Επάγγελμα και χαρακτήρας: όταν ο κόσμος σχολιάζει την επιλογή επαγγέλματος κι αυτό σε επηρεάζει

[helloworlddd1223]

εγω απο την τριτη γυμνασιου που πηγαινα ελεγα και ηθελα πως θελω να γινω δικηγορος(χωρις να γνωριζω τα μορια που θελει καθως και την δυσκολια μεχρι να φτασεις εκει).Στην ουσια μου αρεζε η ιδεα της νομικης.Το ειχα πει στους γονεις μου καθως και σε οσους με ρωτουσαν τι θελω να περασω.Το ειχα πει επισης και στην γιαγια μου.Η γιαγια μου φυσικα γνωριζοντας πως ειμαι κλειστος χαρακτηρας και δεν πολυ μιλαω,σχολιασε την επιλογη πως θελω να ασχοληθω με τα νομικα.Στην αρχη εγω δεν το εδωσα σημασια.Μετα το περασμα των χρονων οταν εφτασα β λυκειου και παραλληλα πηγαινα και στην προπονηση (βολευ)εκει με ειχαν ρωτησει οι προπονητες μου τι θελω να περασω.Εγω τους ειπα αυτο που ελεγα σε ολους γτ φυσικα αυτο ηθελα να περασω.Αυτοι μολις το ακουσαν γελασανε και κανανε αστεια πανω σε αυτο,διοτι ως χαρακτηρας,οπως προαναφερα, ειμαι πιο εσωστρεφης.Μετα απο αυτο εγω πληγωθηκα και προβληματιστηκα καθως και επεισα τον εαυτο μου πως δεν θα ξανα πω τι πραγματικα θελω στους αλλους.Ειχα απποφασισει να λεω πως θλω να περασω ψυχολογια.Παλι καθως περνουσε ο καιρος(εφτασα γ λυκειου) μου ειχε κολλησει πια η ιδεα της ψυχολογια και σταματησα να σκευτομαι για την νομικη.Και τωρα το λεω με σιγουρια πως θελω να περασω ψυχολογια

 

[Kougami]

Γ λυκείου πας; Πιο σημαντικό είναι όλο αυτό τον καιρό να έχεις κάνει την μέγιστη δυνατή προσπάθεια στο διαβασμά σου, ώστε όταν με το καλό δώσεις να έχεις την επιλογή να μπορείς να διαλέξεις όσες περισσότερες σχολές μπορείς.
Από εκεί και πέρα, τα σχόλια περί νομικής και εσωστρέφειας είναι άστοχα. Καταρχάς από την νομική δεν γίνεσαι μονο δικηγόρος, υπάρχουν πολλές άλλες επιλογές πχ δικαστής, εισαγγελέας, συμβολαιογράφος, νομικός σύμβουλος κτλ
Ωστόσο και δικηγόρος να αποφασίσεις να γίνεις, άμα έχεις την διάθεση να το παλέψεις τότε θα γίνεις σίγουρα πιο εξωστρεφής χαρακτήρας τουλάχιστον σε επαγγελματικά πλαίσια. Έχω προσωπικό παράδειγμα κοντινό μου άτομο που έγινε έτσι, οπότε δεν στο λέω απλά για να το πω.
Γενικά για μια τόσο κρίσιμη απόφαση που αφορά τον επαγγελματικό σου προσανατολισμό, κοίταξε να επιλέξεις καθαρά και μόνο με βάση τα δικά σου κριτήρια. Μην επηρεάζεσαι από το τι λέει ο περίγυρος, γιατί δεν είναι λίγες οι φορές που απλά αναπαράγουν λανθασμένες στερεοτυπικές αποφάσεις. Στην τελική δικιά σου είναι η ζωή, όχι των άλλων.

 

[Schlimazel]

