Χρόνια Πολλά!!! Χριστός Ανέστη!!! Το να ανακυκλώνονται συστήματα, ελαφρώς παραλλαγμένα, διαρκώς δεν ωφελεί. Πρέπει να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό. Από τότε που νομοθετήθηκαν οι πανελλαδικές (1963) δύο είναι οι βασικές παράμετροι των μεταρρυθμίσεων:
1) Ο αριθμός των εξεταζόμενων μαθημάτων (το αποκορύφωμα ήταν η περίοδος 2000-2005, κατά την οποία εφαρμόστηκε το χειρότερο εξεταστικό σύστημα, με τα 13 και εν συνεχεία τα 9 μαθήματα). Συνήθως τα μαθήματα ήταν από 4 έως 6.
2) Αν θα μετράει ο σχολικός βαθμός ή όχι. Άλλοτε μετρούσε ο γενικός μέσος όρος της γ λυκείου, άλλοτε της β+γ, άλλοτε και των τριών τάξεων, όπως συνέβη το 1987και 1988, άλλοτε εν μέρει με τους βαθμούς των τετραμήνων, όπως ίσχυε μέχρι το 2015). Την περίοδο 1989-1999 και 2016 έωςκαι σήμερα δεν μετράει καθόλου.
Προσωπικά πιστεύω ότι σε
πρώτη φάση (το τονίζω σε πρώτη φάση γιατί κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να υπάρξει δεύτερη και τρίτη φάση. Πιο αναλυτικά δες εδώ:
https://www.ischool.gr/threads/Σύστημα-Δεσμών.39898/page-6#post-4632468 ) πρέπει να πάμε σε ένα μεταβατικό σύστημα στο οποίο τα τμήματα της τριτοβάθμιας θα έχουν μεγαλύτερες εξουσίες στον καθορισμό των εξεταζόμενων μαθημάτων. Οι υποψήφιοι προτείνω να εξετάζονται σε έκθεση και σε 3 ή 4 ή 5 μαθήματα που θα ορίζει το κάθε τμήμα. Τα μαθήματα αυτά θα διδάσκονται στη γ λυκείου (ίσως και στη β λυκείου) και οι υποψήφιοι θα καλούνται να διαμορφώσουν το πρόγραμμα με βάση το ποια μαθήματα θέλουν τα τμήματα στα οποία θέλουν να εισαχθούν. Τα μαθήματα αυτά θα είναι τα εξής: η έκθεση (που θα εξετάζεται για την εισαγωγή σε όλα τα τμήματα), τα μαθηματικά, η φυσική, η χημεία, η βιολογία, η πληροφορική, η οικονομία, τα αρχαία, τα λατινικά, η ιστορία, οι βασικές αρχές κοινωνικών επιστημών( εισαγωγή στην κοινωνιολογία και την πολιτική επιστήμη), φιλοσοφία & λογική και ξένες γλώσσες (κυρίως για ξένες φιλολογίες και ορισμένα τμήματα που τις απαιτούν).Τα τμήματα βάζουν σε τουλάχιστον ένα μάθημα συντελεστή βαρύτητας (χωρίς να αποκλείεται να βάλουν και σε περισσότερα μαθήματα). Για παράδειγμα το τμήμα γαλλικής φιλολογίας του εκπα και του απθ (καλό θα ήταν τα όμοια τμήματα των διαφόρων πανεπιστημίων να συνεργαστούν και να ορίσουν κοινά μαθήματα) μπορούν να πουν ότι εμείς θέλουμε οι υποψήφιοι να εξετάζονται στα αρχαία, τα λατινικά και τα γαλλικά και συντελεστή να έχουν τα γαλλικά και τα λατινικά. Εννοείται ότι ο σχολικός βαθμός δεν θα επηρεάζει ούτε στο ελάχιστο τον υπολογισμό των μορίων.
Η επιστροφή στο σύστημα με τα 6 μαθήματα είναι λανθασμένη για πολλούς λόγους:
1) Η επιλογή του 6ου μαθήματος δημιουργούσε ανισότητα και ήταν αντισυνταγματική. Κάποιος υποψήφιος της θεωρητικής εισαγόταν σε ένα οικονομικό τμήμα παράλληλα με κάποιον από την τεχνολογική. Εισάγονταν με λίγα λόγια στο ίδιο τμήμα έχοντας εξεταστεί σε διαφορετικά μαθήματα. Αυτό ήταν προδήλως αντισυνταγματικό καθώς παραβιαζόταν η αρχή της ισότητας. Και η προβληματική περίπτωση του 6ου μαθήματος ήταν ένας λόγος, μεταξύ άλλων, για τον οποίο γυρίσαμε στα τέσσερα μαθήματα των δεσμών. Βέβαια συμφωνώ με τον Ευκλείδη που λέει ότι πρέπει να εξετάζονται οι υποψήφιοι οικονομικών σχολών σε πιθανότητες και στατιστική. Θα μπορούσε, λοιπόν, να ενταχθούν αυτά τα δύο κεφάλαια στα μαθηματικά κατεύθυνσης.
2) Η προσμέτρηση του προφορικού βαθμού επίσης δημιουργούσε πρόβλημα. Σε πολλά ιδιωτικά και δημόσια σχολεία βάζανε 20 με το κιλό ενώ σε άλλα σχολεία οι καθηγητές δεν χαρίζονταν (να υπενθυμίσω ότι ο αναπροσαρμοσμένος στον γραπτό προφορικός βαθμός επηρέαζε + - 600 μόρια)
3) Στη θεωρητική κατεύθυνση η εξέταση της λογοτεχνίας κατεύθυνσης δημιουργούσε φοβερά προβλήματα με τις υποκειμενικές βαθμολογήσεις. Ήταν μάθημα αγκάθι για τους μαθητές και για τους βαθμολογητές πονοκέφαλος αφού δεν ήξεραν πως ακριβώς να αξιολογήσουν τα γραπτά.
4) Κατακερματισμός μαθημάτων. Υπήρχε Χημεία-Βιοχημεία ενώ κάλλιστα η ύλη αυτού του μαθήματος θα μπορούσε να ενταχθεί στο μάθημα της χημείας
5) Αν δεν κάνω λάθος, υποψήφιοι για οικονομικές σχολές έπρεπε να δώσουν φυσική κατεύθυνσης.
6) Υποψήφιοι ιατρικών και παραϊατρικών σχολών έπρεπε να εξεταστούν στα μαθηματικά που εξετάζονταν οι υποψήφιοι μαθηματικοφυσικών και πολυτεχνικών σχολών. Αυτός είναι επίσης ένας λόγος που γυρίσαμε στο σύστημα των δεσμών, βάσει του οποίου πρέπει να γίνει επιλογή ανάμεσα στα μαθηματικά και τη βιολογία. Θα μπορούσε ίσως να εξετάζονταν οι υποψήφιοι του 3ου επιστημονικού πεδίου σε πιο light (τύπου γενικής παιδείας) μαθηματικά. Ξέρω παιδιά που πέρασαν ιατρική με το σύστημα των 6 μαθημάτων και μου είχαν πει ότι τα μαθηματικά κατεύθυνσης ήταν υπερβολικά.
Πάντως το κύριο επιχείρημα είναι το εξής: δεν υπάρχει λόγος να ανακυκλώνουμε συστήματα γιατί αυτό οδηγεί σε τέλμα. Κατά τη γνώμη μου πρέπει να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό.
