Το νερό και το διαμάντι

[Resident Evil]

Ο ολυμπιονίκης εισπράττει φήμη ενώ ο μαθητής τού 20 δεν εισπράττει τίποτε
​

Θ. Π. ΛΙΑΝΟΣ
​

Πριν από λίγο καιρό ο υπουργός Μακεδονίας και Θράκης κ. Γ. Πασχαλίδης διετύπωσε την πρόταση ότι τα εικοσάρια στο σχολείο αξίζουν πολύ περισσότερο από τα μετάλλια των Ολυμπιακών Αγώνων. Για τη γνώμη αυτή αλλά και για τη δημόσια διατύπωσή της ο κ. Πασχαλίδης κατεκρίθη από όλους όσοι συμμετείχαν στις σχετικές συζητήσεις και περισσότερο από ορισμένους, θρασύτατους, ολυμπιονίκες, χωρίς κανένας απ' όσο γνωρίζω να τον υποστηρίξει. Μάλιστα κάποιος είπε ότι ο κ. Πασχαλίδης προέβη στη σύγκριση βαθμών και μεταλλίων ποιητική αδεία, προσπαθώντας έτσι να διαγράψει το ουσιαστικό περιεχόμενο της πρότασης. Η ορθότητα μιας πρότασης δεν κρίνεται από την πλειονότητα των απόψεων υπέρ ή κατά αυτής. Παρ' ότι όλοι πιστεύουν πως η άποψη του κ. Πασχαλίδη είναι εσφαλμένη, εγώ θα υποστηρίξω το αντίθετο.

Είναι δύσκολο να συγκρίνουμε την επίδοση στο σχολείο με την επίδοση στον αθλητισμό και επομένως το 20 της βαθμολογίας στο σχολείο με το μετάλλιο των ολυμπιονικών. Μπορούμε όμως να σκεφθούμε τρόπους σύγκρισης. Θα μπορούσαμε π.χ. να συγκρίνουμε την προσπάθεια που απαιτείται για την απόκτηση του άριστα με αυτήν του μεταλλίου. Στην περίπτωση αυτή θα συμφωνούσαμε όλοι ότι το ολυμπιακό μετάλλιο απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια. Εδώ όμως υπάρχει ένα ερώτημα: Η προσπάθεια δημιουργεί αξία; Σκεφθείτε τον φυλακισμένο που προσπαθεί να βάλει το κλειδί στην κλειδαριά πετώντας το από μακριά χωρίς επιτυχία. Εχει αξία αυτή η προσπάθεια; Μάλλον όχι. Επίσης θα μπορούσαμε να συγκρίνουμε με βάση το πρακτικό αποτέλεσμα της επιτυχίας για το άτομο. Με αυτό το κριτήριο πράγματι το μετάλλιο έχει πολύ μεγαλύτερη αξία. Ο ολυμπιονίκης εισπράττει μεγάλα ποσά και φήμη, έστω πρόσκαιρη, ενώ ο μαθητής τού 20 δεν εισπράττει τίποτε πλην της ενδεχομένης εισαγωγής του σε ανώτερο επίπεδο εκπαίδευσης εφόσον τον ενδιαφέρει. Και αυτή η σύγκριση όμως δημιουργεί ερωτηματικά. Π.χ., τι μας ενδιαφέρει αν ο ολυμπιονίκης αθλητής Χ πήρε 50 εκατομμύρια, πέραν του ότι μας ενοχλεί (εμένα τουλάχιστον) διότι είναι λεφτά του φορολογούμενου πολίτη;

Το καλύτερο ίσως κριτήριο είναι η συμβολή των δύο κατηγοριών επιτυχίας στο κοινωνικό σύνολο. Βέβαια και αυτή η σύγκριση είναι δύσκολη διότι σε μια κοινωνία όλα χρειάζονται. Ας σκεφθούμε όμως με τον εξής τρόπο: Τι θα ήταν προτιμότερο; μια κοινωνία με πολλά πολλά ολυμπιακά μετάλλια αλλά χωρίς εικοσάρια ή με πολλά εικοσάρια χωρίς μετάλλια; Είναι φανερό ότι όποιος έχει μυαλό θα απαντήσει τα εικοσάρια και είναι εξίσου φανερό ότι με το κριτήριο αυτό ο κ. Πασχαλίδης και εγώ έχουμε δίκιο.

Η σύγκριση του άριστα στο σχολείο με το μετάλλιο μοιάζει με τη σύγκριση του νερού με το διαμάντι. Ρωτήστε οποιονδήποτε να σας πει τι έχει μεγαλύτερη αξία, το νερό ή το διαμάντι, και θα σας απαντήσει αδίστακτα το διαμάντι. Αν όμως του θέσετε το ερώτημα μόνο νερό ή μόνο διαμάντι, θα σας απαντήσει πάλι αδίστακτα μόνο νερό. Θέλουμε τα διαμάντια εφόσον έχουμε νερό. Πιστεύω πως είναι φανερό ότι, όπως το νερό αξίζει περισσότερο από το διαμάντι, έτσι και το εικοσάρι αξίζει περισσότερο από το μετάλλιο, εφόσον μας ενδιαφέρει η ευημερία του συνόλου.
Παρενθετικά με την ευκαιρία αυτή είναι χρήσιμο να τονιστεί ότι υπάρχουν πολλές αμφιβολίες για τη σημασία και τη συμβολή του πρωταθλητισμού (σε αντίθεση με τον αθλητισμό) και συνεπώς των Ολυμπιακών Αγώνων στην κοινωνία και στον πολιτισμό.