εγω απο την τριτη γυμνασιου που πηγαινα ελεγα και ηθελα πως θελω να γινω δικηγορος(χωρις να γνωριζω τα μορια που θελει καθως και την δυσκολια μεχρι να φτασεις εκει).Στην ουσια μου αρεζε η ιδεα της νομικης.Το ειχα πει στους γονεις μου καθως και σε οσους με ρωτουσαν τι θελω να περασω.Το ειχα πει επισης και στην γιαγια μου.Η γιαγια μου φυσικα γνωριζοντας πως ειμαι κλειστος χαρακτηρας και δεν πολυ μιλαω,σχολιασε την επιλογη πως θελω να ασχοληθω με τα νομικα.Στην αρχη εγω δεν το εδωσα σημασια.Μετα το περασμα των χρονων οταν εφτασα β λυκειου και παραλληλα πηγαινα και στην προπονηση (βολευ)εκει με ειχαν ρωτησει οι προπονητες μου τι θελω να περασω.Εγω τους ειπα αυτο που ελεγα σε ολους γτ φυσικα αυτο ηθελα να περασω.Αυτοι μολις το ακουσαν γελασανε και κανανε αστεια πανω σε αυτο,διοτι ως χαρακτηρας,οπως προαναφερα, ειμαι πιο εσωστρεφης.Μετα απο αυτο εγω πληγωθηκα και προβληματιστηκα καθως και επεισα τον εαυτο μου πως δεν θα ξανα πω τι πραγματικα θελω στους αλλους.Ειχα απποφασισει να λεω πως θλω να περασω ψυχολογια.Παλι καθως περνουσε ο καιρος(εφτασα γ λυκειου) μου ειχε κολλησει πια η ιδεα της ψυχολογια και σταματησα να σκευτομαι για την νομικη.Και τωρα το λεω με σιγουρια πως θελω να περασω ψυχολογια

Πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι δεν είναι δικό σου πρόβλημα τι σου λένε. Όχι να μην αφήσεις τη νομική αν δεν θες, βγαλε χαρακτήρα

 

[Samael]

εγω απο την τριτη γυμνασιου που πηγαινα ελεγα και ηθελα πως θελω να γινω δικηγορος(χωρις να γνωριζω τα μορια που θελει καθως και την δυσκολια μεχρι να φτασεις εκει).Στην ουσια μου αρεζε η ιδεα της νομικης.Το ειχα πει στους γονεις μου καθως και σε οσους με ρωτουσαν τι θελω να περασω.Το ειχα πει επισης και στην γιαγια μου.Η γιαγια μου φυσικα γνωριζοντας πως ειμαι κλειστος χαρακτηρας και δεν πολυ μιλαω,σχολιασε την επιλογη πως θελω να ασχοληθω με τα νομικα.Στην αρχη εγω δεν το εδωσα σημασια.Μετα το περασμα των χρονων οταν εφτασα β λυκειου και παραλληλα πηγαινα και στην προπονηση (βολευ)εκει με ειχαν ρωτησει οι προπονητες μου τι θελω να περασω.Εγω τους ειπα αυτο που ελεγα σε ολους γτ φυσικα αυτο ηθελα να περασω.Αυτοι μολις το ακουσαν γελασανε και κανανε αστεια πανω σε αυτο,διοτι ως χαρακτηρας,οπως προαναφερα, ειμαι πιο εσωστρεφης.Μετα απο αυτο εγω πληγωθηκα και προβληματιστηκα καθως και επεισα τον εαυτο μου πως δεν θα ξανα πω τι πραγματικα θελω στους αλλους.Ειχα απποφασισει να λεω πως θλω να περασω ψυχολογια.Παλι καθως περνουσε ο καιρος(εφτασα γ λυκειου) μου ειχε κολλησει πια η ιδεα της ψυχολογια και σταματησα να σκευτομαι για την νομικη.Και τωρα το λεω με σιγουρια πως θελω να περασω ψυχολογια

Μπορεί όντως οι προπονητές σου να ήταν μαλάκες και ο τρόπος τους να ήταν εριστικός με αποτέλεσμα να είναι εντελώς φυσιολογικό να ενοχληθείς.

Μπορεί να αστειεύτηαν σε φυσιολογικό βαθμό ώστε απλώς να σε πειράξουν για να περάσει η ώρα.

Δεν μπορούμε να ξέρουμε...
Ωστόσο είναι λίγο κακό το οτι προτίμησες να αλλάξεις το τι θες να κάνεις ως επάγγελμα και το τι σε ελκύει, απο το να αγνοήσεις τις εξωτερικές φωνές. Δηλαδή εαν κάποιος σε έλεγε άσχημη τι θα έκανες ; Δεν θα έβγαινες απο το σπίτι επειδή θα θεωρούσες πως για να σε είπαν όντως θα είσαι ; Δες το λίγο αυτό γιατί ΔΕΝ είναι καλό να επηρεάζεσαι τόσο εύκολα.

