Ναι από το κακό στο χειρότερο. Γιατί, αυτοί της φιλολογίας έχουν καλλίτερη τύχη θεωρείς; Πλέον βέβαια από όλες τις σχολές φιλόλογος βγαίνεις ( φιλολογία, φιλοσοφία, ιστορία παίζει και από πολιτικών αυτή που λέτε ). Εις την χώραν μας δεν υπάρχουν δυστυχώς ειδικεύσεις του στυλ ιστορικός. Όλοι και όλες βαφτίζονται φιλόλογοι και γίνεται μία υπέροχη ταραμοσαλάτα.
Στις ιστορικές σχολές αρχαία και λατινικά δεν διδάσκεσαι ( άιντε από το φιλολογικό τμήμα να πρέπει να έχεις ένα μάθημα σε αυτά προσφερόμενο ) οπότε δεν μπορείς να χτυπήσεις εύκολα τους φιλόλογους εις περίπτωσιν που διενεργηθεί ποτέ ξανά διαγωνισμός ΑΣΕΠ για διορισμό φιλολόγων εις την δευτεροβάθμιαν εκπαίδευσιν. Ούτε στα φροντιστήρια προτιμούν εύκολα αποφοίτους ιστορικών σχολών εκτός εάν έχεις προσωπική επιτυχία εις αυτά ως μαθητής.
Γιατί αυτό το κόλλημα με τα λατινικά; Δεν το καταλαβαίνω. Εντάξει, πολύ ωραίο μάθημα, το αγαπημένο μου μάλιστα, αλλά προσωπικά, όταν έδωσα στο ΑΣΕΠ δεν εξετάστηκα σε λατινικα, οπότε καθόλου μειονεκτικά δεν ένιωσα, αν και από ΦΠΨ, σε σχέση με τις φίλες μου που είχαν τελειώσει φιλολογία.
Επίσης, ναι στο τμήμα μου δεν έκανα κανένα μάθημα λατινικών, προτίμησα να επιλέξω λαογραφία που μου φάνηκε πιο ενδιαφέρον καθώς και με πιο λογικό τρόπο εξέτασης σε σχέση με τον αντίστοιχο των λατινικών (τους ζητούσε για παράδειγμα στο α εξάμηνο να γράψουν γράμμα στα λατινικά στους γονείς τους. Το άσχετο, δηλαδή).
Άλλωστε, το συγκεκριμένο μάθημα στο σχολείο είναι πολύ εύκολο να το διδάξεις, οποιοπδήποτε τμήμα που βγάζει φιλολόγους και να έχεις τελειώσει, αν και εφόσον ήσουν πολύ καλός κι εσύ ο ίδιος σε αυτό. Εγώ ας πούμε είχα γράψει στα 25 κείμενα 19,6. Ε...πόσο πια δύσκολο θα μου ήταν να διδάξω τα ίδια ακριβώς κείμενα, την ίδια γραμματική, το ίδιο συντακτικό με αυτά που έιχα διαβάσει ως μαθήτρια κι ας μην έχω παρακολουθήσει ούτε ένα μάθημα στη σχολή. Ακόμα και τώρα που η ύλη είναι αυξημένη, ανετότατα μελετάω τα υπόλοιπα κείμενα και τα διδάσκω.
Όσο για τα αρχαία, το 2000 που μπήκα στο τμήμα μου, είχαμε 5 μαθήματα αρχαίων και αυτά διπλά. Ούτε εκεί αισθάνομαι μειονεκτικά, καθώς και στα αρχαία του γυμνασίου και του λυκείου η ύλη είναι συγκεκριμένη. Αν κάποιος έχει μάθει να διαβαζει, να κάνει συντακτική ανάλυση και να οργανώνει το μάθημά του, μια χαρά μπορεί να τα καταφέρει. Αυτός, μάλιστα, είναι και ο βασικός στόχος του πανεπιστημίου.
Για να μην πω ότι στη φιλολογία κάνουν έργα αρχαίων συγγραφέων που δεν διδάσκονται καν στο γυμνάσιο και στο λύκειο, οπότε σε ποιό σημείο ακριβώς βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση σε σύγκριση με έναν απόφοιτο του ΦΠΨ;Επειδή έχουν ασχοληθεί με συντακτική ανάλυση σε 8 μαθήματα αντί για 5;
Δηλαδή, τι ακριβώς είναι η γνώση;Είναι κουκιά;Είναι κάτι μετρήσιμο, ώστε να μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι αυτός που έχει διδαχθεί 8 μαθήματα από ένα συγκεκριμένο αντικείμενο είναι καλύτερος; Και ποιος μου λέει εμένα ότι αυτός που παρακολούθησε 8 μαθήματα και όχι 5, δεν τα πέρασε με σκονάκι, ενώ εγώ εστώ και το 5 ή το 6 στα 5 μαθήματα που παρακολούθησ το πήρα με την αξία μου.
Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι οποιοδήποτε τμήμα και να έχεις τελειώσει, αν δεν κάτσεις ύστερα να μελετήσεις μόνος σου και να εμβαθύνεις, την ίδια μοίρα θα έχεις με τους άλλους που επίσης δεν θα έχουν στρωθεί στο διάβασμα και στη δουλειά.Το τμήμα σου δίνει κάποιες βάσεις. Από εκεί και πέρα είναι στο χέρι του καθενός, να βελτιωθεί, να εμπλουτίσει τις γνώσεις του, όπου νιώθει πως υστερεί είτε αυτό είναι τα αρχαία είτε τα λατινικά είτε η γλώσσα, ακόμα και η ψυχολογία, τα παιδαγωγικά και η διδακτική.
Και...για μένα είναι πολύ σημαντικότερα τα 3 τελευταία, ειδικά όταν ακούω για περιπτώσεις όπως στο γυμνάσιο του παιδιού μου που μπαίνει η καθηγήτρια των αγγλικών μέσα στην τάξη και ανεβοκατεβάζει τους μαθητές της "βλαμμένους και ηλίθιους", ε...θα προτιμούσα, λοιπόν, να έχει στα αγγλικά κάποιον που να είχε κάνει λιγότερα μαθήματα βρετανικής λογοτεχνίας, αλλά περισσότερα μαθήματα ψυχολογίας και παιδαγωγικής, ώστε να γνωρίζει πώς πρέπει να αντιμετωπίσει τους μαθητές της, γιατί...απ'όσο φαίνεται η λογοτεχνία δεν της έμαθε τρόπους σωστής διαχείρισης της τάξης της.
Τέλος, αν κάποιος είναι καλός και κάνει αυτό που αγαπάει, θα τη βρεί την άκρη οποιοδήποτε τμήμα και να τελειώσει.