Ο κ. Θεόδωρος Π. Λιανός είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιου Αθηνών.

κλικ

-------------------------------

Σήμερα, καθαρίζοντας τα συρτάρια μου έπεσα σε ένα σκονισμένο απόκομμα εφημερίδας που είχα κρατήσει πρίν πολλά χρόνια. Το βρήκα στο Internet και σας το παραθέτω.

Με τα αποτέλεσματα των πανελληνίων να είναι κοντά, με τους Ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου να ξεκινάνε σε λίγες μέρες, με τα πρόσφατα σκάνδαλα ντόπινγκ, με τους αθλητές που κερδίζουν μετάλλια και γίνονται ήρωες την ίδια ώρα που ελάχιστοι γνωρίζουν τις επιτυχίες των Ελλήνων μαθητών και φοιτητών σε πανελλήνιους, βαλκανικούς ή παγκόσμιους διαγωνισμούς μαθηματικών/φυσικής/χημείας/πληροφορικής (αν γνωρίζουν ότι υπάρχουν τέτοιοι), εσάς ποιά είναι η γνώμη σας για τις απόψεις του παραπάνω κειμένου? Η' και γενικότερα... έχει νόημα η σύγκριση ή είναι ατυχής?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[prime]

Ενδιαφέρον..
α) 'Εχω γνωρίσει πολλούς που ζουν χωρίς διαμάντια αλλά κανέναν που να ζει χωρίς νερό.
β) Τα αναβολικά που παίρνουν οι ολυμπιονίκες όταν είναι σε χαπάκια, χρειάζονται και νερό για να τα κατεβάσουν


Μην συγκρίνουμε το πνεύμα των Ολυμπιακών αγώνων πριν χ χρόνια και σήμερα. Αν μπορούσαν θα αντικαθιστούσαν τους ολυμπιακούς κύκλους με το σήμα της Coca Cola.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

το κείμενο και το σκεπτικό είναι πολύ καλά ομολογουμένως
και είναι καλά, ακριβώς γιατί δεν υπάρχει τίποτα που να επιβραβεύει όλους αυτούς τους μαθητές που είναι αριστούχοι και που έχουν κερδίσει και διαγωνισμούς είτε εντός είτε εκτός συνόρων.
Μόνοι οι γονείς τους που έχουν στάξει ιδρώτα, οι ίδιοι και η γειτονιά να καμαρώνει για αυτούς
Αν υπήρχε κάτι που θα έδινε σε αυτά τα παιδιά την χαρά και την ικανοποίηση ότι "νίκησαν" τότε δεν θα τεθόταν καν το θέμα.

Στα αλήθεια όμως δεν ξέρω αν τίθεται καν θέμα σύγκρισης
Η απόδοση στο σχολείο και στα μαθήματα, θεωρείται υποχρέωση του κάθε μαθητή/σπουδαστή.
Θεωρητικά πάντα, είναι το μόνο που καλούνται να κάνουν... να διαβάζουν και να αποδίδουν.
Είναι η "δουλειά τους"
Και πρέπει να την κάνουν το δυνατόν καλύτερα.
Κάποιοι δουλεύουν καλύτερα απ τους άλλους
Είτε γιατί είναι πιο εργατικοί, είτε γιατί είναι πιο μεθοδικοί, είτε γιατί απλά είναι ευνοημένοι απ τη φύση και είναι πιο έξυπνοι και με υψηλότερη αντίληψη.

Η απόδοση στους ολυμπιακούς είναι επίσης η "υποχρέωση" του αθλητή
Αυτή είναι η δουλειά του
Να αθλείται 8 ώρες την ημέρα παράδειγμα ώστε να καταφέρει, την κρίσιμη ώρα, να επιτεύξει τον στόχο.

Είναι ίσως παρανοϊκό αυτό που θα πω αλλά... δεν χρειάζονται επιβράβευση οι μαθητές...
Αυτό που χρειάζεται είναι να σταματήσει αυτού του είδους η επιβράβευση απ τους αθλητές!

Που είναι το δάφνινο στεφάνι της τιμής και της δόξας?
Αντικαταστάθηκε από μερικά εκατομμύρια

Αν υπήρχε η υποδομή, θα έπρεπε να υπάρχει ένα κράτος που θα πλήρωνε κανονικά και τους αριστούχους και τους αθλητές, ώστε να μπορούν χωρίς να τους απασχολεί το προς το ζειν να συνεχίζουν το έργο τους και να μπορούν να αμείβονται μετά με δάφνινα στεφάνια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Συμφωνώ απόλυτα με τον αρθρογράφο.
Και πέραν αυτού, θυμάμαι όταν ήμουν 18 πόσο με ενοχλούσε το γεγονός ότι όσοι έχουν διακριθεί στον αθλητισμό, ακόμα και μόνο σε πανελλήνιο επίπεδο μπορούσαν να μπουν σε όποια σχολή ήθελαν, ενώ όσοι διακρίθηκαν πχ σε μαθηματικούς διαγωνισμούς έπρεπε η διάκριση να είναι τουλάχιστον βαλκανική ώστε να μπουν χωρίς εξετάσεις απλώς σε συναφείς με τα μαθηματικά σχολές. Έλεος!