 

[Dr. Gl. Luminous]

εγω απο την τριτη γυμνασιου που πηγαινα ελεγα και ηθελα πως θελω να γινω δικηγορος(χωρις να γνωριζω τα μορια που θελει καθως και την δυσκολια μεχρι να φτασεις εκει).Στην ουσια μου αρεζε η ιδεα της νομικης.Το ειχα πει στους γονεις μου καθως και σε οσους με ρωτουσαν τι θελω να περασω.Το ειχα πει επισης και στην γιαγια μου.Η γιαγια μου φυσικα γνωριζοντας πως ειμαι κλειστος χαρακτηρας και δεν πολυ μιλαω,σχολιασε την επιλογη πως θελω να ασχοληθω με τα νομικα.Στην αρχη εγω δεν το εδωσα σημασια.Μετα το περασμα των χρονων οταν εφτασα β λυκειου και παραλληλα πηγαινα και στην προπονηση (βολευ)εκει με ειχαν ρωτησει οι προπονητες μου τι θελω να περασω.Εγω τους ειπα αυτο που ελεγα σε ολους γτ φυσικα αυτο ηθελα να περασω.Αυτοι μολις το ακουσαν γελασανε και κανανε αστεια πανω σε αυτο,διοτι ως χαρακτηρας,οπως προαναφερα, ειμαι πιο εσωστρεφης.Μετα απο αυτο εγω πληγωθηκα και προβληματιστηκα καθως και επεισα τον εαυτο μου πως δεν θα ξανα πω τι πραγματικα θελω στους αλλους.Ειχα απποφασισει να λεω πως θλω να περασω ψυχολογια.Παλι καθως περνουσε ο καιρος(εφτασα γ λυκειου) μου ειχε κολλησει πια η ιδεα της ψυχολογια και σταματησα να σκευτομαι για την νομικη.Και τωρα το λεω με σιγουρια πως θελω να περασω ψυχολογια

Ακούγονται πολύ μαλακές. Εγώ πάντα ήμουν εσωστρεφής και μου έλεγαν να γίνω εισαγγελέας παρόλο που ποτέ δεν μου άρεσε η θεωρητική

Μην σε νοιάζουν καν και στην ιατρική τώρα μου λένε πήγαινε εργαστηριακές ειδικότητες επειδή είσαι εσωστρεφής

Εσύ καθαρίζεις το μέλλον σου, η συμβουλή τους αφορά τον δικό τους κόσμο, όχι το δικό σου δυναμικό. Αν τους ακούσεις, θα ζήσεις τη δική τους ζωή, όχι τη δική σου. Οι άλλοι μπορούν να σου δώσουν οποιαδήποτε συμβουλή χωρίς κανένα ρίσκο, γιατί αν αποτύχεις ακολουθώντας τη γνώμη τους, εκείνοι θα συνεχίσουν τη ζωή τους κανονικά. Εφόσον εσύ είσαι η μόνη που θα υποστεί τις συνέπειες (καλές ή κακές), εσύ έχεις και το αποκλειστικό δικαίωμα της επιλογής.

 

[adams33]

εγω απο την τριτη γυμνασιου που πηγαινα ελεγα και ηθελα πως θελω να γινω δικηγορος(χωρις να γνωριζω τα μορια που θελει καθως και την δυσκολια μεχρι να φτασεις εκει).Στην ουσια μου αρεζε η ιδεα της νομικης.Το ειχα πει στους γονεις μου καθως και σε οσους με ρωτουσαν τι θελω να περασω.Το ειχα πει επισης και στην γιαγια μου.Η γιαγια μου φυσικα γνωριζοντας πως ειμαι κλειστος χαρακτηρας και δεν πολυ μιλαω,σχολιασε την επιλογη πως θελω να ασχοληθω με τα νομικα.Στην αρχη εγω δεν το εδωσα σημασια.Μετα το περασμα των χρονων οταν εφτασα β λυκειου και παραλληλα πηγαινα και στην προπονηση (βολευ)εκει με ειχαν ρωτησει οι προπονητες μου τι θελω να περασω.Εγω τους ειπα αυτο που ελεγα σε ολους γτ φυσικα αυτο ηθελα να περασω.Αυτοι μολις το ακουσαν γελασανε και κανανε αστεια πανω σε αυτο,διοτι ως χαρακτηρας,οπως προαναφερα, ειμαι πιο εσωστρεφης.Μετα απο αυτο εγω πληγωθηκα και προβληματιστηκα καθως και επεισα τον εαυτο μου πως δεν θα ξανα πω τι πραγματικα θελω στους αλλους.Ειχα απποφασισει να λεω πως θλω να περασω ψυχολογια.Παλι καθως περνουσε ο καιρος(εφτασα γ λυκειου) μου ειχε κολλησει πια η ιδεα της ψυχολογια και σταματησα να σκευτομαι για την νομικη.Και τωρα το λεω με σιγουρια πως θελω να περασω ψυχολογια

