Aς απαντήσω και εγώ.
Γενικά το ποτήρι το βλέπω..μισογεμάτο, ίσως γιατί επαναπαύομαι και δεν νιώθω την ανάγκη να το γεμίσω :p
Είμαι λοιπόν αρκετά αισιόδοξος και προσπαθώ να το περνάω και στους ανθρώπους με τους οποίους μιλάω και συναναστρέφομαι. Πιστεύω ότι το να είσαι αισιόδοξος βοηθάει αρκετά, ίσως γιατί σου δίνει θάρρος για το μέλλον και ελπίδα για να συνεχίσεις.
"Ποιος ο λόγος να προσπαθούμε να κάνουμε κάτι στη ζωή μας αφού θα πεθάνουμε;" σκέφτονται μερικοί. Ε εγώ τους παροτρύνω να χαρούν τη ζωή γιατί αυτό που μετράει είναι το ταξίδι και όχι ο προορισμός. Και αν πέσουμε, θα σηκωθούμε, θα χαμογελάσουμε και θα συνεχίσουμε. Στη ζωή κανένας δεν είναι πιόνι, όλοι παίκτες είμαστε και εμείς καθορίζουμε το μέλλον μας. Γιατί λοιπόν να μην είμαστε αισιόδοξοι ότι θα βγούμε όλοι νικητές; Εξάλλου η ψυχολογία του νικητή πολλές φορές μπορεί να γιατρέψει και την ψυχρολουσία της ήττας. Γι' αυτό λοιπόν αφήστε τις απαισιοδοξίες και τις μιζέριες στην άκρη και ζήστε γιατί όταν θα έρθει η στιγμή να κλείσουμε τα μάτια μας θα αυτοφασκελωνόμαστε για τη ζωή που χάσαμε. Εξάλλου, το λέω και ο λαός, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.
Αισιοδοξία ftw
Ήρθε το καλοκαίρι, βγείτε βόλτες, γελάστε, φλετάρετε και μη σκέφτεστε για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και το γεγονός ότι ο ήλιος μπορεί μια μέρα να "σβήσει". Είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον και κυνηγάμε τα όνειρά μας και τη ζωή που θέλουμε να κάνουμε χωρίς ενδοιασμούς και απογοητεύσεις. Ας νικήσουμε αυτό το παιχνίδι, το τέλος τότε θα είναι γλυκό γιατί θα ξέρουμε ότι αξιοποιήσαμε το Θείο δώρο της ζωής.