Θεωρώ ότι σε αυτή τη χώρα παραέχουμε δώσει βάση στον αθλητισμό, παραμελώντας το πνεύμα. Το γιατί, το αφήνω στην κρίση του αναγνώστη, για να μην γίνω (πάλι) κακιά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γιώργος]

Το γιατί, το αφήνω στην κρίση του αναγνώστη, για να μην γίνω (πάλι) κακιά...

Εδώ () δεν γίνεσαι κακιά, απλά τα αυτονόητα λες... Αυτονόητα που δεν τ' ακούνε αυτοί που θα 'πρεπε.


Γιατί κύριε πρόεδρε οι διακριθέντες εις τον αθλητισμό σε όλες τις σχολές κι όχι απλά στα ΤΕΦΑΑ πχ; Τι διαφορά έχουν από κάποιον που δείχνει ότι έχει προσόντα να συμβάλλει στον τομέα των Μαθηματικών αυτός που δείχνει ότι μπορεί να συμβάλλει στον αθλητισμό;



Αλλά τι περιμένεις όταν ακούς τον τηλενομάρχη Παναγιώτη Ψωμιάδη να λέει "Τι διαφορά έχει η κυρία Σαρρή από κάποιον με χίλια πτυχία;";


edit: φυσικά σε καμία περίπτωση δεν θέλω να ακυρώσω τις προσπάθειες όσων αθλητών στηρίζονται στις δικές τους δυνάμεις και καταβάλλουν σκληρές προσπάθειες για να πετύχουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

Με την λογική που αναπτύσσεται το θέμα συμφωνώ ωστόσο θεωρώ υπάρχει μια λεπτομέρεια. Ο μαθητής του 20 είναι εν δύναμη απλά ένας επιστήμονας κτλ, ο αθλητής που πήρε μετάλλιο σε ολυμπιακούς θεωρείτε ο καλύτερος. Όποτε ναι του αξίζουν τα όσα απολαμβάνει. Ακόμη και τα εκατομμύρια, αφού άλλη αξία είχαν τότε τα χρήματα και άλλη σήμερα.

Εμένα η δικιά μου ένσταση βασίζεται στο ότι περνούμε αψήφιστα π.χ. τα Νobel ενώ αφιερώνουμε απίστευτες ώρες να σχολιάζουμε για τους ολυμπιακούς αγώνες, την eurovision (Προσοχή δεν εξισώνω τα δύο γεγονότα). Ναι μεν συμφωνώ με τα όσα έχουν ειπωθεί αρκεί σαν νερό* να θεωρούμε τους επιστήμονες και όχι απλά τους μαθητές. Εξάλλου να δώσουμε στα 20άρια αξία πρέπει πρώτα το εκπαιδευτικό σύστημα να έχει αναγνωριστεί τουλάχιστον ως αξιόλογο.

*Ναι μεν για το κοινωνικό σύνολο η υπάρξη σπουδαίων επιστημόνων θεωρείτε εξίσου συμαντική με την κατοχή ... διαμαντιών και επίσης γεγόντα όπως την eurovision να προσφέρουν πιο άμεση κάλυψη αναγκών. Ωστόσο το συμαντικότερο είναι η πρόοδος, η ανάπτυξη όπου εκεί οι παρομιώσεις πρέπει να αντιστραφούν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fandago]

Έχω συγκλονιστεί! Συμφωνώ περισσότερο με τον Παναγιώτη από οποιαδήποτε άλλη φορά

Είναι ίσως παρανοϊκό αυτό που θα πω αλλά... δεν χρειάζονται επιβράβευση οι μαθητές...
Αυτό που χρειάζεται είναι να σταματήσει αυτού του είδους η επιβράβευση απ τους αθλητές!

Που είναι το δάφνινο στεφάνι της τιμής και της δόξας?
Αντικαταστάθηκε από μερικά εκατομμύρια

Αν υπήρχε η υποδομή, θα έπρεπε να υπάρχει ένα κράτος που θα πλήρωνε κανονικά και τους αριστούχους και τους αθλητές, ώστε να μπορούν χωρίς να τους απασχολεί το προς το ζειν να συνεχίζουν το έργο τους και να μπορούν να αμείβονται μετά με δάφνινα στεφάνια

Δεν λαμβάνεις υπόψιν σου όμως ότι για να φτάσεις να γίνεις Ολυμπιονίκης πρέπει πραγματικά να έχεις αφιερώσει την ζωή σου στον αθλητισμό. Δεν έχεις άλλο εισόδημα και κάπως πρέπει να ζήσεις. Από εκεί και πέρα όσα δίνει το κράτος στους διακριθέντες αθλητές, μπορεί να είναι αρκετά για να ζήσεις σίγουρα, αλλά τα εκατομμύρια δεν τα παίρνουν από το κράτος, αλλά από χορηγίες οι οποίες δεν είναι επιβράβευση, αλλά ανταλλαγή "προϊόντων".

Όσο για τη σύγκριση με το αρχαίο ελληνικό ολυμπιακό πνεύμα, έχω την εντύπωση ότι ακόμα και τότε δεν ήταν μόνο τα στεφάνια και η δόξα που έπαιρναν οι νικητές, αλλά υπήρχαν ακόμα και τότε χορηγίες με πιθάρια λάδι κτλ καθώς και συνεχής αναγνώριση. Εδώ συνηθίζεται να δίνουν το όνομα τους σε κάνα ταχύπλοο να τους χαιρετάνε στο δρόμο και αυτό ήταν όλο.