Η εσωστρέφεια είναι πολύπαραγοντική. Αν έχει να κάνει με αίσθημα κατωτερότητας ή ντροπής και όχι με συνειδητή απόφαση λόγω μη συμβατότητας με το περιβάλλον, είναι άλλο πράγμα.
Πέραν αυτού, αν βλέπεις ότι εσύ ο ίδιος αισθάνεσαι πως σε σταματά από πράγματα που θέλεις να κατακτήσεις, χρειάζεται να δουλέψεις με τον εαυτό σου. Αν πάλι προχωράς και κατακτάς τα θέλω σου, απομονώνοντας ερμηνείες και σχόλια σημαντικών αλλων , τότε μην σε νοιάζει καθόλου.


Πάντως, η ψυχολογία προϋποθέτει προσωπική δουλειά σε επαρκή βαθμό, ώστε να αντέξεις μέσα σε όλο αυτό, ειδικά αν επιλέξεις μετέπειτα την ειδικότητα της θεραπείας.
Αν βγεις στην αγορά εργασίας χωρίς προσωπική δουλειά, το έχασες και στο λέω ξεκάθαρα. Ο τομέας αυτός είναι εσωτερικά ανθρωποφαγικός.

 

[helloworlddd1223]

Μπορεί όντως οι προπονητές σου να ήταν μαλάκες και ο τρόπος τους να ήταν εριστικός με αποτέλεσμα να είναι εντελώς φυσιολογικό να ενοχληθείς.

Μπορεί να αστειεύτηαν σε φυσιολογικό βαθμό ώστε απλώς να σε πειράξουν για να περάσει η ώρα.

Δεν μπορούμε να ξέρουμε...
Ωστόσο είναι λίγο κακό το οτι προτίμησες να αλλάξεις το τι θες να κάνεις ως επάγγελμα και το τι σε ελκύει, απο το να αγνοήσεις τις εξωτερικές φωνές. Δηλαδή εαν κάποιος σε έλεγε άσχημη τι θα έκανες ; Δεν θα έβγαινες απο το σπίτι επειδή θα θεωρούσες πως για να σε είπα

Μπορεί όντως οι προπονητές σου να ήταν μαλάκες και ο τρόπος τους να ήταν εριστικός με αποτέλεσμα να είναι εντελώς φυσιολογικό να ενοχληθείς.

Μπορεί να αστειεύτηαν σε φυσιολογικό βαθμό ώστε απλώς να σε πειράξουν για να περάσει η ώρα.

Δεν μπορούμε να ξέρουμε...
Ωστόσο είναι λίγο κακό το οτι προτίμησες να αλλάξεις το τι θες να κάνεις ως επάγγελμα και το τι σε ελκύει, απο το να αγνοήσεις τις εξωτερικές φωνές. Δηλαδή εαν κάποιος σε έλεγε άσχημη τι θα έκανες ; Δεν θα έβγαινες απο το σπίτι επειδή θα θεωρούσες πως για να σε είπαν όντως θα είσαι ; Δες το λίγο αυτό γιατί ΔΕΝ είναι καλό να επηρεάζεσαι τόσο εύκολα.

ν όντως θα είσαι ; Δες το λίγο αυτό γιατί ΔΕΝ είναι καλό να επηρεάζεσαι τόσο εύκολα.

Μπορεί όντως οι προπονητές σου να ήταν μαλάκες και ο τρόπος τους να ήταν εριστικός με αποτέλεσμα να είναι εντελώς φυσιολογικό να ενοχληθείς.

Μπορεί να αστειεύτηαν σε φυσιολογικό βαθμό ώστε απλώς να σε πειράξουν για να περάσει η ώρα.

Δεν μπορούμε να ξέρουμε...
Ωστόσο είναι λίγο κακό το οτι προτίμησες να αλλάξεις το τι θες να κάνεις ως επάγγελμα και το τι σε ελκύει, απο το να αγνοήσεις τις εξωτερικές φωνές. Δηλαδή εαν κάποιος σε έλεγε άσχημη τι θα έκανες ; Δεν θα έβγαινες απο το σπίτι επειδή θα θεωρούσες πως για να σε είπαν όντως θα είσαι ; Δες το λίγο αυτό γιατί ΔΕΝ είναι καλό να επηρεάζεσαι τόσο εύκολα.

