Όσοι σπουδάσατε προπτυχιακό σε μεγαλύτερη ηλικία (25+) ή δώσατε κατατακτήριες ποια ήταν η εμπειρία σας;

Monsieur

Νεοφερμένο μέλος

Η Monsieur αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι Φοιτήτρια. Έχει γράψει 53 μηνύματα.
Είναι ένα θέμα που νομίζω έχει ενδιαφέρον και δεν συζητιέται πολύ.

1) Αισθανθήκατε ποτέ ότι το μυαλό σας δεν ήταν τόσο γρήγορο όσο ήσασταν μικρότεροι;

2) Κοινωνικά πως τα πήγατε με τους συμφοιτητές σας; Κάνατε παρέες/φιλίες με τους μικρότερους; Βρήκατε άτομα στην ηλικία σας; Δεν ασχοληθήκατε καθόλου με αυτό το κομμάτι;

3) Σαν συντηρούσαν/βοηθούσαν άλλοι; Δουλευατε full time;

4) Βρήκατε μετά δουλειά στο αντικείμενο σας;

5) Το μετανιώσατε;
 
Καλησπέρα. Θα σου πω για μένα τώρα στα 47 μου που είμαι στο 2ο εξάμηνο στο παιδαγωγικό. Η απόφαση ήταν πολύ συνειδητοποιημένη και ενώ ήδη έχω σπουδάσει αγγλική φιλολογία από κολλέγιο και έχω εμπειρία 20 ετών και μέχρι πέρυσι δούλευα, το προσπάθησα. Έχω οικογένεια και ήδη γιο φοιτητή και η αλήθεια είναι ότι είναι πολύ δύσκολο. Εξαρτάται τι θες και το λόγο που πας. Αν θέλεις καλούς βαθμούς, έχει διάβασμα καθώς μιλάμε για μεγάλο όγκο ύλης. Αν όχι, με μέτριο διάβασμα περνάς. Το πρόβλημα είναι η ανάκληση... ιδίως όταν σου βάζουν multiple choices που εκεί παίζουν παγίδες και γενικά με τα νεύρα σου. Η επαφή με τους υπόλοιπους συμφοιτητές θα σε ανανεώσει γιατί υπάρχουν πολλοί που σπουδάζουν σε μεγάλη ηλικία, δε φαντάζεσαι πόσοι στην ηλικία μου σπουδάζουν. Εγώ δεν το αλλάζω γιατί νιώθω πολύ καλά... περνάω καλά. Κουράζομαι πολύ γιατί έχω πολλές υποχρεώσεις αλλά και πάλι το Πανεπιστήμιο μου αρέσει. Είναι κομμάτι της ζωής μου. Μπορεί σε κάποιον πιο μικρό να φαίνεται σαν υποχρέωση αλλά σε πιο μεγάλη ηλικία που έχεις πείρα και κριτική σκέψη, είναι μια ωραία εμπειρία. Ναι κουράζεσαι όταν σπουδάζεις πιο
μεγάλος, δεν είναι όπως στα 18 που έχεις άπλετο χρόνο αλλά πας συνειδητά. Ξέρεις γιατί πας. Και αυτό το κάνει πολύ διαφορετικό
Δεν είναι μόνο το πτυχίο. Είναι η στάση ζωής που αποκτάς. Εξελίσσεσαι και αλλάζεις τρόπο σκέψης, αυτοπεποίθηση, ανοίγει το μυαλό σου.
Δύσκολο δεν είναι η ηλικία αλλά η πειθαρχία και η νοοτροπία. Αν πας με στόχο να τελειώσεις τις σπουδές όλα θα γίνουν και θα περάσεις πολύ καλά. Μπορεί να συνδυαστεί με δουλειά αλλά μόνο όταν έχεις στόχο. Δουλειά πιστεύω θα βρώ καθώς σαν δασκάλα έχω ήδη πείρα. Αν προσθέσεις ένα μεταπτυχιακό πχ θα σου ανοίξει άλλες πόρτες σίγουρα. Όλα μπορούν να γίνουν αρκεί εσύ να θες
 
1) Αισθανθήκατε ποτέ ότι το μυαλό σας δεν ήταν τόσο γρήγορο όσο ήσασταν μικρότεροι;
Πολύ ωραίο θέμα!

Στα 26, το μυαλό όχι ακόμη μια χαρά στροφαρε, μην πω και καλύτερα γιατί έχοντας πλέον την εμπειρία, αξιολογούσες καλύτερα και γρηγορότερα τα χρήσιμα απο τα ανούσια , οπότε έδινες και πιο στοχευμένα την σημασία που χρειαζόταν και για τις εξεταστικές.

Σε αντίθεση με το πρώτο προπτυχιακό, δεν κόπηκα ποτέ σε μάθημα.

2) Κοινωνικά πως τα πήγατε με τους συμφοιτητές σας; Κάνατε παρέες/φιλίες με τους μικρότερους; Βρήκατε άτομα στην ηλικία σας; Δεν ασχοληθήκατε καθόλου με αυτό το κομμάτι;
Ηταν η ομάδα των άλλων κατατακτήριων που έκαναν επιμέρους παρέες μεταξύ τους.

Στα μικρότερα παιδιά όμως βρήκα άτομα που κολλούσα περισσότερο κ έκανα με αυτά πιο πολύ παρέα. Αλλά γενικά όλοι κάναμε με όλους, κανένα θέμα! Δεν ήταν και τόσο μεγάλες οι διαφορές στην ηλικία (πχ 23 με 29 ή 30).

3) Σαν συντηρούσαν/βοηθούσαν άλλοι; Δουλευατε full time;
Αποταμιεύσεις + δουλειά στα χρόνια της covid + λέσχη + χρήματα από σπίτι. Δεν παλευόταν δουλειά full time, ήθελα να αφοσιωθώ 100% στη νέα σχολή.

Βρήκατε μετά δουλειά στο αντικείμενο σας;
Κατευθείαν, μόνο μια εβδομάδα έκατσα να χαλαρώσω. Είχαν γίνει συνεννοήσεις νωρίτερα βέβαια δεν έμεινε στην τύχη.

Θα ήθελα λίγο παραπάνω να είχα κάτσει να ξεκουραστώ βεβαια
5) Το μετανιώσατε;
Η καλύτερη επιλογή που έκανα ποτέ στη ζωή μου, παρά την επιφυλακτικότητα όλων των άλλων!
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top