Αν αρχίσουμε ν΄αμφισβητούμε και τα βασικά, ζήτω που καήκαμε!

Μια χαρά είναι να έχει κάποιος δικαιολογημένο άγχος και να είναι control freak!
Σιγά μην ζούμε τη ζωή μας μέσα στο μπάχαλο, χωρίς να ξέρουμε τι μας γίνεται, χωρίς πλάνο, με τη φιλοσοφία του "όσα πάνε κι όσα έρθουν", του "ες αύριον τα σπουδαία", πίνοντας χαλαρά καφέδες από το πρωί μέχρι το βράδυ!
Χθες λοιπόν με πήρε τηλέφωνο μια γειτόνισσα που δίνει φέτος η κόρη της, για να της εξηγήσω τα διαδικαστικά των Πανελλαδικών.
Αφού της είπα πέντε πράγματα, μου λέει: "Σήμερα καταθέσαμε τα δικαιολογητικά στην Αστυνομία και από βδομάδα θα πάμε και στην Πυροσβεστική!"
Μου ήρθε ταμπλάς!
"Τι από βδομάδα κυρία Μαρία μου, αύριο λήγει η προθεσμία υποβολής της ηλεκτρονικής αίτησης και μεθαύριο η προθεσμία της κατάθεσης των δικαιολογητικών!"
Της ήρθε ταμπλάς και της κυρίας Μαρίας! Ε, τι μόνο σε μένα;
Φαντάζομαι σήμερα θα τρέχουν και δεν θα φτάνουν!
Μου έταξε και κέρασμα η γυναίκα που τους "έσωσα"!
Και μετά καθόμουν και σκεφτόμουν καλά ένας άνθρωπος δεν βρέθηκε να την ενημερώσει;
΄Ενας καθηγητής από το Λύκειο, από το φροντιστήριο, ένας συμμαθητής που δίνει κι αυτός και τα συζητάνε, ένας άνθρωπος ρε γμτ;;;
΄Ημαρτον πια μ΄αυτήν την αναισθησία!
Μετά μας φταίνε όλα τα άλλα εκτός από τον εαυτό μας!
Ουφ, συγχύστηκα πάλι σήμερα! (Και χθες!)
Watch out!