας και αποτελεσματικότητας.
Από την άλλη βλέπω το αντιφατικό "κανείς δε σας έβαλε το μαχαίρι στο λαιμό" και από κάτω
προσπάθεια μέχρις εσχάτων για να πεισθούν όσοι διαφωνούν να κλείσουν τα φώτα.
Επιτρέπεται να ρωτήσω γιατί τόσο πάθος για να συμμετάσχουν όλοι;
Θέμα συνείδησης είναι, κι ο καθένας έχει διαφορετική συνείδηση και αίσθηση των πραγμάτων, δεν υπάρχει μία συνείδηση. Από τη στιγμή που είναι κάτι συμβολικό, δε βλέπω το λόγο κάποιος που ασχολείται τον υπόλοιπο χρόνο να "αφυπνιστεί".