Συμφωνώ απόλυτα με τον αρθρογράφο.
Και πέραν αυτού, θυμάμαι όταν ήμουν 18 πόσο με ενοχλούσε το γεγονός ότι όσοι έχουν διακριθεί στον αθλητισμό, ακόμα και μόνο σε πανελλήνιο επίπεδο μπορούσαν να μπουν σε όποια σχολή ήθελαν, ενώ όσοι διακρίθηκαν πχ σε μαθηματικούς διαγωνισμούς έπρεπε η διάκριση να είναι τουλάχιστον βαλκανική ώστε να μπουν χωρίς εξετάσεις απλώς σε συναφείς με τα μαθηματικά σχολές. Έλεος!

Θεωρώ ότι σε αυτή τη χώρα παραέχουμε δώσει βάση στον αθλητισμό, παραμελώντας το πνεύμα. Το γιατί, το αφήνω στην κρίση του αναγνώστη, για να μην γίνω (πάλι) κακιά...

Κάποιος αντίστοιχα θα μπορούσε να πει ότι έχουμε δώσει πολλή βάση στο πνεύμα παραμελώντας τον αθλητισμό. Ξαναλέω ότι κάποιος που κάνει πρωταθλητισμό αφιερώνει τόσο χρόνο για αυτό όσο κάποιος που πάει για 20άρια. Αν δεν υπήρχαν αυτές οι διευκολύνσεις κανείς δεν θα είχε κίνητρο να ασχοληθεί με πρωταθλητισμό. Καλή είναι η δόξα αλλά δεν σου φέρνει φαί στο σπίτι

Άλλωστε ξεχνάτε μάλλον το ρητό "νους υγιής εν σώματι υγιεί".

Την σύγκριση του αρθρογράφου λοιπόν την θεωρώ τουλάχιστον ατυχή, γιατί ο ολυμπιονίκης είναι καλύτερος του κόσμου, ενώ ένας μαθητής με 20άρια συγκρίνεται καθαρά σε εθνικό επίπεδο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

Δεν λαμβάνεις υπόψιν σου όμως ότι για να φτάσεις να γίνεις Ολυμπιονίκης πρέπει πραγματικά να έχεις αφιερώσει την ζωή σου στον αθλητισμό. Δεν έχεις άλλο εισόδημα και κάπως πρέπει να ζήσεις.

ίσα ίσα! το σκέφτηκα και γιαυτό ακριβώς είπα ότι

Αν υπήρχε η υποδομή, θα έπρεπε να υπάρχει ένα κράτος που θα πλήρωνε κανονικά και τους αριστούχους και τους αθλητές, ώστε να μπορούν χωρίς να τους απασχολεί το προς το ζειν να συνεχίζουν το έργο τους και να μπορούν να αμείβονται μετά με δάφνινα στεφάνια

Από εκεί και πέρα όσα δίνει το κράτος στους διακριθέντες αθλητές, μπορεί να είναι αρκετά για να ζήσεις σίγουρα, αλλά τα εκατομμύρια δεν τα παίρνουν από το κράτος, αλλά από χορηγίες οι οποίες δεν είναι επιβράβευση, αλλά ανταλλαγή "προϊόντων".

Εχω την εντύπωση ότι και το κράτος δίνει bonus κάτι εκατομυριάκια τα οποία πληρώνει ο πολίτης και πάλι μέσω της φορολογίας.
Αλλά και λάθος να κάνω, και να τα πληρώνουν τελικά οι εταιρίες όπως λες ως ανταλλαγή προϊόντων, εννοείς μέσω της διαφήμισης?
Το buget όμως για να καλυφθούν αυτά τα έξοδα από που βγαίνει? απ τον "μισθό" του προέδρου της εταιρίας? Απ το ίδιο το προϊόν δεν βγαίνουν?
Στην τιμή του προϊόντος, που πληρώνει και πάλι ο πολίτης δεν μπαίνει αυτή η τιμή?
Δε θα μπορούσε το προϊόν να είναι πιο φτηνό αν δεν έπρεπε να βγουν αυτά τα έξοδα?
Αρα τελικά και πάλι εμείς οι πολίτες τα πληρώνουμε όλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Resident Evil]

πάνω σε αυτό που λέτε, όλοι οι ολυμπιονίκες αθλητές είναι "ισόβιοι" βαθμοφόροι του ελληνικού στρατού (και παίρνουν μισθό από αυτόν).

Επίσης οι αθλητές που έχουν διακριθεί σε βαλκανικούς/μεσογειακούς και πάνω αγώνες προηγούνται όλων των υπολοίπων (όλων) για διορισμό στο δημόσιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[io-io]

Συμφωνώ απόλυτα με τον αρθρογράφο.
Και πέραν αυτού, θυμάμαι όταν ήμουν 18 πόσο με ενοχλούσε το γεγονός ότι όσοι έχουν διακριθεί στον αθλητισμό, ακόμα και μόνο σε πανελλήνιο επίπεδο μπορούσαν να μπουν σε όποια σχολή ήθελαν, ενώ όσοι διακρίθηκαν πχ σε μαθηματικούς διαγωνισμούς έπρεπε η διάκριση να είναι τουλάχιστον βαλκανική ώστε να μπουν χωρίς εξετάσεις απλώς σε συναφείς με τα μαθηματικά σχολές. Έλεος!

Τουλαχιστον βαλκανικη, και να ειναι μαθητης λυκειου (αν εισαι γυμνασιο δεν πιανεται).

