Από τη μιά μεριά το σχολείο, από την άλλη τα φροντιστήρια, το διάβασμα, η έλλειψη ύπνου και ασκησεις που δε λένε να λυθούν... λογικό είναι να αγχωνόμαστε. Πόσο μάλλον αν σκεφτεί κανείς ότι τα "κενά" και τις αδυναμίες μας τις βλέπουμε εμείς περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο(σώπα...). Παρατηρώ ακόμα ότι αυτοί που αγχώνονται περισσότερο είναι οι καλοί (βάσει βαθμολογίας) μαθητές, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού μου. Απογοητευόμαστε από τις ανοησίες που κάναμε στο διαγώνισμα, από αυτή την παλιο-πρόσθεση που μας άλλαξε όλα τα αποτελέσματα και άλλες φορές από εκείνο το κομματάκι στη θεωρία που δεν μας ήρθε στο μυαλό τη κατάλληλη στιγμή...
Αλλά κανείς δεν είναι τέλειος ... Πιστέυω ότι εχουμε το δικαίωμα να αγχωθούμε, αλλά και το όφελος να ξεπεράσουμε το άγχος μας. Μένουν λιγότερο από 2 μήνες ακόμα για τις εξετάσεις. Σε όλους εμάς που αγχωθήκαμε, ας βάλουμε τα δυνατά μας για να καλύψουμε, όσο μπορούμε, τις ανησυχίες μας και ας αφήσουμε πίσω μας τις αγωνίες και τις συγκινήσεις. Εξάλλου, οι εξετάσεις δεν είναι τίποτα περισσότερο από μερικά 3ωρα διαγωνίσματα...
Το άγχος θα μας αφήσει στην ησυχία μας μόνο όταν ξέρουμε ότι κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε, οτι δουλεύουμε για να βελτιωθούμε.
Απλά ...αξιοποιήστε το χρόνο σας ...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.