Αν θα πήγαινα σε ένα κολλέγιο...Όχι δα...Ήθελα να γίνω μηχανικός και αυτό θα γίνω...Όχι ένας απλός εργαζόμενος όπως όλοι εκείνοι που βγαίνουν από τα κολλέγια...
Θεωρίες αγαπητέ μου. Στη δουλειά μου έχουμε δύο χημικούς μηχανικούς από το ΑΠΘ. Απλοί εργαζόμενοι μουτζούρηδες είναι, εξειδικευμένοι βιομηχανικοί εργάτες με τον κατώτερο μισθό. Σιγά τα ωά δηλαδή. "Γιατί δεν φεύγεις να πας σε άλλη δουλειά ρε φίλε;" ρωτάω το συνάδελφο. "Πού να βρω άλλη τέτοια δουλειά, στην Ελλάδα η βιομηχανία είναι υπανάπτυχτη" απαντά αυτός. Καλό να κάνεις όνειρα, όχι όμως να ζεις και μέσα σε αυτά...
Δεν θα μου φαινόταν καθόλου απίθανο αν στον ιδιωτικό τομέα ένας απόφοιτος του έπαιρνε πολύ περισσότερα από κάποιον απόφοιτο του τμήματος μου (Πληροφορική ΟΠΑ). Αυτά που μαθαίνουν είναι πιο χρήσιμα.-
Οι O.P.A. ("shame on you γραμματείς και φαρισαίοι, you' re hypocrits") ήταν κι αυτόι από την ίδια σχολή; Έμαθαν ενδιαφέροντα πράγματα στ' αλήθεια...
1. Απ'οσο ξέρω και στροφάρω (λίγο δλδ
) για τη δική μου τη σχολή δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο, αλλά και να υπήρχε , μετά το διάβασμα που έριξα και που ρίχνω για να μπω στο Ιατρικό του ΑΠΘ, σιγά και μην έφευγα... Πλας ουάν : Σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να επιβαρύνω οικονομικά τους γονείς μου περεταίρω.
Υπάρχει το αντίστοιχο περίφημο Βουλγάρικο-Ρουμάνικο-Γιουγκοσλάβικο πανεπιστήμιο με τα μαθήματα να τα περνάει κανείς με μπαχτσίσι ή με δώρο (καφέ, λάδι κλπ), όπως είπε και ο George. Επειδή τυγχάνει να έχω προσωπική και μακρόχρονη εμπειρία επί του θέματος, η ασχετοσύνη των γιατρών που προέρχονται από τέτοια ιδρύματα, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, είναι πέραν κάθε ορίου φαντασίας. Ο θεός να μας φυλάει δηλαδή...
3.Άν όμως αύριο μεθαύριο ένας Αμερικάνος αποφασίσει να χτίσει ιδιωτικό πανεπιστήμιο με γνωστή και σεβαστή επωνυμία (π.χ. Yale ή όπως γράφεται) για δικηγόρτους ή κάτι αντίστοιχο για γιατρούς, σκεφτείτε τί χαμός θα γίνει από άτομα που καλώς ή κακώς δεν εισήχθησαν στα αντίστοιχα κρατικά. Αλλά αν ήσασταν ο ιδιωκτήτης του πανεπιστημίου θα θυσιάζατε άραγε το σεβαστό "όνομα" και τη "φήμη" του πανεπιστημίου σας, βάζοντας μέσα άτομα που δεν πληρούν κάποιες προϋποθέσεις;
Μακάρι να είχαμε τέτοιου επιπέδου ξένα ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα. Όχι, δεν θα διακύβευε κανείς το όνομα ενός τέτοιου ιδρύματος, ώστε να "χαρίζει" πτυχία σε αστοιχείωτους. Το πρότυπο αυτών των ιδιωτικών πανεπιστημίων γιατί φαντάζει απρόσιτο για τα ελληνικά δεδομένα, μπορεί να μου το εξηγήσει κάποιος;
Πολύ απλά γιατί μόνο οι ιδιωτικές επιχειρήσεις φαίνεται να σε ενδιαφέρουν. Για πάρα πολύ κόσμο όμως υπάρχει και το δημόσιο. Δεν δέχομαι λοιπόν, σε όλα τα χρόνια της εκπαίδευσης μου να είμαι σωστός και να μου παίρνει τη δουλειά ένας μέτριος (στην καλύτερη περίπτωση) που εξισώθηκε με μένα μόνο και μόνο γιατί για 2-3 χρόνια της ζωής του έσκασε λεφτά σε ένα ιδιωτικό.
Ε καλά, τους περισσότερους στην Ελλάδα ακριβώς το δημόσιο τους ενδιαφέρει. Θα σου πήγαινε αγαπητέ μου, γάντι μάλιστα...(χωρίς καμμία διάθεση υποτίμησης του δημοσίου, προσφέρει ασφάλεια, σιγουριά και άνεση, σε αντίθεση με τον ιδιωτικό τομέα που προσφέρει μόνο σκληρό ανταγωνισμό).