πάνω σε αυτό που λέτε, όλοι οι ολυμπιονίκες αθλητές είναι "ισόβιοι" βαθμοφόροι του ελληνικού στρατού (και παίρνουν μισθό από αυτόν).

Επίσης οι αθλητές που έχουν διακριθεί σε βαλκανικούς/μεσογειακούς και πάνω αγώνες προηγούνται όλων των υπολοίπων (όλων) για διορισμό στο δημόσιο.

Σσσσσσοβαρα? Εχεις κανενα λινκ για αυτο?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Bill_1992]

Συμφωνώ με τη Λία.Πιστεύω ότι έχει υπερεκτιμηθεί ο αθλητής(όχι μόνο ο ολυμπιονίκης).Και από οικονομικής πλευράς οι αθλητές αμείβονται με υπέρογκα ποσά και πολλές φορές χωρίς να είναι τα ταλέντα στο άθλημά τους.Ο μαθητής του 20 αργότερα όταν γίνει καλός επιστήμονας δε θα αμείβεται το ίδιο με έναν καλό αθλητή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Resident Evil]

Σσσσσσοβαρα? Εχεις κανενα λινκ για αυτο?

δυστυχώς όχι. Το είχα ψάξει για προσωπικούς λόγους πριν κάποια χρόνια. Θα κοιτάξω μήπως βρω στο πατρικό μου (όταν πάω) εκείνα τα χαρτιά που είχα βρει και τότε.


εδιτ: φαντάζομαι ότι εννοείς για το 2ο... Για το πρώτο, το ξέρω από την ξαδέρφη παιδικής μου φίλης, που ήταν στην ομάδα ανσάμπλ (εκείνη την καλή που είχαμε στείλει στο Σίδνεϋ)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Ο ολυμπιονίκης εισπράττει φήμη ενώ ο μαθητής τού 20 δεν εισπράττει τίποτε Για τη γνώμη αυτή αλλά και για τη δημόσια διατύπωσή της ο κ. Πασχαλίδης κατεκρίθη από όλους όσοι συμμετείχαν στις σχετικές συζητήσεις και περισσότερο από ορισμένους, θρασύτατους, ολυμπιονίκες, χωρίς κανένας απ' όσο γνωρίζω να τον υποστηρίξει. Μάλιστα κάποιος είπε ότι ο κ. Πασχαλίδης προέβη στη σύγκριση βαθμών και μεταλλίων ποιητική αδεία, προσπαθώντας έτσι να διαγράψει το ουσιαστικό περιεχόμενο της πρότασης. Η ορθότητα μιας πρότασης δεν κρίνεται από την πλειονότητα των απόψεων υπέρ ή κατά αυτής. Παρ' ότι όλοι πιστεύουν πως η άποψη του κ. Πασχαλίδη είναι εσφαλμένη, εγώ θα υποστηρίξω το αντίθετο.
​

Επίσης θα μπορούσαμε να συγκρίνουμε με βάση το πρακτικό αποτέλεσμα της επιτυχίας για το άτομο. Με αυτό το κριτήριο πράγματι το μετάλλιο έχει πολύ μεγαλύτερη αξία. Ο ολυμπιονίκης εισπράττει μεγάλα ποσά και φήμη, έστω πρόσκαιρη, ενώ ο μαθητής τού 20 δεν εισπράττει τίποτε πλην της ενδεχομένης εισαγωγής του σε ανώτερο επίπεδο εκπαίδευσης εφόσον τον ενδιαφέρει. Και αυτή η σύγκριση όμως δημιουργεί ερωτηματικά. Π.χ., τι μας ενδιαφέρει αν ο ολυμπιονίκης αθλητής Χ πήρε 50 εκατομμύρια, πέραν του ότι μας ενοχλεί (εμένα τουλάχιστον) διότι είναι λεφτά του φορολογούμενου πολίτη;

Παρενθετικά με την ευκαιρία αυτή είναι χρήσιμο να τονιστεί ότι υπάρχουν πολλές αμφιβολίες για τη σημασία και τη συμβολή του πρωταθλητισμού (σε αντίθεση με τον αθλητισμό) και συνεπώς των Ολυμπιακών Αγώνων στην κοινωνία και στον πολιτισμό.

Η διαφορά του Ολυμπιονίκη,και του πρωταθλητισμού, απο τον αθλητισμο, είναι αυτή του μαθητή του 17- 18 πο τον μαθητή του 19-20. Είναι άστοχο να ειπωθεί ότι μονο ο ολυμπιονίκης θα κάνει τον δικο του πρωταθλητσμό χρήμα, δηλαδή αποτέλεσμα. Προσωπικά θεωρώ αδύνατον ενας μαθητής του 19-20 να μήν διαπρέψει οικονομικα. Ήδη πριν το πανεπιστημιο θα έχει υποτροφίες, πρίν βγεί απο το πανεπιστημιο θα έχει εμπορικές προτάσεις,έχει πολλές περισσότερες πιθανότητες απο άλλους να πάρει στην συνέχεια θέσεις διευθυντικες εξ αρχής και ηγετικές ποσο μάλλον θέσεις έρευνας. Οπου πλ'εον,αν και εκεί υπάρξει "πρωταθλητής-ολυμπιονίκης" τα λεφτά απο ενδεχόμενες ανακαλύψεις του θα ειναι πολυ πολλαπλασια των αθλητών ολυμπίονικών.

