Καθισε σε ένα παγκακι και κοιταξε την θαλασσα….μακαρι να ηταν σαν την θαλασσα, να μπορουσε να ηταν παντου…ανεμελη, ελευθερη, χωρις να κρυβετε από κανεναν και να μην φοβοταν τιποτα. Κανενος η ζωη δεν είναι τελεια αλλα η δικη της δεν ηταν καν μετρια ολο αναποδιες και προβληματα που δεν μπορυσε να αποφυγει παρα μονο να αντιμετωπισει αλλα και γι αυτό δεν ειχε την δυναμη….
ενα αποσπασμα απο το βιβλιο που γραφω τωρα
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.