"Κι εγώ δεν δέχομαι να μου παίρνει τη θέση ένας μέτριος που με ξεπερνά τυπικά, μόνο και μόνο επειδή έσκασε ένα κάρο λεφτά σε φροντιστήρια και παπαγάλισε τις άχρηστες έως επιζήμιες γνώσεις του λυκείου, προκειμένου να περάσει σ' ένα πανεπιστήμιο, όπου όσοι μπαίνουν κάποτε μοιραία βγαίνουν με πτυχίο", θα μπορούσε να πει κι ένας απόφοιτος ιδιωτικού πανεπιστημίου ή κολεγίου.
Έχω γνωρίσει πολλούς μέτριους έως άσχετους απόφοιτους κρατικών πανεπιστημίων, για να μπορώ ν' ακούω αυτούς τους αφορισμούς, χωρίς να πέφτω απ' την καρέκλα μου γελώντας (Rofl).
Θεωρώ λογικό λοιπόν όσοι ενδιαφέρονται να εργαστούν στον ιδιωτικό τομέα, να μη νιώθουν να απειλούνται αφού εκεί ο εργοδότης ξεχωρίζει τα πτυχία. Απλό;
Καθόλου απλό. Η δουλειά που κάνω δεν έχει καμμία σχέση με το πτυχίο μου, ούτε καν με το μεταπτυχιακό μου. Έχω πάρει τη θέση από έναν χημικό μηχανικό κι η εργασία μου εκτιμάται ιδιαίτερα από τον εργοδότη μου. Δεν υπάρχουν θέσφατα στον ιδιωτικό τομέα, γι' αυτό σου λέω...δημόσιο και πάλι δημόσιο καλέ μου...
Υπάρχει κάποιο κολλέγιο (δε χρησιμοποιώ τον όρο ιδιωτικό επειδή στην Ελλάδα ακόμα δεν υπάρχουν ιδιωτικά πανεπιστήμια) που να έχει αποδείξει την αξία του στην Ελλάδα;;;
Που να είναι εφάμιλλο ή και ανώτερο από κάποιο δημόσιο πανεπιστημιακό ίδρυμα που διδάσκει κάτι περεμφερές;;;
Και εκτός των άλλων τα ιδιωτικά κολλέγια στην Ελλάδα ξεφύτρωσαν σαν μανιτάρια τα τελευταία 20 χρόνια νομίζω...Μην τα συγκρίνουμε με παγκοσμίου φήμης ιδιωτικά πανεπιστήμια που ιδρύθηκαν κοντά στο 1900...
Μήπως η γενικότερη νοοτροπία μας επί του θέματος φταίει που δεν έρχονται τέτοιου επιπέδου ξένα ιδρύματα να ανοίξουν παραρτήματα στη χώρα μας; Μήπως η αποθέωση καθετί του δημοσίου σ' αυτή τη χώρα δεν επιτρέπει την άνθιση υψηλού επιπέδου ιδιωτικών πρωτοβουλιών εδώ; (συνέχεια προβληματισμού που εξέθεσα παραπάνω)...
Σίγουρη δεν είμαι ούτε για το όνομα μου
Θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να συμβαδίσει η έννοια "κέρδος επιχείρησης"-εκπαίδευση/παιδεία.
Η έννοια "προσωπικό κέρδος" των καθηγητάδων του δημόσιου ΑΕΙ πώς συμβιβάζεται με την εκπαίδευση-παιδεία; Ξέρεις καλά ότι ένα από τα πλέον παθογενή στοιχεία των ελληνικών πανεπιστημίων είναι το ότι οι καθηγητές τα βλέπουν ως μέσα προώθησης των προσωπικών τους οικονομικών συμφερόντων. Με τα επιδοτούμενα προγράμματα γίνεται ένας χαμός. Τι είδους επιχείρημα είναι αυτό, δεν κατανοώ...
Εκτός αν όντως σε λένε αλλιώς και σε έχω μπερδέψει με κάποια άλλη, ή άλλο ίσως...
A και ένα μικρό κουτσομπολιό σχετικά με τον κρατικό έλεγχο σε αυτού του είδους τα μαγαζάκια/επιχειρήσεις!
Εκεί που δούλευα εγώ, ξέραμε ότι θα έχουμε έλεγχο αιφνιδιαστικό από το υπουργείο, πριν το μάθει ο επιθεωρητής που θα έκανε τον έλεγχο
Κι εμείς στη δουλειά ξέρουμε πότε θα έρθει ο έλεγχος και τα έχουμε όλα στην εντέλεια, δεν μου κάνει καμμία εντύπωση αυτό...