Το κειμενο απλά προσπαθεί,με εναν λογοτεχνικο ελιγμο, και αρκετή σοφιστία, να μας ευαισθητοποιήσει στην αναγκαιότηατα αριστουχων στην ακαδημαικη εκπαίδευση ώστε να κινητοποιήσει τυχόν μαθητές και κοινή γνώμη προς αυτή τη κατεύθυνση. Πιστεύω όμως οτι είναι προσανατολισμένο λάθος, στην σημασία που δίνει η κοινωνία ή η διαφήμιση ή τα μέντια σε έναν αριστούχο. Μα ο αριστούχος δεν τους έχει ανάγκη όλους αυτους. Αν, αντί για γκρίνια, έδειχνε τις πραγματικές ευκαιρίες που έχου οι αριστουχοι, τότε θα επετύγχανε να δώσει κίντηρο για ακαδημαικές επιδόσεις πολύ περισσότερο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Tsipouro]

Η διαφορά του Ολυμπιονίκη,και του πρωταθλητισμού, απο τον αθλητισμο, είναι αυτή του μαθητή του 17- 18 πο τον μαθητή του 19-20. Είναι άστοχο να ειπωθεί ότι μονο ο ολυμπιονίκης θα κάνει τον δικο του πρωταθλητσμό χρήμα, δηλαδή αποτέλεσμα. Προσωπικά θεωρώ αδύνατον ενας μαθητής του 19-20 να μήν διαπρέψει οικονομικα. Ήδη πριν το πανεπιστημιο θα έχει υποτροφίες, πρίν βγεί απο το πανεπιστημιο θα έχει εμπορικές προτάσεις,έχει πολλές περισσότερες πιθανότητες απο άλλους να πάρει στην συνέχεια θέσεις διευθυντικες εξ αρχής και ηγετικές ποσο μάλλον θέσεις έρευνας. Οπου πλ'εον,αν και εκεί υπάρξει "πρωταθλητής-ολυμπιονίκης" τα λεφτά απο ενδεχόμενες ανακαλύψεις του θα ειναι πολυ πολλαπλασια των αθλητών ολυμπίονικών.

Το κειμενο απλά προσπαθεί,με εναν λογοτεχνικο ελιγμο, και αρκετή σοφιστία, να μας ευαισθητοποιήσει στην αναγκαιότηατα αριστουχων στην ακαδημαικη εκπαίδευση ώστε να κινητοποιήσει τυχόν μαθητές και κοινή γνώμη προς αυτή τη κατεύθυνση. Πιστεύω όμως οτι είναι προσανατολισμένο λάθος, στην σημασία που δίνει η κοινωνία ή η διαφήμιση ή τα μέντια σε έναν αριστούχο. Μα ο αριστούχος δεν τους έχει ανάγκη όλους αυτους. Αν, αντί για γκρίνια, έδειχνε τις πραγματικές ευκαιρίες που έχου οι αριστουχοι, τότε θα επετύγχανε να δώσει κίντηρο για ακαδημαικές επιδόσεις πολύ περισσότερο.

Δε νομίζω ότι είναι αυτός ο στόχος του κειμένου που postαρε η Resident. Το κείμενο αναφέρεται έμμεσα σε κάτι προφανές: τα media δίνουν κατεύθυνση στα παιδιά και τα παιδιά είναι πολύ πιθανότερο να προσπαθήσουν να ασχοληθούν με κάτι που προβάλλεται από τα media απ' ότι να ασχοληθούν με κάτι που δεν προβάλλεται. Αν η τηλεόραση δεν αναμετάδιδε ποδοσφαιρικούς αγώνες, αλλά διαγωνισμούς μαθηματικών, δε νομίζεις ότι θα ήταν περισσότερα τα παιδιά που θα ασχολούνταν με τα μαθηματικά απ' ότι με το ποδόσφαιρο; Γιατί νομίζεις ότι το όνειρο (που συνήθως μένει όνειρο) της πλειοψηφείας των εφήβων σήμερα είναι το να γίνουν τραγουδιστές, αθλητές, ηθοποιοί; Γιατί αυτό προβάλλεται από τα media! Σε καμιά περίπτωση δεν είμαι ενάντια και δεν απαξιώνω όσους θέλουν να ακολουθήσουν τα παραπάνω επαγγέλματα, ιδιαίτερα αν έχουν και ταλέντο σε κάτι από αυτά και στην τελική και εγώ προπονούμουν στο καράτε για 6 χρόνια και είχα κατέβει και σε πολλά τουρνουά. Αλλά είμαι αντίθετος με την τακτική των Media που θεοποιούν όσους ασχολούνται με επαγγέλματα των χώρων της τέχνης και του θεάματος, ενώ παράλληλά απαξιώνουν τις επιστήμες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

