Είναι πολύ απλό και ας κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις. Το δημόσιο όπως και να το κάνεις είναι για βόλεμα. Δε νομίζω να θέλει κάποιος να μπει στο δημόσιο για να κάνει καριέρα. Όταν λοιπόν ένα άτομο με τις δικές σου απόψεις περί "βολέματος" μου λέει ότι μου ταιριάζει γάντι το δημόσιο, τότε φυσικά και με ειρωνεύεται αφού ουσιαστικά μου λες ότι "τέτοιος που είσαι, το δημόσιο είναι ταμάμ για σένα". Το ότι χρησιμοποίησα πρώτο πρόσωπο πάντως, έχει να κάνει κυρίως με το να εκφράσω το πως σκέφτεται κάποιος που ΔΕΝ θέλει να εξισωθούν τα δημόσια με τα ιδιωτικά Παν/μια. Πες τώρα ότι δεν είχες αυτό στο μυαλό σου και ότι είχες κάθε καλή πρόθεση.
Ένας νέος που (για να επιμένει κάτι θα ξέρει και συνεπώς το δέχομαι) έχει επίπεδο γνώσης άνω του μετρίου, έχει βλέψεις για άνοδο και πρόοδο, με μεράκι και θέληση για το καλύτερο κλπ, είναι αυτό που χρειάζεται το δημόσιο για ν' αλλάξει προς το καλύτερο και να μη θεωρείται προσβλητικό το να θέλει κανείς να ενταχθεί σ' αυτό.
Δεν βλέπω πού βρίσκονται οι κακές προθέσεις, εκτός από το γεγονός ότι είναι δικές μου, άρα εκ προοιμίου κάτι το κακό θα πρέπει να έχουν. Αυτό το θέμα με την ειρωνεία έχει γίνει πλέον καραμέλα και το θεωρώ πια ως επιθετική τακτική από τη μεριά σου. Θα σε συμβούλευα να βρεις στιβαρότερα επιχειρήματα, πέραν της συνεχούς γκρίνιας, ώστε ο διάλογος να έχει επίπεδο, αντί να είναι επίπεδος.
Να ρωτησω εγω κατι αλλο...εχουμε την εντυπωση πως τα ηδη υπαρχοντα στη χωρα μας ανωτερα και ανωτατα εκπαιδευτικα ιδρυματα δεν ειναι ειναι αρκετα...?
Μηπως παρα εχουμε γεμισει πτυχιουχους και η αμοιρη Ελλαδα μας δεν μπορει να τους απορροφησει? Φανταστειτε να ειχαμε και αλλα ιδρυματα στη χωρα μας και δη και του εξωτερικου...Ενιγουει...επι του θεματος τωρα, αυτο που πιστευω ειναι οτι δεν μπορουμε να συγκρινουμε πανεπιστημια παγκοσμιως αναγνωρισμενα οπως το ΜΙΤ ή το Γιειλ , οταν για να εισελθεις ειναι τρομερα δυσκολο, ακομα και εαν εξαιρεσεις το οικονομικο θεμα, με παραρτηματα ξενων πανεπιστημιων/κολεγιων στην Ελλαδα...ειναι αστειο 
Αρκετα πανεπιστημια εχουμε, αρκετους επιστημονες...ο πατερας μου υδραυλικο εψαχνε πριν μια εβδομαδα και ακομα τον περιμενει...
Εδώ η Νεράιδα θέτει ένα ζήτημα στο οποίο ήθελα κι εγώ ν' αναφερθώ. Πράγματι, στη δική μου γενιά, μόνο ένα 30% των αποφοίτων λυκείου περνούσε σε ΑΕΙ και ΤΕΙ συνολικά. Τότε φυσικά το επίπεδο των εισακτέων ήταν υψηλότερο και ο ανταγωνισμός στην αγορά εργασίας χαμηλότερος, άρα και οι πιθανότητες απορρόφησης ενός πτυχιούχου από τον ιδιωτικό ή το δημόσιο τομέα ήταν σημαντικά υψηλότερες. Ενώ λοιπόν πρώτη η δική μου γενιά αποφοίτων, οι οποίοι πήραμε το πτυχίο μας πριν το τέλος της δεκαετίας του '80 ή στις αρχές αυτής του '90 άρχισε ήδη ν' αντιμετωπίζει πρόβλημα ανεργίας, οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν επέλεξαν να γεμίσουν την Ελλάδα με αμφιβόλου ποιότητας ιδρύματα. Κάθε χωριό και ΤΕΙ, κάθε κωμόπολη και ΑΕΙ. Ο μόνος στόχος φαίνεται να ήταν το "βόλεμα" κάποιων ημετέρων ως καθηγητών και η οικονομική ανάπτυξη της επαρχίας, πράγμα απολύτως θεμιτό, όμως όχι και όταν στρέφεται εις βάρος της παιδείας. Έλλειψη οργάνωσης, υποδομών, αδυναμία αξιολόγησης κλπ, χαρακτήρισαν τα νεότευκτα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Ακόμη και τα "παλιά" ΑΕΙ και ΤΕΙ γέμισαν ασφυκτικά με κόσμο (το παράδειγμα που ανέφερε παραπάνω η Underwater περί της ατελείωτης ουράς στη φιλοσοφική είναι χαρακτηριστικό), ενώ οι χρηματοδοτήσεις δεν αυξήθηκαν αναλόγως, οι υποδομές δεν επαρκούν και τελικά οι πανεπιστημιακοί φτάνουν να ζητούν συνεχώς μείωση των εισακτέων, χωρίς φυσικά να εισακούονται.
Το αποτέλεσμα ήταν να φτάσουμε να συζητάμε αν πρέπει να περνάει στο πανεπιστήμιο κάποιος με βαθμό απολυτηρίου κάτω του 10 και μάλιστα κάτι τέτοιο να παρουσιάζεται ως "προοδευτική" θέση. Φυσικά, εξ αυτών των συνθηκών δημιουργήθηκε ένα φαινόμενο πληθωρισμού, όπου τελικά όλοι λίγο πολύ έχουν από ένα πτυχίο, το οποίο τους χρησιμεύει απλά για να εντάσσονται στην κατηγορία των "άνεργων ή υποαπασχολούμενων πτυχιούχων". Τώρα πια, δεν θα μείνει κανείς χωρίς πτυχίο. Ελπίζω όλοι να θυμόμαστε την περίπτωση των πτυχίων που κατέληξαν περιτύλιγμα για σουβλάκια.
Σήμερα, μόνο δύο ΑΕΙ μας συγκαταλέγονται μέσα στη λίστα των 500 καλύτερων στον κόσμο, με προοπτική μέσα στα επόμενα 10 χρόνια να μην υπάρχει πια κανένα στη σχετική λίστα.
Και μια σημερινή είδηση: Μόλις γύρισα από το ΑΠΘ, όπου άκουσα ότι ολόκληρο το πανεπιστήμιο δεν θα μπορέσει πιθανώς να ξαναδώσει μεταπτυχιακά, όπως και διδακτορικά, λόγω αδυναμίας των τμημάτων και των σχολών ν' αξιολογηθούν, ενώ οι σχετικές προθεσμίες έχουν ήδη εκπνεύσει. Σκεφτείτε το καλά αυτό και βγάλτε τα συμπεράσματά σας. Ακόμη κι αν τελικά "μπαλωθεί" η κατάσταση, το ότι έχει τεθεί τέτοιο ζήτημα για πρώτη φορά, είναι ενδεικτικό των συνθηκών που επικρατούν στη δημόσια εκπαίδευση...