καταλαβαινω τι λες ωστοσο εγω γενικοτερα και απο μικροτερη ηλικια ειμουν αρκετα ανασφαλη σαν ατομο με την εξωτερικη μου εμφανιση,αλλα και γενικοτερα με τον εαυτο μου.Ο πατερας μου συγκεκριμενα με εχει τονισει πολλες φορες οτι τον πιεζω πολυ τον εαυτο μου και τον καταδικαζω χωρις κανενα λογο(αυτο το πραγμα αληθεια με συγκινησε).Με τα χρονια εχω αρχισει καπως να μου αρεσει αλλα δυστυχβς σε μικρο βαθμος.Τελος παντων για να μην λεω πολλα,αυτος ειναι και κυριως ο λογος που νιωθω τοση ανασφαλια για τις επιλογες μου οπως και με την επιδοση στο σχολειο.(επισης σχετικα με τους προπονητες μου δεν ηταν σε μεγαλο βαθμο,αλλα το ειχα πει στο εναν δυο φορες γιατι με ειχε ρωτησει και στις δυο μου τονισε την εσωστρεφεια μου και αυτο ηταν και το τελειωμα για μενα)

 

[Samael]

καταλαβαινω τι λες ωστοσο εγω γενικοτερα και απο μικροτερη ηλικια ειμουν αρκετα ανασφαλη σαν ατομο με την εξωτερικη μου εμφανιση,αλλα και γενικοτερα με τον εαυτο μου.Ο πατερας μου συγκεκριμενα με εχει τονισει πολλες φορες οτι τον πιεζω πολυ τον εαυτο μου και τον καταδικαζω χωρις κανενα λογο(αυτο το πραγμα αληθεια με συγκινησε).Με τα χρονια εχω αρχισει καπως να μου αρεσει αλλα δυστυχβς σε μικρο βαθμος.Τελος παντων για να μην λεω πολλα,αυτος ειναι και κυριως ο λογος που νιωθω τοση ανασφαλια για τις επιλογες μου οπως και με την επιδοση στο σχολειο.(επισης σχετικα με τους προπονητες μου δεν ηταν σε μεγαλο βαθμο,αλλα το ειχα πει στο εναν δυο φορες γιατι με ειχε ρωτησει και στις δυο μου τονισε την εσωστρεφεια μου και αυτο ηταν και το τελειωμα για μενα)

Γενικά πολλές φορές οι εσωστρεφείς άνθρωποι έχουμε το εξής θέμα...χαλάμε πολύ ώρα να σκεφτόμαστε και να κλεινόμαστε μέσα στο κεφάλι μας. Ενώ αυτό είναι πολύ καλό σχετικά γιατί όλα τα σπουδαία κατορθώματα είναι προϊόν βαθιάς σκεψης...δυστυχώς μπορεί να γίνει και κακό αν δεν υπάρχει μια αναφορά και προς τον έξω κόσμο ώστε να έχουμε υγιείς προσδοκίες και μέτρα σύγκρισης.

Η λύση στο πρόβλημα λοιπόν είναι να σκεφτείς πόσοι άλλοι εσωστρεφείς άνθρωποι έκαναν αυτό που σου αρέσει και ήταν επιτυχημένοι τελικά.

Και στην τελική να σου πω κάτι ; Μπορεί να έχουν δίκιο, αλλά μπορεί να έχουν και άδικο. Γιατί θα έπρεπε αυτό να σε απασχολεί απο το να κάνεις αυτό που θες τελικά και να ανακαλύψεις μόνη σου το σου αρέσει και τι σου ταιριάζει ;

Είναι εντελώς οκει το να έχεις μια ανασφάλεια, να έχεις έναν φόβο κτλπ. ΌΜΩΣ δεν πρέπει να ζεις και να παίρνεις αποφάσεις με γνόμωνα αυτά, γιατί θα στερηθείς άδικα πάρα πολλά απο τα ωραία της ζωής. Πάση θυσία δεν πρέπει να τα αφήνεις να κερδίζουν. Ναι κάποιες φορές θα πεις βλακεία, θα σκεφτείς λάθος, θα έχεις μία ιδέα που δεν θα λειτουργήσει κτλπ. Δεν πειράζει όμως ! Είναι πολύ προτιμότερο να περάσεις μια στιγμή της ζωής νιώθοντας ανόητος παρά να είσαι ανόητος όλη σου την ζωή, γιατί το δεύτερο θα ποναει υποσυνείδητα κάθε μέρα.