Δε νομίζω ότι είναι αυτός ο στόχος του κειμένου που postαρε η Resident. Το κείμενο αναφέρεται έμμεσα σε κάτι προφανές: τα media δίνουν κατεύθυνση στα παιδιά και τα παιδιά είναι πολύ πιθανότερο να προσπαθήσουν να ασχοληθούν με κάτι που προβάλλεται από τα media απ' ότι να ασχοληθούν με κάτι που δεν προβάλλεται. Αν η τηλεόραση δεν αναμετάδιδε ποδοσφαιρικούς αγώνες, αλλά διαγωνισμούς μαθηματικών, δε νομίζεις ότι θα ήταν περισσότερα τα παιδιά που θα ασχολούνταν με τα μαθηματικά απ' ότι με το ποδόσφαιρο; Γιατί νομίζεις ότι το όνειρο (που συνήθως μένει όνειρο) της πλειοψηφείας των εφήβων σήμερα είναι το να γίνουν τραγουδιστές, αθλητές, ηθοποιοί; Γιατί αυτό προβάλλεται από τα media! Σε καμιά περίπτωση δεν είμαι ενάντια και δεν απαξιώνω όσους θέλουν να ακολουθήσουν τα παραπάνω επαγγέλματα, ιδιαίτερα αν έχουν και ταλέντο σε κάτι από αυτά και στην τελική και εγώ προπονούμουν στο καράτε για 6 χρόνια και είχα κατέβει και σε πολλά τουρνουά. Αλλά είμαι αντίθετος με την τακτική των Media που θεοποιούν όσους ασχολούνται με επαγγέλματα των χώρων της τέχνης και του θεάματος, ενώ παράλληλά απαξιώνουν τις επιστήμες.

τελικά αυτό το πράσινο χεράκι, κάποιες φορές είναι πολύ λίγο ρε γμτ
θα εισηγηθώ στους admins να βρεθεί τρόπος να βάζουμε και θαυμαστικό μαζί με το χεράκι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[underwater]

Όλο αυτό το θέμα με τους Έλληνες αθλητές και τα προνόμια με είχε ενοχλήσει την περίοδο που μπήκα στην σχολή και άκουσα 1 δήλωση 1 από των κοριτσιών του ανσάμπλ. Είχε πει πως είναι δικαιολογημένο οι αθλητές να έχουν προνόμια λόγω του ότι το έργο τους είναι πολύ πιο δύσκολο από την μελέτη αυτών που διαβάζουν για Πανελλήνιες. Το στυλ της ήταν τόσο αφ'υψηλού που ειλικρινά μου ανακάτεψε το στομάχι.

Για μένα το βασικό που ''μειώνει'' την δυσκολία των αθλητών σε σχέση με τους κοινούς θνητούς είναι ότι αυτοί ασχολούνται με αυτό που γουστάρουν. Δε νομίζω να συγκρίνεται το κέφι κάποιου που μοχθεί κάνοντας κάτι που τον κάνει χαρούμενο με αυτόν που παπαγαλίζει στείρα γνώση για να μπει με αβέβαια αποτελέσματα στην σχολή που αγαπά. Ναι, κι οι 2 κουράζονται αλλά ο πρώτος ταυτόχρονα χαίρεται.

Για μένα θα έπρεπε να υπήρχε κατάργηση μέρους των προνομίων, όχι όλων, επειδή, ρεαλιστικά μιλώντας, η καριέρα του αθλητή τελειώνει νωρίς και πολλοί από αυτούς δεν έχουν ουσιαστικά προσόντα ή καλλιέργεια για να κάνουν κάτι άλλο μετά. Το να δημιουργηθεί οριοθέτηση πάντως και να δω τους αθλητές να ξεκαβαλήσουν και να έχουν σεμνότητα όπως αρμόζει στο ''αρχαίο πνεύμα'' θα με έκανε χαρούμενη.

Όσον αφορά τα media, αν εξαιρέσουμε τις αναφορές στους ''φωτισμένους επιστήμονες'' που ζουν στο εξωτερικό επειδή το κράτος δεν τους θεωρούσε τόσο καλούς για να τους εντάξει στο πανεπιστήμιο, δεν αναφέρεται κάτι και δε νομίζω να αναφερθεί. Και στην κοινωνία της εικόνας οι τρελές ταχύτητες και τα ωραία οπίσθια των αθλητών κερδίζουν στην μάχη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Resident Evil]

Θα ήθελα να 'ξερα τη λογική με την οποία το σκέφτηκε αυτό... Όταν κατέβαινα σε τουρνουά καράτε προπονούμουν 4 ώρες τις 3 %u

ντάξυ μη φτάνουμε στο άλλο άκρο...

Ειδικά για το ανσάμπλ τυχαίνει και ξέρω [η ξαδέρφη της φίλης που λέγαμε πιο πάνω] και είναι πολύ σκληρή προπόνηση, πολλές ώρες, πολύ αυστηρό πρόγραμμα [κοριτσάκια που είναι φτερό στον άνεμο πραγματικά να υποβάλλονται σε εξαντλητικές δίαιτες για να χάσουν 250 γραμμάρια που πήρανε κοκ]... ειδικά δε, για αυτά που είναι από επαρχία, ο πρωταθλητισμός μπορεί να σημαίνει ότι αποχωρίζονται την οικογένεια και ζούν σε κοιτώνες αθλητικού χωριού από ηλίκες 12-13

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Tsipouro]

Παρακαλώ να διαγραφεί το post μου: #17, ήθελα να κάνω ένα edit για να διορθώσω 2 ορθογραφικά και δε έγινε σωστά. Αυτά που ήθελα να πω βρίσκονται σε αυτό το post.

Όλο αυτό το θέμα με τους Έλληνες αθλητές και τα προνόμια με είχε ενοχλήσει την περίοδο που μπήκα στην σχολή και άκουσα 1 δήλωση 1 από των κοριτσιών του ανσάμπλ. Είχε πει πως είναι δικαιολογημένο οι αθλητές να έχουν προνόμια λόγω του ότι το έργο τους είναι πολύ πιο δύσκολο από την μελέτη αυτών που διαβάζουν για Πανελλήνιες. Το στυλ της ήταν τόσο αφ'υψηλού που ειλικρινά μου ανακάτεψε το στομάχι.

