Ανέβασε μια κοπέλα ένα post για το τμήμα Πολιτικών επιστημών και Ιστορίας του Παντειου και υπήρξε μια συζήτηση, όπου ανέβασα και εγώ κάποια σχόλια. Γενικά βρίσκομαι σε ένα δίλημμα. Στις Πανελλαδικές έγραψα 17.3 Ιστορία, 13.1 Έκθεση,
12.5 Αρχαία (Τα πήγα πολύ καλά στο γνωστό αλλά άθλια στο άγνωστο) και 10.2 στα Λατινικά (για τα Λατινικά θα γράψω πιο κάτω). Τα μόρια που βγάζω για τις σχολές κυμαίνονται από 13.024 μέχρι 14.080.
Πέρσι ήμουν στην Θετική και κάπου στον Νοέμβριο το μετάνιωσα. Ουσιαστικά ποτέ δεν ήθελα να πάω, η μάνα μου που είναι οδοντίατρος με έβαλε για να γίνω και εγώ οδοντίατρος και να πάρω το ιατρείο, τα κλασσικά. Ανέκαθεν, τα ενδιαφέροντα μου ήταν πάντα στην Θεωρητική. Το αγαπημένο μου μάθημα ήταν πάντα η Ιστορία, αν και Ιστορία και Αρχαιολογία δεν θέλω να πάω επειδή φιλόλογος βγαίνεις. Οι σχολές που με ενδιέφεραν ήταν οτιδήποτε είχε να κάνει με κοινωνικές επιστήμες, ψυχολογία, κοινωνιολογία, πολιτικές επιστήμες, ανθρωπολογία, άντε και διεθνές σχέσεις. Στο τέλος ψυχολογία ήθελα να καταλήξω, εχω συγκεκριμένο σχέδιο και ξέρω τι θέλω να κάνω, με τι θα εξειδικευτώ, που θα πάω στο εξωτερικό και τι θα κάνω. Έλεγα ότι ακόμα και αν δεν περάσω ψυχολογία, θα περάσω ας πούμε πολιτικές επιστήμες που είναι κάτι που μου αρέσει, θα βγάλω το πτυχίο και μετά θα δώσω κατατακτήριες για ψυχολογία. Νόμιζα, ο 16χρόνος ηλίθος, ότι μόνο εγώ το είχα σκεφτεί αυτό και οτι κανένας άλλος δεν πάει να δώσει κατατακτήριες ψυχολογία. Που να το ξέρω ότι είναι η πρώτη σε ζήτηση σχολή στις κατατακτήριες, σε όλη την χώρα, και ότι από τους 200 παίρνουν τους 20;
Στην διάρκεια της χρόνιας φέτος διάβασα όσο δεν είχα διαβάσει ποτέ στην ζωή μου. Την ιστορία την βρήκα εύκολη αλλά ήθελε διάβασμα. Τα Αρχαία στο γνωστό πάλι εύκολα, πάρα πολύ διάβασμα και εκεί. Στην Έκθεση ήμουν μέτριος, κάποιες φορές έγραφα 12, άλλες 16. Στο τέταρτο θέμα της έκθεσης το πόσο καλά θα τα πήγαινα εξαρτώταν άμα μου άρεσε το θέμα και είχα να γράψω. Τα Λατινικά όμως. Τα Λατινικά ήταν το μοναδικό μάθημα που φαινόταν πως είχα χάσει τον έναν επιπλέον χρόνο από την Β λυκείου. Και η αυξημένη ύλη δεν βοήθησε. Μέχρι να βγάλω την ύλη, να βγάλω την ύλη στα άλλα μαθήματα, να κάνω τις επαναλήψεις, είχε πάει Απρίλιος. Πραγματικά,τα Λατινικά ήταν σαν να τρέχω σε ανηφόρα χωρίς τέλος, δεν τελείωναν τα γαμημένα. Ουσιαστικά με κρατούσαν πίσω σε όλη την χρονιά και ήταν ένα συνεχές φορτίο.
Έγραψα και παίρνω τα αποτελέσματα. Την Πολιτική επιστήμη και Ιστορία του Παντειου την είχα βάλει στο μάτι από τα Χριστούγεννα, και είχα διαβάσει και το πρόγραμμα σπουδών της και τα πάντα, και γενικά είναι μια σχολή με όλα τα ενδιαφέροντα μου σε ένα. Και Πολιτική επιστήμη και Ιστορία. Περνάω άνετα. Τώρα όμως έχω αρχίσει και το ξανασκέφτομαι. Το ότι οι περισσότεροι που πάνε πολιτικές επιστήμες στο τέλος πάνε με κατατακτήριες στην Νομική πρόσφατα το έμαθα. Το ότι δεν υπάρχει τρελή επαγγελματική αποκατάσταση το ήξερα φυσικά, και έτσι και αλλιώς και εγώ κατατακτήριες για ψυχολογία ήθελα να δώσω μετά, αλλά το πόσο δύσκολες είναι οι κατατακτήριες για την ψυχολογία, το πόσο τυχερός πρέπει να είσαι και οι ιστορίες που διάβασα με έκαναν να το ξανά σκεφτώ. Γενικά όσο και αν μου αρέσει αυτή η σχολή, γιατί μου αρέσει αυτά που έχει, το πτυχίο που δίνει είναι αέρας κοπανιστός. Και τα μεταπτυχιακά που κοίταξα, ακόμα και αυτά γενικευμένα είναι και δεν λένε πολλά. Ακόμα και διδακτορικό να κάνεις, πολλές επιλογές δεν θα έχεις. Στην Ελλάδα έτσι και αλλιώς επαγγελματική αποκατάσταση βρίσκεις δύσκολα, αλλά με αυτό το πτυχίο και με αυτά τα μεταπτυχιακά και στο εξωτερικό θα χύσεις αίμα για να βρεις δουλειά. Ωραίος ο Μακιβέλι, ο Χομπς και Οργουελ αλλά δεν θέλω να φύγω από το σπίτι όταν είμαι 40.
Για αυτό έχω δύο επιλογές. Η ξαναγράφω Πανελλαδικές με στόχο τις ψυχολογίες και άντε τις διεθνές σχέσεις για plan B, η πηγαίνω στην σχολή, τα δίνω όλα τουλάχιστον να πάρω το πτυχίο με έναν καλό βαθμό, και από εκεί κοιτάζω ή για κατατακτήριες ή για μεταπτυχιακά. Καλύτερα να κάνω αυτή την επιλογή τώρα, παρά όταν είμαι 21. Το θέμα είναι ότι οι πανελλαδικές είναι πολύ αβέβαιες και δεν ξέρεις τι θα σου τύχει. Εσείς τι πιστεύετε;
