Τελείωσα χημικό. Κατα τις σπουδές μου εργαζόμουν ως ελεύθερος επαγγελματίας καλλιτέχνης μέσω flea markets, διαδικτυακές αγορές κτλπ. Αυτός ο συνδιασμός δύο παράλληλων κόσμων με οδήγησε να απονεμηθώ ένα αξιότιμο διεθνές βραβείο για τις μεταπτυχιακές μου σπουδές. Στο καινούργιο μου πανεπιστήμιο στο εξωτερικό βρήκα και εργαστήριο που συνδιάζει την τέχνη με την χημεία, παρόλο που δεν είναι ακριβώς το αντικείμενο σπουδών μου.
Ο στόχος μου είναι να συνεχίζω να ζω σε δύο παράλληλους κόσμους. Ενισχύοντας την καλλιτεχνία με όσες εκθέσεις, μαρκετ και networking μπορώ και την επιστήμη με την συνεχή εξέλιξη των γνώσεων και τεχνικών ικανοτήτων μου, ίσως και μέσω ενός διδακτορικού σε χαλαρό εργασιακό περιβάλλον. Θεωρώ πως η επιστήμη βοηθάει στην έμπνευση στην τέχνη και, φυσικά, vice versa. Αυτός ο τρόπος ζωής ανοίγει και απελευθερώνει το ανθρώπινο πνεύμα και δοκιμάζει πολύ το μυαλό σου και το πείσμα σου.
Προσωπικά αυτό εγώ θα πρότεινα στους 17χρονους καλλιτέχνες και φιλότεχνους, να σκεφτούν την επιστήμη (την όποια επιστήμη, δεν χρειάζεται να είναι θετική) ως επέκταση του καλλιτεχνικού τους εαυτού. Ειδικά στον κόσμο που ζούμε, το να ξεχωρίσεις ως καλλιτέχνης είναι δύσκολο και για αυτό μία εξειδίκευση σε κάποιο μη-καλλιτεχνικό (εξ ορισμού) τομέα μπορεί να εξελίξει την τέχνη με ιδιαίτερο τρόπο. Όπως, άλλωστε, όλες οι προσωπικές και μοναδικές εμπειρίες ζωής. Και δεν το λέω αυτό για τα λεφτά, γιατί, προσωπικά, μέχρι στιγμής περισσότερα έχω βγάλει από την τέχνη παρά την επιστήμη.