Θα ΄ήθελα να 'ξερα με ποιά λογική το σκέφτηκε και το δήλωσε αυτό... Όταν πήγαινα καράτε και προπονούμουν τις περιόδους πριν απ' τα τουρνουά, προπονούμουν 4 ώρες, τις 3 από τις 7 μέρες της εβδομάδας (2 ώρες στο dojo, 2 ώρες στο σπίτι), δεν χρειαζόταν περισσότερο. Στην 3η Λυκείου το τρίπτυχο σχολείο-φροντιστήρια-διάβασμα μου έτρωγε 16 ώρες τις καθημερινές και 7 ώρες το Σάββατο και την Κυριακή...

Για μένα το βασικό που ''μειώνει'' την δυσκολία των αθλητών σε σχέση με τους κοινούς θνητούς είναι ότι αυτοί ασχολούνται με αυτό που γουστάρουν. Δε νομίζω να συγκρίνεται το κέφι κάποιου που μοχθεί κάνοντας κάτι που τον κάνει χαρούμενο με αυτόν που παπαγαλίζει στείρα γνώση για να μπει με αβέβαια αποτελέσματα στην σχολή που αγαπά. Ναι, κι οι 2 κουράζονται αλλά ο πρώτος ταυτόχρονα χαίρεται.

Νομίζεις ότι όσοι μαθητές βγάζουν 20άρια και κατεβαίνουν σε ολυμπιάδες Μαθημάτικων και Φυσικής δε γουστάρουν αυτό που κάνουν; Μαθητής που διακρίθηκε σε ολυμπιάδα Μαθηματικών, είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ότι έχει σαν χόμπι το να λύνει ασκήσεις Μαθηματικών.

Για μένα θα έπρεπε να υπήρχε κατάργηση μέρους των προνομίων, όχι όλων, επειδή, ρεαλιστικά μιλώντας, η καριέρα του αθλητή τελειώνει νωρίς και πολλοί από αυτούς δεν έχουν ουσιαστικά προσόντα ή καλλιέργεια για να κάνουν κάτι άλλο μετά. Το να δημιουργηθεί οριοθέτηση πάντως και να δω τους αθλητές να ξεκαβαλήσουν και να έχουν σεμνότητα όπως αρμόζει στο ''αρχαίο πνεύμα'' θα με έκανε χαρούμενη.

Συμφωνώ, αλλά αυτό δεν είναι ο κανόνας. Κάποιοι ασχολούνται επαγγελματικά με τον αθλητισμό, αφού πρώτα πάρουν ένα πτυχίο.

Όσον αφορά τα media, αν εξαιρέσουμε τις αναφορές στους ''φωτισμένους επιστήμονες'' που ζουν στο εξωτερικό επειδή το κράτος δεν τους θεωρούσε τόσο καλούς για να τους εντάξει στο πανεπιστήμιο, δεν αναφέρεται κάτι και δε νομίζω να αναφερθεί. Και στην κοινωνία της εικόνας οι τρελές ταχύτητες και τα ωραία οπίσθια των αθλητών κερδίζουν στην μάχη!

Αυτή είναι η πρακτική των Media. Ότι πουλάει προβάλλεται, ότι δεν πουλάει απαξιώνεται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

Παρακαλώ να διαγραφεί το post μου: #17, ήθελα να κάνω ένα edit για να διορθώσω 2 ορθογραφικά και δε έγινε σωστά. Αυτά που ήθελα να πω βρίσκονται σε αυτό το post.

δε γίνεται τώρα, έχει ήδη γίνει quote πάνω του
δεν πειράζει, συνεχίζουμε κανονικά την κουβέντα μας

Θα ΄ήθελα να 'ξερα με ποιά λογική το σκέφτηκε και το δήλωσε αυτό... Όταν πήγαινα καράτε και προπονούμουν τις περιόδους πριν απ' τα τουρνουά, προπονούμουν 4 ώρες, τις 3 από τις 7 μέρες της εβδομάδας (2 ώρες στο dojo, 2 ώρες στο σπίτι), δεν χρειαζόταν περισσότερο. Στην 3η Λυκείου το τρίπτυχο σχολείο-φροντιστήρια-διάβασμα μου έτρωγε 16 ώρες τις καθημερινές και 7 ώρες το Σάββατο και την Κυριακή...

Δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα
Οταν μιλάμε για πρωταθλητισμό μιλάμε για πολλές περισσότερες ώρες από 4 την ημέρα προπόνηση
Ξέρω παιδιά που για απλή κολύμβηση και αγώνες εντός Ελλάδας (όχι δλδ τίποτα το σπουδαίο)
Κάνανε προπόνηση 5-7,30 το πρωί, μετά πηγαίναν σχολείο, κάναν πάλι προπόνηση 5-7 το απόγευμα και ξανά 11-1 το βραδυ
εντάξει, αυτό είναι φεύγα αλλά συμβαίνει συχνά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Τουλαχιστον βαλκανικη, και να ειναι μαθητης λυκειου (αν εισαι γυμνασιο δεν πιανεται).

Σωστά, αυτό με το λύκειο το είχα ξεχάσει. Even worse.

@Κουε: Δηλαδή αν κατάλαβα καλά, θεωρείς ανήθικη/λάθος την ίδια την ύπαρξη των εταιρειών;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.