θα σου πω κάτι σαν άτομο τρομερά κοινωνικό που ακόμη και στην χειρότερη περιοδο της ζωής μου κατάφερα να μην μείνω μόνη, με πολλές παρέες και πολλές περιπλοκες καταστάσεις.:
1. βίωσε τον αυθορμητισμό σου, χωρις αυτο να σημαινει πως δε θα επιλεγεις τι να σκεφτείς ή τι να μην κάνεις.
2. μην μπεις σε αυτό το τριπάκι το, να γινεις κατι που δεν εισαι
3. μην το σκέφτεσαι πολύ
Το να δειχνεις τον εαυτό σου, δεν είναι επιστήμη, δεν ξερω αν εσυ η ιδια το εχεις αναρωτηθεί,
αλλα γιατί δεν μπορείς να πας και να γνωριστείς; τι σε κρατάει κάτω;
Το ότι δεν καπνιζεις, δεν βριζεις , δεν εισαι παρτι ανιμαλ δεν μπορεί να σε κρατήσει εκτός παρεών. όλες μου οι φίλες ειναι χαμηλότερων τόνων απο μένα στο τρόπο διασκέδασης, μην σου πω και απελπιστικά αντίθετες κάποιες.
Αλλά ταιριάζουμε φουλ, όταν βγαινουμε όλες σε μενα βασίζονται για να περάσουμε καλά
Σκέψου πώς δεν σου λείπει κάτι. Κατ'εμέ συο δημιουργεί πρόβλημα το οτι το αντιμετωπίζεις ως θεμα. Ισως επειδή σου είναι βίωμα, αλλά φαίνεσαι να σε ξέρεις μέχρι που πας. Κάνε μια προσπάθεια και μην εισαι αυστηρή με τον εαυτό σου
Τελος,ΤΙ το διαφορετικό και ιδιαιτερο /δυσκολο πιστευεις οτι εχει ο χαρακτηρας σου;